دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫بعضی وقتا با دلشوره از خواب بیدار می‌شیم.
‫یه جور حس ناآرومی.
‫امروز قراره چی بشه؟
‫چه چیزی در انتظارمه؟
‫هزار تا سوال تو ذهنمونه.
‫دلمون می‌خواد به جواب برسیم،
‫یه زمین محکم زیر پامون باشه.
‫برای همین زندگی رو می‌گیریم دست خودمون.
‫شروع می‌کنیم به عمل کردن، درسته؟
‫راه‌حل‌هامون موقتی‌ان.
‫همه‌ش راه‌حل‌های دم‌دستی‌ان.
‫باعث اضطراب بیشتر می‌شن، رنج بیشتر.
‫هیچ جوابی برای سوال‌های زندگی وجود نداره.
‫صبور بودن آسون‌تر می‌شه
‫وقتی که بالاخره بپذیریم
‫هیچ جوابی وجود نداره.
‫نه، همین‌جاست.
‫آره.
‫سه دقیقه!
‫مُرده! شریان کاروتید!
‫- مُرده! حفره سینه! ‫- فرانک!
‫- تا حالا اسم مامبای سیاه رو شنیدی؟ ‫- فرانک!
‫شنیدی دیگه، مامبای... هی مرد!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای... هی ببین، ‫داشتم یه کم حرکاتم رو نشون می‌دادم.
‫- تو چی کار می‌کنی؟ ‫- باید برم.
‫ما که هنوز نرفتیم رو یخ.
‫باید برم فرودگاه.
‫یه لحظه صبر کن. صبر کن.
‫- صبر کن. ‫- بیخیال.
‫هی مرد، ‫می‌خوای مجبورم کنی بدوم دنبالت؟
‫بیا دیگه.
‫صبر کن. گوش کن.
‫دست بردار. چی شده؟ ‫کجا داری می‌ری؟
‫خودت می‌دونی چی شده، خب؟ ‫باید برم.
‫باید برم، مرد.
‫گفتم که، باید برم.
‫- باید بری؟ ‫- آره.
‫ما... ولی دخترا اینجان، مرد.
‫چی شده مگه؟
‫بمون، باشه؟ من بهت نیاز دارم... ‫دیگه دوستم نداری؟
‫- فقط باید برم. باید برم. ‫- تو رفیقمی.
‫- ببین. ‫- خودت شروع کردی.
‫- بدون تو نمی‌تونم تمومش کنم. ‫- خودت تمومش کن.
‫- ساوادی‌خا! ‫- این قرارمون نبود.
‫- هی، ایناهاشون. ‫- سلام!
‫- ببین، خانوما. بدو بیا. ‫- بیا دیگه، بیا!
‫- می‌گه نه. ریک! ریک! ‫- ریک!
‫- ریک! ریک!
‫چه خبرا، موک؟
‫دیشب چطور بود؟
‫خوش گذشت؟
‫قرار اولمون خوب بود.
‫هیچ وقت فراموشش نمی‌کنیم.
‫وقتی امروز پی‌لک بیاد...
‫در مورد سرقت باهاش حرف می‌زنم.
‫درباره‌ی چی؟
‫می‌دونم کار کی بوده.
‫واقعا؟
‫اگه دزد رو پیدا کنی...
‫خیلی تحت‌تاثیر قرار می‌گیرن.
‫هیجان‌انگیزه.
‫خبرم کن چی میشه.
‫باشه.
‫می‌بینمت.
‫سلام.
‫صبح بخیر.
‫خوب خوابیدی؟
‫بد نبود.
‫لوری رو ندیدی؟
‫هنوز نه.
‫بریم ببینیم برای صبحونه می‌خواد بیاد؟
‫آره، من می‌رم ازش بپرسم.
‫نه. خودم می‌رم.
‫من و کیت می‌خوایم بریم صبحونه بخوریم.
‫تو هم میای؟
‫نه. فکر کنم اگه اشکالی نداره ‫یکم دیگه بخوابم.
‫ببین، بابت والنتین متاسفم.
‫راستش فکر نمی‌کردم اصلاً برات مهم باشه.
‫جک، خواهش می‌کنم. من...
‫می‌خوام دوستت باشم.
‫وقتی کامل بیدار شدی می‌تونیم حرف بزنیم.
‫می‌خوای برات چیزی بیاریم؟
‫نه، مرسی.
‫باشه.
‫فکر کنم بهتره صبر کنم تا برسیم خونه،
‫می‌دونی، قبل اینکه به مامان بگم... مثلاً...
‫شاید بهتر باشه صبر کنم ‫تا داروهاش رو دوباره شروع کنه.
‫به مامان چی رو بگی؟
‫اینکه پیشت می‌مونم.
‫چیه؟
‫لاکلن، من نمی‌خوام مسئول
‫خراب کردن زندگیت باشم، باشه؟
‫فقط بذار گند بزنم به زندگی خودم، باشه؟
‫برگشتن!
‫سلام! هی!
‫چطور بود؟
‫همه چی خوب پیش رفت؟
‫خب...
‫می‌دونی چیه، می‌تونیم بعداً در موردش حرف بزنیم؟
‫فقط دلم می‌خواد یه دوش بگیرم و...
‫آره، سر صبحونه حرف می‌زنیم.
‫باشه.
‫لاکلن؟
‫چیه؟
‫بهمون بگو.
‫کوفتم نمی‌دونم، باشه؟
‫بلیندا.
‫سلام!
‫- ساوادی‌خراپ. ‫- ساوادی‌خا.
‫این پسرم، زایانه.
‫- ساوادی‌خراپ، زایان. ‫- ساوادی‌خراپ.
‫آره، آره، ما قبلاً آشنا شدیم، مامان.
‫درسته، درسته.
‫- آره، آره، آره. ‫- بله، بله، بله.
‫- دقیقا. ‫- آره.
‫دوست داری بهمون ملحق شی؟
‫نه. فقط دیدمت خواستم یه سلامی بگم.
‫سلام.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- حرف نزن دیگه. ‫- وای! ازش خوشت اومده.
‫نمی‌دونم.
‫خب اون که از تو خوشش اومده.
‫می‌دونی، می‌خواد با هم یه کار راه بندازیم.
‫جدی؟
‫چی؟ همون اسپا که ‫همیشه در موردش حرف می‌زدی.
‫اصلاً کجا می‌خوایم این کار رو بکنیم، آخه؟
‫هرجا که بخوای. هاوایی. همین‌جا؟
‫اون که پول نداره، منم همین‌طور.
‫اصلاً نمی‌دونم از کجا باید بیارم.
‫آدم پول‌دار که نمی‌شناسم.
‫الو؟ باید بگم واقعاً؟
‫- زِی. ‫- چی؟
‫قبلاً بهت گفتم.
‫من اون پول کثیف رو قبول نمی‌کنم، فهمیدی؟
‫مامان...
‫گوش کن، ‫صد هزار دلار که کافی هم نیست.
‫ما بیشتر از اینا لازم داریم، بی‌خیالش شو.
‫اگه یه میلیون دلار باشه چی؟
‫- ولی نیست. ‫- خب نه، تو بهش گفتی
‫که بعداً جواب می‌دی. ‫چطوره بری ببینی
‫- چقدر می‌تونی بگیری؟ ‫- زِی.
‫لازم نیست انجامش بدی. فقط ببین.
‫ببین چقدر می‌تونی بگیری.
‫یعنی همیشه تو ذهنت می‌مونه.
‫اگه برم اون بالا باهاش مذاکره کنم،
‫بعد انجامش ندم چی؟
‫عصبانی می‌شه، بعدش به حسابم می‌رسه.
‫نه نه. کاری باهات نداره.
‫قبلاً کرده.
‫چون منم هستم.
‫یعنی یه حرفه‌ای هم لازم داری
‫که کمکت کنه معامله رو درست جوش بدی، ‫پس...
‫خب، از مرکز خوشت اومد؟
‫آره، جای خیلی باحالیه.
‫عالیه.
‫آره. فرقه نبود.
‫خب به نظرم خیلی خوبه ‫که به خودت نشون دادی
‫که می‌تونی ساده زندگی کنی.
‫هممون می‌تونیم با خیلی کمترم سر کنیم، درسته؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫مثلاً، غذا.
‫یعنی گیاهی بود، ولی خب...
‫معلوم بود که مثلاً ارگانیک نیست و...
‫یه‌جوری بی‌مزه بود و...
‫نمی‌دونم، یه لحظه با خودم گفتم، ‫«واقعاً می‌تونم
‫یه سال کامل همچین غذایی بخورم؟»
‫بعدش... وای خدای من.
‫رفتم تو اتاقم و انگار
‫یه جعبه کوچیک با یه تشک لک‌دار
‫و بدون کولر و...
‫می‌دونم... می‌دونم...
‫می‌دونم نباید به این چیزا وابسته باشم
‫و نمی‌خوام اینطوری فکر کنم
‫که هستم، ولی خب...
‫نمی‌دونم، فکر کنم هستم.
‫مطمئنم که هستم.
‫اینکه مثلاً...
‫احساس می‌کنم مثل یه پرنسسم ‫که همه چی باید یه جور خاصی باشه،
‫خیلی ضایع‌ست.
‫ضایع نیست.
‫نه مامان، هست. واقعاً ضایع‌ست.
‫و مثلاً...
‫نمی‌دونم، فکر کنم لوسم چون...
‫چون واقعاً نمی‌تونم اونطوری زندگی کنم.
‫عزیزم.
‫لازم نیست چیزی رو ثابت کنی.
‫تو دنیا این همه رنج هست،
‫و ما خیلی راحت زندگی می‌کنیم و مثلاً
‫بقیه واقعاً تو سختی‌ان،
‫و حس می‌کنم خیلی ناعادلانه‌ست.
‫و فقط احساس گناه دارم.
‫ما خوش‌شانسیم. این حقیقت داره.
‫هیچ‌کس تو کل تاریخ دنیا
‫به خوبی ما زندگی نکرده.
‫حتی پادشاه‌ها و ملکه‌های قدیم.
‫حداقل کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که ازش لذت ببریم.
‫اگه لذت نبریم، بی‌احترامی کردیم.
‫بی‌احترامی کردیم به میلیاردها نفری
‫که فقط می‌تونن خوابشو ببینن
‫که یه روزی بتونن مثل ما زندگی کنن.
‫- آره. ‫- عزیزم، بیا اینجا.
‫واقعاً متأسفم
‫- که شماها رو آوردم اینجا. ‫- عزیزم. عزیزم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اگه یکی از اون شیک‌هات رو درست کنی،
‫می‌خورم.
‫نه، یکی خوردم قبلاً.
‫موادش روی کابینته، ‫اگه خواستی خودت درست کن.
‫هیچ ‌کس مردت نمی‌کنه.
‫باشه؟ خودت باید این کارو بکنی.
‫باشه، بعداً می‌بینمت.
‫کجا میری؟
‫فقط می‌رم دم ساحل.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫فقط می‌خوام یه کم بشینم کتاب بخونم.
‫باشه، فعلاً.
‫ناراحتی یا چیزی شده؟
‫باشه. ببین، لاک،
‫اشکالی نداره اگه مثلاً منو تحسین می‌کنی،
‫ولی دیگه نه اینکه...
‫«پرستشم» کنی.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫ببین، فقط برات مهمه که خوش بگذره و...
‫دیدمت اونجا دراز کشیده بودی
‫و فکر کردم یه کم احساس تنهایی می‌کردی
‫و من آدمیم که دوست داره بقیه رو خوشحال کنه.
‫فقط می‌خوام هر چی بقیه می‌خوان ‫بهشون بدم،
‫و تو یه خانواده‌ام پر از خودشیفته‌ها...
‫باشه، رفیق. ‫رفیق، رفیق، رفیق، رفیق.
‫بی‌خیال این بحث شیم، واسه همیشه، لطفاً.
‫باشه؟
‫نمی‌دونم چطور این کار رو بکنم.
‫زود باش، بکن.
‫- باشه. ‫- آماده‌ای؟
‫سلام، پی‌لک.
‫گایتوک هستم.
‫می‌دونم روز مرخصیته...
‫وقتی آزاد بودی می‌تونی بهم زنگ بزنی؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چطوری، رفیق؟
‫مبارزه‌ها رو دوست داشتی؟ ‫بعدش دنبالت گشتم.
‫سر قرار بودم.
‫و با دوتا مرد مشغول بودی؟
‫دوست‌هات بودن؟
‫شاید چند نفر از بچه‌های باشگاه.
‫اسمشون چیه؟
‫چرا می‌خوای اسمشونو بدونی؟
‫فکر کنم قبلاً دیدمشون.
‫نمی‌دونم. ‫ولی مبارزه‌ها خوب بودن، نه؟
‫به‌ زودی می‌بینمت.
‫سلام.
‫کتابم رو آوردی.
‫آره.
‫بخونش. زندگیت رو عوض می‌کنه.
‫نزدیکای آخرشم.
‫کلش رو خوندی تا حالا؟
‫دانشگاه دوک رفتم.
‫باشه، نابغه. نظرت چیه؟
‫آره، یعنی اون قسمتای مربوط به رابطه جنسی
‫جالب بودن واقعاً.
‫بقیه کتابایی که بهت دادم رو هم باید بخونی.
‫اون فوق‌العاده‌ست. ‫در مورد سکس نیستن،
‫بلکه در مورد قوانین کائناته، ‫اینکه همه‌مون به هم وصل شدیم.
‫یه نظریه‌ای داره که می‌گه ‫گروه‌های مختلفی هستن،
‫و ما توی این گروه‌ها هستیم
‫با آدم‌هایی که می‌شناسیم ‫و آدم‌هایی که نمی‌شناسیم.
‫و این گروه‌ها با هم کار می‌کنن ‫تا یه نقشه الهی رو کامل کنن.
‫و بعضی وقتا حتی نمی‌دونی
‫که با یه نفر تو یه گروهی.
‫مثلاً من و تو، ‫ممکنه تو یه گروه باشیم
‫و خودمون هم ندونیم.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫هی. هی.
‫چطور بود؟
‫خب، کسی رو نکشتم که.
‫- این خوبه. ‫- آره.
‫آره، هر چی باید می‌گفتم، گفتم.
‫یه باری از روی دوشم برداشته شد.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫آره.
‫هی.
‫ببخش که دیشب نتونستم کمکت کنم.
‫اشکالی نداره. یکی دیگه رو پیدا می‌کنم.
‫کار سختی نیست.
‫اگه خوشحالت می‌کنه بخرشون.
‫می‌دونی چی باید بگیری؟
‫- سلام، بابا. ‫- سلام.
‫میگم، لاکی.
‫ها؟
‫فکر می‌کنی بتونی بدون پول زندگی کنی؟
‫یعنی نه پول، نه خونه، هیچی.
‫آره. آره، فکر کنم بتونم.
‫آره. فکر کنم واقعاً بتونی.
‫هی، امروز روز آخرته.
‫فقط نشین اینجا.
‫یه کاری بکن.
‫باشه؟ برو شنا کن یا یه کاری...
‫برو دیگه.
‫باشه.
‫- بعداً می‌بینمت، بابا. ‫- آره.
‫می‌دونم که می‌دونی.
‫لطفاً چیزی نگو. اگه بگی کارم تمومه.
‫دیپورتم می‌کنن. ‫اگه برم کشورم، می‌میرم.
‫دوستام، همه‌مون می‌میریم.
‫نمی‌تونن کار کنن. ‫اینجا راهی برای پول در آوردن ندارن.
‫اگه چیزی بگی منو می‌کشی.
‫- منو می‌کشی... ‫- والنتین.
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه، ‫ولی خانواده هالینجر
‫فردا صبح برمی‌گردن.
‫می‌خوان با خانم لمون خداحافظی کنن
‫و قبل رفتنش یه عکس باهاش بگیرن.
‫بهشون اطلاع می‌دم.
‫می‌تونی بپرسی ببینی ‫با عکس گرفتن مشکلی داره یا نه؟
‫شاید بخوایم عکس رو تو سایت هتل بذاریم.
‫برای خانوم سریتالا خیلی مهمه.
‫- ساوادی‌خا! ‫- لعنتی.
‫- صبح بخیر. ‫- هی.
‫فقط می‌خواستم اینارو بذارم روی میز.
‫اینم گوشی‌ها و وسایلتونه.
‫- ساکسون گفت گوشیشو می‌خواد. ‫- نه، نده.
‫- لطفاً این کارو نکن. ‫- پس فقط... نه؟
‫آره، ما نمی‌خوایمشون.
‫- لازم نداریم. ‫- باشه.
‫از اینکه یه مدت ‫بدون گوشی بودی لذت بردی؟
‫آره.
‫می‌دونی چی کار می‌تونم بکنم؟ ‫می‌تونم اینارو
‫بفرستم با قایق هتل که فردا می‌بردتون فرودگاه،
‫که این ‌طوری تا آخرین لحظه می‌تونی ‫ازشون دور بمونی.
‫- آره، باشه. همین کار رو بکنیم. ‫- باشه.
‫پَم، وقتی اومدیم اینجا،
‫یه چیزی در مورد این میوه گفتی.
‫در موردش چی گفتی.
‫آره. دونه‌های این میوه سمی‌ان.
‫- درسته. آره. ‫- بومی‌ها
‫در واقع بهش می‌گن «درخت خودکشی»
‫چون مردم دونه‌هاش رو آسیاب می‌کنن و می‌خورن
‫وقتی می‌خوان خودشونو بکشن، پس...
‫نخورش.
‫فکر نکنم دلت بخوادم بخوری. ‫خوش‌طعم نیست اصلاً.
‫روز آخر عالی‌ای داشته باشی.
‫ممنون.
‫ساوادی‌خا.
‫چیزی برای نوشیدن می‌خواید؟
‫- نه، نمی‌خوایم... ‫- دو تا ویسکی.
‫- با یخ لطفاً. ‫- حتماً، قربان.
‫باشه. ممنون.
‫به من اعتماد کن. لازممون می‌شه.
‫مامان، می‌دونی همیشه می‌گی
‫همیشه باید آماده باشی
‫چون نمی‌دونی کِی نوبتت می‌رسه؟
‫شاید این همون نوبته، مامان.
‫فرصتتو از دست نده.
‫- اون دختره رو کشت. ‫- می‌دونم.
‫ببین، شاید این تنها چیز خوبی باشه
‫که قراره از کل این ماجرا در بیاد.
‫بهش فکر کن.
‫اینجا محشره، مرد. ‫تو... حسابی پولداری.
‫ممنون.
‫فکر کردم قراره خصوصی حرف بزنیم.
‫ببخشید. زایان هستم.
‫آره.
‫من تنها پسرشم.
‫ما یه تیمیم. ‫همیشه همین‌طور بوده.
‫ولی نگران نباش. ‫کاملاً رازدارم.
‫رشته‌م تجارت، دانشگاه هاستون.
‫کاری به گذشته‌ت ندارم، ‫کاری به آینده‌ت هم ندارم.
‫فقط تجارت برام مهمه، ‫و سود نهایی.
‫کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، عزیزم. هی.
‫مامانم در مورد پیشنهادی ‫که اول دادی بهم گفت.
‫متأسفانه باید ردش کنیم.
‫واقعاً؟
‫مامانم درگیر مسائل اخلاقیشه.
‫فکر می‌کنه عذاب وجدان
‫و فشار روحی‌ای که می‌کشه نمی‌ارزه، پس...
‫و دلش می‌خواد تمرکزش رو بذاره ‫روی راه‌اندازی کسب ‌و کار خودش،
‫چون رویاش همینه.
‫هدف اون پولم همین بود دیگه.
‫آره، ولی... اون مقدار پول ‫واسه این کار کافی نیست،
‫می‌دونی؟
‫یعنی اگه قراره همچین ریسکی با تو بکنه،
‫باید حس کنه
‫که واقعاً داره به رویاش می‌رسه، کامل.
‫آخه تو اینجا به رویات رسیدی.
‫نوبت اونه که به رویاش برسه، درسته؟
‫یعنی، وقتی رویا به تعویق می‌افته چی می‌شه؟
‫خشک می‌شه مثل کشمش تو آفتاب؟
‫رویاش خیلی وقته که عقب افتاده.
‫ممکنه یه روزی منفجر شه.
‫حرف من اینه که... ‫آیا پول کافی وسط هست
‫که همه به پایان خوش‌شون برسن؟
‫فکر کنم آره.
‫خب، چقدر لازمه تا ‫به پایان خوش خودش برسه؟
‫خب، ما یه حساب ‌و کتابی کردیم، گرگ،
‫و اگه واقع‌بین باشیم، همه چی با هم ‫از سیر تا پیاز...
‫پنج میلیون.
‫شدنی نیست.
‫ببین، می‌دونم خواسته‌ی بزرگیه، ‫ولی یه تحقیقی کردم،
‫و طبق اینترنت، همسرت...
‫مرحوم... همسر سابقت...
‫زن قبلیت،
‫روحش شاد، ‫حداقل نیم میلیارد دلار ارزش داشت.
‫همه چی رو که نباید باور کرد.
‫می‌دونم. ‫ولی چندتا سند رسمی عمومی پیدا کردم
‫که اون عدد رو تأیید می‌کنه.
‫پس چیزی که ما می‌خوایم فقط یک درصد
‫از کل سهم توئه.
‫ما اون یک درصد رو می‌گیریم، ‫تا آخرش پای کاریم،
‫تا روز مرگمون. ما تیم گری‌ایم.
‫یعنی آرامش خیال ارزش یه درصد رو داره.
‫نظرت چیه؟
‫و اصلاً هم حسش نمی‌کنی.
‫یعنی چی؟ واقعاً می‌خوای...
‫می‌خوای کل اون ۵۰۰ میلیون رو خرج کنی؟
‫بابا بیخیال، مگه چند سال دیگه ‫از عمرت مونده؟ آره؟
‫من نیستم. ‫هیچ پولی بهمون نمیده،
‫و این فقط وقت تلف کردنه. باشه؟ ‫بیا بریم.
‫- زایان! ‫- ببین مامان،
‫چرا یه دقیقه وقت ندی ‫ما تاجرا با هم تنها صحبت کنیم؟
‫نه. جدی می‌گم.
‫هی! هی! هی هی! چی...
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫داشتم پیشنهاد مهمم رو مطرح می‌کردم.
‫برگرد اون تو،
‫و بهش بگو مادرت همه چی رو ‫خیلی شخصی می‌گیره.
‫اون بهش اعتماد نداره، باشه؟
‫و اگه معامله انجام نشه ‫و پول نگیریم،
‫خدا می‌دونه چی کار می‌کنم.
‫نگاه کن چطوری جدی شدی. آفرین، مامان!
‫فقط بهش بگو
‫که مادرت آدم خیلی راست‌گو و صادقیه، باشه؟
‫ولی باید کار رو درست انجام بده.
‫اون می‌خواد ما بترسیم، ‫ولی ما باید کاری کنیم اون بترسه. باشه؟
‫حالا برو کار رو تموم کن.
‫آره.
‫چه خبرا؟
‫تازه کارم تموم شد.
‫چیزی شده؟
‫فکر کنم باید استعفا بدم.
‫واسه کار نگهبانی ساخته نشدم.
‫چرا اینو میگی؟
‫فکر کردم...
‫اگه بودا بودم...
‫چی کار می‌کردم؟
‫نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم.
‫چند سال اینجا زحمت کشیدی.
‫نمی‌تونی به این راحتی...
‫همه چیو بریزی دور ‫و یه جای دیگه از صفر شروع کنی.
‫واقع‌بین باش.
‫فکر الکی نکن.
‫آخه بودا؟
‫می‌تونم یه کار دیگه پیدا کنم.
‫آدم سختکوشیم.
‫فکر می‌کردم اعتماد به نفس بالایی داری...
‫کسی که...
‫یه آدم موفق میشه.
‫زمانی اعتماد به نفس دارم...
‫که حس خوبی راجب خودم داشته باشم.
‫خب...
‫کجا بریم شام بخوریم؟
‫شاید امشب نه.
‫کمر مامانم درد می‌کنه.
‫تو کارای خونه کمک لازم داره.
‫باشه شاید...
‫فردا؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫دیگه باید برم.
‫فعلاً.
‫پسرها!
‫وقت شامه! ‫بیاید بریم!
‫خانم، ببخشید. ‫امشب شب آخرمونه،
‫و با خودم گفتم شاید
‫باحال باشه اگه یه کم کوکتل تو اتاق درست کنیم.
‫مثلاً پیناکولادا؟
‫اگه بتونید یه کم رام و نوشیدنی ترکیبی بیارید ویلا،
‫بفرستید اونجا.
‫- مخلوط‌کن داریم. ‫- بله، بهشون می‌گم.
‫عالیه.
‫پیناکولادا؟
‫آره. شب آخرمونه، دیگه...
‫من تا حالا پیناکولادا نخوردم. خوشمزه‌ست؟
‫امشبم نمی‌خوری. هنوز ۲۱ سالت نیست.
‫چه ضدحال.
‫- سلام! ‫- واو!
‫- سلام. ‫- اومدی.
‫- آره. ‫- خیلی خوشگل شدی.
‫وای.
‫فکر کردم قراره شام آخرمون رو از دست بدی.
‫دیشب تا دیروقت بیدار بودم.
‫چطور بود؟ خوش گذشت؟ ‫چی کار کردی؟
‫رفتم همون مبارزه‌هه، چیز خاصی نبود.
‫بعدش هم رفتم خونه آلکسی.
‫باشه، آلکسی.
‫خانم‌ها.
‫روز آخرتون چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- آره.
‫- آروم و راحت. ‫- آره.
‫فقط می‌خواستم ماساژای ‫صبح فرداتون رو یادآوری کنم،
‫و بگم که فردا صاحبان هتل میان،
‫خانوم سریتالا و همسرش،
‫و دوست دارن باهاتون عکس بگیرن.
‫- مشکلی نداره؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫باشه، خانم‌ها، از شامتون لذت ببرید.
‫باشه.
‫انقدر مضطربم که نمی‌تونم چیزی بخورم.
‫قرار بود معامله رو ببندی.
‫گفت می‌خواد در موردش فکر کنه.
‫ولی شماره حساب ‫و شماره شبات رو بهش دادم و...
‫ببین، شاید امشب پول رو واریز کرد.
‫یه مرزی هست بین مثبت‌اندیشی
‫و خیال‌بافی.
‫تو از اون مرز رد شدی، عزیزم.
‫یا بزرگ بازی کن یا برو خونه، نه؟
‫تو کیسه جنازه برمی‌گردی خونه!
‫بسه دیگه.
‫- هی، چی کار می‌کنی؟ ‫- به نظرت دارم چیکار می‌کنم؟
‫دارم حسابم رو چک می‌کنم، همینه که هست.
‫- اون‌ور هی بهم امید دادی. ‫- باشه.
‫تو آزادی.
‫یه روز جدیده.
‫بهت گفتم که جای نگرانی نیست.
‫معلومه که نگران بودم. ‫دوستت دارم.
‫ولی می‌دونی، ‫هیچ‌وقت خیلی نگران نبودم.
‫به‌خاطر «آمور فاتی».
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫نه، نمی‌دونم یعنی چی.
‫یعنی باید سرنوشتت رو بپذیری، خوب یا بد.
‫هر چی قراره بشه، می‌شه.
‫آره. و تو این نقطه ما به هم وصل شدیم،
‫پس اگه اتفاق بدی واسه تو بیفته، ‫برای منم می‌افته.
‫فکر می‌کنم ما تا همیشه با هم می‌مونیم، نه؟
‫برنامه‌م همینه.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫خیلی خوشحالم که به این مسافرت اومدیم.
‫منم.
‫ممنون که همه ‌چی رو هماهنگ کردی، جک، ‫و هزینه ویلا رو دادی.
‫مطمئنی نمی‌خوای ما هم کمک کنیم؟
‫نه، نه. ‫کاملاً برام لذت‌بخش بود.
‫خب، کشیش کلیسای ما همیشه می‌گه
‫یه زمانی تو زندگی هست که بعد از سال‌ها
‫آب دادن و وجین کردن
‫و رسیدگی به خاکت،
‫یه روزی به خودت میای و می‌بینی...
‫باغت شکوفه داده.
‫و من الان دقیقاً همین حس رو دارم. ‫همه‌ چی شکوفه داده.
‫همه گل‌هامون شکوفه دادن.
‫کل هفته تو بهترین حال روحی بودم. واقعاً بودم.
‫یعنی می‌تونم یوگا کنم یا مدیتیشن،
‫یا هرچی، ولی هیچی
‫برای من حس ریشه‌دار بودن نمیاره مثل...
‫مثل بودن در کنار دوستان واقعی.
‫دنیای تنهاییه.
‫می‌تونه باشه، می‌دونید؟
‫مردم بخاطر نقص‌های ظاهریت قضاوتت می‌کنن.
‫شماها بخاطر نقص‌های عمیقم قضاوتم می‌کنید.
‫- نه! ‫- می‌دونی منظورم چیه.
‫- آره. ‫- و،
‫کل هفته سر خوش بودم،
‫و واقعاً بهش نیاز داشتم. ممنون.
‫جالبه، چون اگه بخوام صادق باشم،
‫کل هفته فقط ناراحت بودم.
‫چی؟
‫فکر کنم انتظاراتم خیلی بالا بودن، ‫یا شاید...
‫فقط حس می‌کنم وقتی سنت بالا میره،
‫باید زندگیت رو توجیه کنی، می‌فهمی؟
‫و انتخاب‌هات رو. و...
‫وقتی با شماهام، همه چی خیلی...
‫واضحه که چه انتخاب‌هایی کردم،
‫و چه اشتباهاتی مرتکب شدم.
‫من هیچ نظام اعتقادی ندارم.
‫یعنی داشتم، ولی خب...
‫کار همیشه دینم بود،
‫ولی اون ایمانم رو هم از دست دادم.
‫بعد... بعد عشق رو امتحان کردم،
‫که اونم شد یه دین دردناک،
‫همه چی رو بدتر کرد.
‫و حتی برای من مادر بودن
‫اونم نجاتم نداد.
‫ولی امروز یهو یه چیزی برام روشن شد.
‫به دین یا خدا نیاز ندارم ‫که زندگیم معنا پیدا کنه،
‫چون این زمانه که بهش معنا میده.
‫ما این زندگی رو با هم شروع کردیم.
‫درسته که جدا داریم ادامه‌ش می‌دیم،
‫ولی هنوز با همیم، و من...
‫وقتی بهتون نگاه می‌کنم، ‫برام معنی‌دار میشه.
‫نمی‌تونم توضیحش بدم،
‫ولی حتی وقتی دور استخر نشستیم
‫و داریم راجب چرت و پرت‌ترین چیزا حرف می‌زنیم، ‫بازم برام خیلی عمیقه.
‫خوشحالم که صورت قشنگی داری.
‫و خوشحالم که زندگی قشنگی داری.
‫و فقط خوشحالم که یه جا دور این میز هستم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫حتی نمی‌تونم یه لیوان کوچیک بخورم؟
‫تو... باید یه کوکاکولا بخوری.
‫بیخیال دیگه.
‫باشه. لاکی، بیا دیگه.
‫- آره، اومدم. ‫- بجنب.
‫واقعاً نمی‌تونستم خانواده‌ای بهتر از شما بخوام.
‫یه زندگی عالی داشتیم، نه؟
‫نه سختی، نه رنجی،
‫نه تروما.
‫و وظیفه‌ی من اینه ‫که همه‌ی اینا رو از شما دور نگه دارم،
‫که مراقبتون باشم.
‫چون دوستتون دارم.
‫- خیلی دوستتون دارم. ‫- ما هم دوستت داریم.
‫- واقعاً. ‫- آره.
‫- دوستت داریم، بابا. ‫- دوستت داریم، بابا.
‫- خب... ‫- منم دوستت دارم.
‫می‌خوام به سلامتی تایلند بخوریم.
‫و لحظه‌شماری می‌کنم که برگردیم خونه.
‫ولی به یاد تایلند، ممنون.
‫- آره. ‫- کاپ کون کا.
‫خاپ خون خا.
‫کام کو... کپ... کا بون کا... .
‫باشه دیگه.
‫پیناکولادا؟
‫- بوش عجیبه. ‫- نه، این... نه...
‫تنده. ولی خوبه. خوبه.
‫بخور، بخورید. خوبه. بخورید.
‫نه! نه.
‫- بابا! ‫- رفیق! رفیق!
‫نه، این...
‫- نه، شیر نارگیلش فاسده. ‫- چی؟
‫- تیم! برو یه چرت بزن! ‫- شیر نارگیلش فاسده!
‫- آروم باش! باشه.
‫- شیر نارگیلش فاسده! ‫- خوب نیست. نه. نه نه نه.
‫- نخوریدش. بده. ‫- همه چی خوبه.
‫- بجنب! ‫- بجنب.
‫باشه.
‫فردا صبح می‌بینمتون... ‫می‌بینمتون.
‫همین بود، تیم؟ ‫تا حالا چیزی به اسم شراب شنیدی؟
‫- چی؟ ‫- چندتا بطری شراب
‫توی کابینته، دقیقاً پشت سرت.
‫- آره. آره. ‫- می‌دونی؟
‫لاکلن، چرا نمی‌ری دربازکن
‫- و چندتا لیوانم دربیاری؟ ‫- چندتا حوله هم بیار.
‫شراب بخوریم.
‫کی می‌خواد یه کم شاردونه امتحان کنه؟
‫- پایپر، می‌تونی لیوانا رو بیاری؟ ‫- آره.
‫آره.
‫چه خبره؟
‫خانواده هالینجر برگشتن.
‫سوپرمن رو ببین.
‫سرت چطوره؟
‫خوبه.
‫سرسختی...
‫کارت عالیه.
‫پیامت رو گرفتم.
‫چی می‌خواستی بهم بگی؟
‫در مورد سرقت بود؟
‫فکر می‌کنم...
‫به درد این کار نمی‌خورم، پی‌لک.
‫ناامیدت کردم...
‫و...
‫تو کارگر خوبی هستی، کایتوک.
‫خوب فکراتو بکن.
‫می‌تونیم بعدا حرف بزنیم.
‫بعد ناهار می‌بینمت.
‫[موجودی: پنج میلیون و دوازده هزار دلار]
‫پشمام، مامان.
‫- با بانک تماس گرفتم. واقعیه. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫- بعدش گرگ زنگ زد... ‫- هی، هی، هی!
‫چی گفت؟
‫گفت اون پول رو به تانيا داده ‫همون‌قدری که به من داده.
‫همون چیزی بوده که می‌خواسته.
‫و گفت می‌خواد مطمئن شه
‫که من به قولم عمل می‌کنم.
‫بعد تو چی گفتی؟
‫- گفتم که آره، عمل می‌کنم! ‫- آره مامان! آره!
‫- آره! ‫- وایسا، وایسا، وایسا. استرس دارم.
‫فقط باید امروز یه ‌سری کار رو ردیف کنم،
‫و بعدش از اینجا می‌ریم.
‫- از کجا؟ ‫- از تایلند!
‫نمی‌خوام یه خیابون ازش اونورتر باشیم
‫وقتی که پشیمون شد!
‫نه بابا، پولش تو حساب دیگه!
‫ولی بازم! ‫می‌خوام گم و گور باشم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫باشه. آره، آره. ‫آره، آره. خب، خب...
‫پس اون یارو چی می‌شه؟
‫شما دوتا قرار بود با هم ‫یه کاری راه بندازید، نه؟
‫نمی‌خوای اسپا بزنی؟
‫نمی‌تونم فقط پنج دقیقه ثروتمند باشم؟
‫چرا. چرا، می‌تونی.
‫- می‌تونم؟ ‫- آره، می‌تونی.
‫- جدی؟ ‫- آره، می‌تونیم! آره!
‫- وای خدای من، آره. ‫- باشه، گوش کن.
‫برو حاضر شو، باشه؟
‫- باشه. ‫- برات وقت ماساژ رزرو کردم،
‫مدیریت استرس، بهش نیاز داری.
‫چی؟ نه نه نه! لازم ندارم، مامان.
‫ما اونقدر خوشبختیم که استرس نداریم!
‫ببین، دیگه نمیشه لغوش کرد،
‫و اگه من پولشو دادم، ‫تو باید بری پس...
‫- باشه. ‫- برو حاضر شو.
‫مامان؟
‫ونوسش تو برج سرطان بود، ‫خیلی احساسیه،
‫و ماهش در برج دلوه. انگار، «عزیزم،
‫- هیچ‌وقت قرار نیست اتفاقی بیفته.» ‫- دقیقاً.
‫هیچ‌ وقت چیزی که می‌خوای رو بهت نمیده.
‫- همیشه جلوتو می‌گیره. ‫- نه. هی.
‫می‌شه یه لحظه این بحث رو نگه داریم؟
‫هنوز خیلی گشنمه.
‫- می‌تونی یه دونات برام بیاری؟ ‫- باشه. دونات.
‫ببین کی اینجاست.
‫میای تو خونه‌م، به زنم دروغ می‌گی.
‫از اینجا گمشو بیرون.
‫ما با اولین قایق می‌ریم.
‫نمی‌خوام هیچ کاری باهات داشته باشم.
‫مادرت رو یادمه.
‫آره.
‫می‌دونستم یه دائم‌الخمر و هرزه بود.
‫ولی نمی‌دونستم دروغگو هم بوده.
‫می‌خواست تو فکر کنی پدرت ‫یه آدم بزرگ و خوب بوده.
‫برات قصه گفته، بچه.
‫پدرت فرشته نبود.
‫چیزی از دست ندادی.
‫و این حقیقت لعنتیه.
‫چیه؟
‫می‌خوای الان منو بکشی؟
‫فکر نکنم.
‫- چی شده؟ ‫- اونجاست.
‫- کی؟ ‫- به مامانم توهین کرد.
‫فراموشش کن. باشه؟
‫تو آزادی. یادت میاد؟
‫- همه چی رو پشت سر گذاشتی. ‫- چطوری...
‫چطوری می‌تونم تمام چیزایی ‫که ازم گرفت رو فراموش کنم؟
‫کل زندگی خراب‌شدم‌ام ازم گرفت.
‫دیگه غصه‌ی عشق و محبتی ‫که نگرفتی رو نخور.
‫به عشقی فکر کن که داری.
‫من دوستت دارم.
‫من همینجام.
‫حتی نتونستم اون بالا صبحونه بخورم.
‫کوری یا چی؟
‫لطفاً کار احمقانه نکن.
‫من خوبم، باید برم.
‫- داری منو می‌ترسونی. ‫- فقط می‌خوام برم پیش اون خانومه.
‫- کدوم خانومه؟ ‫- اون خانوم هندی.
‫اون...
‫خوب می‌شم.
‫گندش بزنن.
‫هی.
‫- چه کتابی می‌خونی؟ ‫- کدوم کتاب؟
‫همونی که دستته.
‫نمی‌دونم. بیا، یه چیزی مثل...
‫- صبح بخیر. ‫- یه کتابه دیگه، هر چی.
‫باشه.
‫می‌ذارم باباتون بخوابه.
‫لازم داره. خب، بریم.
‫لاکلن، عزیزم، صبحونه حاضره!
‫لاکی، بجنب دیگه.
‫باشه، اون بالا می‌بینیمت!
‫اتاق درمان اونجاست،
‫- کنار اون بودای بزرگه... ‫- مامان، نفس بکش.
‫باشه؟ موفق شدیم.
‫- آره. ‫- ما این کار رو کردیم!
‫آره، واقعا کردیم.
‫و تو خیلی زحمت کشیدی، مامان.
‫چیزای خوب نصیب آدمای خوب می‌شه.
‫درسته. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫حالا برو، یه کم تمرکز پیدا کن ‫یا یه همچین چیزی.
‫ساوات‌دی خا!
‫زایان؟
‫بله، خانم.
‫امروز صبح با شما جلسه دارم.
‫- ساوات‌دی خا. ‫- ساوات‌دی خرپ.
‫از این طرف لطفاً.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خیلی خوبم، ممنون.
‫شما چطوری؟
‫هی. هی.
‫سلام.
‫الان میام پیشت.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واقعا... باید باهات حرف بزنم.
‫- جلسه دارم. ‫- خیلی فوریه. باشه، لطفاً؟
‫فقط چند دقیقه وقتت رو می‌خوام.
‫- من-- ‫- بعدش می‌تونم بیام پیشت.
‫- نه، نه. ‫- ببین، بشین روی اون نیمکت.
‫می‌گم برات کلید بیارن و...
‫الان باید باهات حرف بزنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫نگران نباش. حالت خوب می‌شه، باشه؟
‫میام پیدات می‌کنم.
‫قول می‌دم. ‫فقط یه ساعت بهم وقت بده.
‫یه ساعت. ببخشید. ‫خودم میام دنبالت.
‫لاکی؟
‫لاکی!
‫پسرم! بیدار شو! هی!
‫بیدار شو! پسرم! پسرم!
‫یالا، یالا! ‫یالا، زود باش دیگه!
‫زود باش! کمک!
‫یالا، عزیزم.
‫یالا. کمک! کمک! یکی کمک کنه!
‫ماساژ چطور بود؟
‫عالی.
‫قبل اینکه بریم، ‫یه دونه دیگه هم یواشکی رفتیم.
‫ممنون که با عکس گرفتن موافقت کردین.
‫خانم سریتالا.
‫ساوات‌دی خا.
‫می‌تونم شوهرم، آقای جیم رو معرفی کنم؟
‫- عاشق برنامتیم. ‫- وای!
‫ما هم عاشق هتلتونیم!
‫امیدوارم اقامت خوبی داشتین.
‫وای خدای من. ‫عالی بود.
‫بلیندا.
‫- ساوات‌دی خرپ. ‫- ساوات‌دی خا.
‫امروز حالت چطوره؟
‫خوبم، آره. تو چطوری؟
‫مثل همیشه خوبم.
‫پورنچای...
‫واقعاً از آشنایی با تو لذت بردم.
‫ولی...
‫یه‌ سری چیزها برام تغییر کرده و...
‫قراره فردا از تایلند برم.
‫فردا میری؟
‫پس...
‫راه انداختن کسب ‌و کار چی؟
‫من و تو.
‫شاید. ولی...
‫شرایطم عوض شده،
‫و الان نمی‌تونم به چیزی متعهد بشم.
‫خیلی متأسفم.
‫اشکالی داره اگه
‫- با هم یه عکس بندازیم؟ ‫- نه، معلومه که نه!
‫- عالیه. ‫- باشه!
‫- جیم، تو همین‌جا بمون.
‫- من می‌رم اونور. ‫- باشه.
‫- آره. بیا، بیا. بیا.
‫عالیه!
‫وای. چه خانم‌های زیبایی!
‫خب، شاید یکی دیگه هم بگیریم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫شاید یکی فقط با...
‫- بله. ‫- آره؟
‫وای. عالیه.
‫آقای جیم، دوربین. آره. خیلی ممنون.
‫- سورپرایز! ‫- سیب!
‫آره. خیلی خوب شد!
‫خیلی خوب شد، آقای جیم. آره.
‫ریک؟
‫از اینجا برو.
‫چرا؟ چی کار می‌کنی؟
‫گورتو گم کن.
‫لبخند بزن!
‫خدای من!
‫برو به جهنم.
‫جیم!
‫- پورنچای! ‫- خوبی؟ خوبی؟
‫برو، برو، برو!
‫- چرا؟ ‫- اون پدرمو کشته.
‫اون پدرت بود.
‫اون پدرت بود! خودش بهم گفت.
‫اون پدرت بود!
‫ریک، چی کار کردی؟
‫- وایسا! ‫- برو، برو، برو، برو!
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫هی، هی، هی. نه.
‫هی، خوبی، باشه؟ ‫حالت خوب می‌شه.
‫می‌شنوی؟ می‌شنوی؟
‫نمی‌تونی همین ‌طوری بمیری، باشه؟
‫چلسی.
‫نه.
‫نه. نه!
‫هی! هی!
‫کمکم کنید، خواهش می‌کنم!
‫متأسفم. خیلی متأسفم.
‫ما تا همیشه با همیم، باشه؟
‫مثل چیزی که گفتی.
‫چی شد؟
‫چرا اونجا وایسادی؟ ‫از اون طرف رفت.
‫بزنش. بزنش.
‫برو!
‫هی! وایسا!
‫بکشش!
‫بکشش! بکشش!
‫شلیک کن.
‫هی.
‫فکر کنم خدا رو دیدم.
‫بیا.
‫خدایا.
‫بچه‌ها! ببینید چی دارم!
‫هی بچه‌ها. صبر کنید.
‫همه‌ چی قراره عوض بشه.
‫ولی ما با هم از پسش بر میایم.
‫چون ما...
‫ما یه خانواده‌ی قوی‌ایم و...
‫می‌دونین، هیچ‌ چی ‫مهم‌تر از خانواده نیست،
‫درسته؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.