دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫چندین ماهه رفتارش عجیب شده
‫دیگه صبح بخیر نمی‌گه، ‫همه‌ش خونه‌ی خواهرشه
‫حتی ازش خواستم به صرف شام بریم بیرون، ‫می‌دونی چی گفت؟
‫«به نظرم دیگه از اون مرحله گذشتیم»
‫و بعدش دیدم یه روز
‫لباس‌هام توی چمدونم گذاشته شدن ‫و چمدون هم دم در منتظر منه
‫منم دیگه به این‌جام رسیده بود. ‫گفتم: «اِلِین، دیگه تمومه»
‫به نظر می‌رسه از قبل ‫خودش تمومش کرده بود، شِپ
‫نه، فقط داشت من رو بازی می‌داد
‫می‌گم داری کدوم طرف می‌ری؟
‫من…
‫دارم یه چیزی می‌بینم
‫- لانی؟ هی، لانی؟ ‫- یه چیزی می‌بینم
‫« خـلـیـج بـیـوه‌هـا »
‫بچه‌ها
‫بچه‌ها، واقعاً صدام رو نمی‌شنوید؟
‫وای، خدا
‫بچه‌ها!
‫چه مرگتونه؟
‫کون لق‌تون. اصلاً خنده‌دار نیست
‫لعنتی
‫اِوان!
‫مادرجـ…
‫خب، اگه شما هم دیشب لرزیدید، ‫اون اولین…
‫[ جای پارک شهردار تام لافتیس ]
‫هنوز گزارشی از تلفات ‫یا جراحت شدید به دست‌مون نرسیده
‫امیدوارم شما هم مثل من ‫موتور برق داشته باشید…
‫[ شهرداری خلیج بیوه‌ها ]
‫ببخشید
‫برق کل جزیره قطع شده
‫دقیقاً به همین دلیل می‌خواستم ‫از اعتبارات بند ۲۰اِی استفاده کنم
‫کسی با میچ حرف زده؟
‫رُزماری می‌گه هنوز سر کار نیومده، ‫اما داره به تلفن خونه‌ش زنگ می‌‌زنه
‫کسی از آدم‌های توی این جزیره ‫اصلاً کار می‌کنه؟
‫نویسنده‌ت رو می‌خوای چیکار کنی؟ ‫قراره امروز بیاد؟
‫رُزماری، خبری از میچ نیست؟
‫مجبور شدم ۵ بار بهش زنگ بزنم ‫تا بیاد پای تلفن
‫گفت خودش بهم زنگ می‌زنه. ‫اما اصلاً زنگ نزد
‫بذار یه چیز رو بهت بگم، ‫وقتی نمی‌تونی وام‌هات رو پس بدی
‫- فکر نکن از بقیه بهتری ‫- به کی بدهکاره؟
‫نه… جواب نده
‫هی، به من ربطی نداره
‫اما ممکنه نظر پدرزنش ‫چیز دیگه‌ای باشه
‫و بذار یه چیز دیگه رو بهت بگم…
‫فقط می‌خوام بدونم ‫با میچ حرف زدی یا نه
‫نمی‌خوام هیچ شایعه‌ای بشنوم. ‫امروز نه
‫- و منم چیزی بهت نمی‌گم ‫- عالیه
‫اما ظاهراً سیفلیس هیچ ‫سن و سالی نمی‌شناسه
‫ای خدا
‫طرف می‌گه یک‌چهارم سرخ‌پوست‌ـه. ‫ولی تبارشناسیش رو…
‫با میچ حرف زدی؟ ‫خبر جدیدی در مورد قطعی برق داری؟
‫گفت هر لحظه ممکنه ‫برق بخش جنوبی وصل بشه
‫- نیم ساعت پیش گفت ‫- عالیه. ممنون
‫اما بهتره با وِین حرف بزنی
‫می‌گه می‌خواد رستورانش رو ‫تا فردا ببنده
‫غلط می‌کنه!
‫هی، روث. ۵ دقیقه بهم فرصت بده ‫و با وِین از رستوران «سالتی وِیل» تماس بگیر
‫باشه. شماره‌ش چنده؟
‫- رستوران سالتی وِیل. بفرمایید ‫- وِین
‫- باید ببندمش، تام ‫- نه، نه، نه. نباید ببندیش
‫ببین، دستگاه یخ‌ساز خاموشه…
‫- برق هم که نیست… ‫- نه، گوش کن…
‫- …دیگه امروز کاسبی تعطیله ‫- نه، گوش کن…
‫- باید به حرفم گوش بدی ‫- نه، تو گوش بده. ببین
‫نباید ببندی،
‫سه ساله دارم تلاش می‌کنم ‫یه نفر رو بفرستن این‌جا،
‫و همین‌الان توی مسیر این‌جاست
‫نمی‌شه تنها رستوران خوب‌مون ‫بسته باشه
‫که چی؟ ‫من که طرف رو نمی‌شناسم
‫از طرف «نیویورک تایمز»ـه
‫- چی؟ یه روزنامه‌نگاره؟ ‫- یه سفرنامه‌نویس‌ـه
‫- مهم نیست ‫- نه، مهمه
‫وِین، وِین، برق ما وصل شد. ‫پس مال شما هم به زودی وصل می‌شه
‫خیلی‌خب
‫- اما اصلاً خوش‌حال نیستم ‫- باشه. ممنون
‫آره، یه میز کنار پنجره می‌خوایم ‫و کَتی هم در کار نباشه. ممنون
‫باشه
‫- یا خدا ‫- کِی منتشر می‌شه؟
‫خب، اگه مَرده مقاله رو بنویسه، ‫که توی این شرایط واقعاً بعیده…
‫نباید فرض رو بر این بگیری ‫که نویسنده یه مَرده
‫سردبیر گفت یه مرد رو فرستادن
‫خب، پس مشکلی نیست
‫قبل از فصلِ گردشگری چاپ می‌شه
‫خدایا، کاش این مردم می‌فهمیدن
‫گردشگری تابستونی چقدر ‫می‌تونه برامون مفید باشه ‫[ ژوئن ]
‫[ ژوئیه ]
‫فکر کنم زلزله باعث شده ‫مردم عصبی بشن ‫[ گرگ‌ها ]
‫ببین، پارسال توی ‫نیویورک سیتی زلزله اومد
‫خیلی‌خب. پاتریشا، امروز نه
‫جدی می‌گم، باشه؟ ‫باید به طرف خیلی خوش بگذره
‫ازم می‌خوای چیکار کنم، تام؟
‫به نظر خودت ازت چی می‌خوام؟
‫خب، نمی‌دونستم
‫جلسه‌ی انجمن روتاری ‫افتاده روز دوشنبه
‫عالیه
‫ویک کرافورد دو بار تماس گرفت
‫کلانتر هم دو بار تماس گرفت
‫دیگه چی؟ دیگه چی؟
‫دیگه چی…
‫- همین ‫- عالیه. ممنون
‫- دفتر کلانتر ‫- منم تام
‫شِپ کلارک گم شده
‫کی داره دنبالش می‌گرده؟
‫اگه این‌قدر از مردم این‌جا متنفری ‫چرا شهردار شدی؟
‫بذارم یکی از خودشون شهردار بشه؟
‫به «بارنابوس» زنگ بزن
‫خب، اول به اونا زنگ زدم
‫مسئول بندر گفت داشته با بی‌سیم ‫باهاش حرف می‌زده ولی قطع شده
‫غیبش زده
‫گفت مه غلیظی داره ‫به سمت خشکی میاد،
‫و می‌خواد تا وقتی هوا صاف بشه، ‫دستور توقف تردد صادر کنه
‫بشیر، ۳۶۰ روز در سال مه داریم. ‫نباید بندر رو ببنده، مخصوصاً امروز
‫آره. اما می‌گه این بار مه ‫با همیشه فرق داره
‫چرا قایق ساعت ۱۱ الان رسیده؟
‫اون دیگه وظیفه‌ی من نیست، رفیق
‫سلام، لی. ‫تو که باید نیم ساعت دیگه برسی
‫می‌خواستم قبل از مه برسم
‫چی؟ پس الان دیگه ‫بی‌خیال برنامه‌ها می‌شیم؟
‫خودت رو خراب نکن. ‫نویسنده‌ت رو آوردم
‫یا خدا. این‌جاست؟ ‫وای، خدا
‫باشه. ممنون. ببخشید
‫صبر کن، صبر کن، کجاست؟
‫انجمن تاریخی
‫گندش بزنن
‫و اقتصاد این جزیره ‫خیلی به صید نهنگ وابسته بوده
‫یعنی همه‌ی مردها می‌رفتن ‫[ کشیش توسط نهنگ خورده شد ]
‫- بعضی‌وقت‌ها چندین سال خبری ازشون نمی‌شده ‫- باشه
‫پس خیلی آروم و خلوت می‌شده ‫[ جسد یک مرد توسط اسب پیدا شد ]
‫و در مقابل پنجره‌های خونه‌های قدیمی
‫بخش ساییده‌شده از چوب رو می‌بینی
‫به‌خاطر اینه که همسرها ‫مدام می‌اومدن و می‌رفتن
‫و چشم‌انتظار شوهرهاشون بودن. آره
‫بیشترشون برنمی‌گشتن
‫باید می‌رفتن توی مِی‌خونه‌ها رو می‌گشتن
‫من تام لافتیس هستم
‫- یا همون تام ‫- از دیدنت خوش‌حالم. آرتور هستم
‫- آره. می‌خواستم بیام اسکله استقبالت ‫- آره
‫آره، قایق زود حرکت کرد. ‫خوش‌حالم که اون‌جا بودم
‫- و من خیلی شرمنده‌ام ‫- آها
‫می‌خوای بریم قهوه بخوریم؟
‫نه، ممنون. جری داشت ‫در مورد تاریخ این‌جا تعریف می‌کرد
‫عالیه. آره، خب، داستان بی‌نظیریه
‫‏۴۲ مسافر از سرزمین اصلی ‫زدن به دل دریا
‫تا بتونن جایی رو پیدا کنن ‫و اون‌جا رو خونه‌ی خودشون بکنن
‫آره. نه. چهل… چهل و سه مسافر…
‫به نظرم یه‌کم برای تعریف کردن ‫اون داستان زوده، جری
‫اما تصور کن وارد ‫یه طبیعت دست‌نخورده بشی
‫یه جزیره‌ی خالی و عاری از سکنه
‫- به جز اون دندون‌ها ‫- آره،
‫اما منظورم اینه که هیچ آدمی ‫این‌جا نبوده، می‌دونی؟
‫باید همه‌چیز رو خودشون می‌ساختن…
‫- آها ‫- در زمستونی که هنوزم
‫تصور می‌شه سخت‌ترین زمستون
‫- در تاریخ جزیره‌ی بیوه‌ها باشه ‫- آره
‫و همه‌ش به لطف «ریچارد وارن» ‫رهبر استثنائیه
‫اولین شهردارمون
‫من حتی نمی‌تونم دستیارم رو ‫راضی کنم بعد از ساعت ۲ سر کار بمونه
‫الان می‌خواستم به آرتور ‫محاکمه‌ی جادوگرها رو نشون بدم
‫آره
‫واقعاً غرورآمیزه. ‫گیرشون انداختیم. آتیش‌شون زدیم…
‫می‌دونی چیه، جری؟ ‫از این‌جا به بعدش رو بسپار به من
‫- ولی ممنون ‫- باشه
‫- آره ‫- باشه
‫آرتور، امیدوارم تا این‌جا از حال‌وهوای محلی ‫لذت برده باشی، چون کلاً همین‌طوره
‫داشتم با اون مرد ‫توی قایق حرف می‌زدم…
‫- خب؟ ‫- …و یه حرف عجیبی زد
‫چی گفت؟
‫گفت این‌جا اتفاقات بدی می‌افته
‫می‌دونی، آرتور، این‌جور جزیره‌ها ‫همه همین‌طورن
‫خرافه و خالی‌بندی زیاده
‫شاید اون داستان‌ها باعث می‌شن ‫یه روز طاقت‌فرسا توی دریا سریع بگذره
‫نمی‌دونم، اما به نظر من که جذابه
‫این‌جا آدم‌خواری وجود داشته؟
‫نه
‫خب مقاله‌ی پشت سرت رو ببین
‫[ آدم‌خواری در خانه‌ی خدا ]
‫«وقتی به اجبار در کلیسا گرفتار شدند، ‫فوراً روی به آدم‌خواری آوردند»
‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه
‫یه مقاله‌ی قاب‌گرفته‌شده ‫توی یه انجمن تاریخیه
‫آره
‫می‌دونی، این داستان‌ها با گذر زمان ‫خیلی فیلمی‌تر و بزرگ‌نمایی می‌شن
‫ببین، سال ۱۷۸۶ ‫یه طوفان مرگ‌بار اومده؟ آره
‫گروهی از آدم‌ها توی کلیسا گیر افتادن؟ ‫ظاهراً آره
‫فوراً روی به آدم‌خواری آوردن؟
‫- نه، بعد از ۴ روز آدم‌خواری کردن ‫- پس آدم‌خواری وجود داشته؟
‫سوالی که من ازت دارم، آرتور،
‫اینه که کدوم شهر ‫تاریخ پر فراز و نشیبی نداره؟
‫می‌دونی، اگه به اندازه‌ی کافی ‫به گذشته‌ی کشورمون نگاه کنیم. درسته؟
‫بهترین روش برای ‫آشنایی با این جزیره
‫اینه که بری بیرون و با چشم‌های ‫خودت ببینی. پس دنبالم بیا
‫باشه
‫به خدا هر کاری می‌کنم ‫اصلاً آنتن نمی‌ده
‫و از سکوتش لذت می‌بری
‫ولی یه عالمه تلفن ثابت داریم
‫خب…
‫من همه‌ی مکان‌های موردعلاقه‌م
‫- در جزیره رو مشخص کردم ‫- باشه
‫اما قطعاً باید فانوس دریایی رو ببینی
‫- از لحاظ قدمت دومین فانوس دریایی آمریکاست ‫- باشه
‫و من ساعت ۷ شب توی رستوران ‫سالتی وِیل به صرف شام می‌بینمت
‫- بهترین خرچنگ آمریکا رو داریم ‫- ادعای جسورانه‌ایه، تام
‫حتی از خرچنگ‌های ‫دماغه‌ی کاد هم بهتره؟
‫گور بابای دماغه‌ی کاد
‫باشه
‫- گفتمش ‫- می‌تونم گزارشش کنم، آره
‫می‌تونم بنویسمش
‫- «گور بابای دماغه‌ی کاد». ساعت ۷ می‌بینمت ‫- آره
‫باورم نمی‌شه
‫تام، الان فهمیدیم رُزماری ‫کوررنگی داره
‫- از همون بدو تولد ‫- باشه. اصلاً نمی‌دونستم
‫در اصل چیزی که برای شما آبی‌رنگه، ‫برای من فیروزه‌ایه
‫باشه، بیایید سریع تمومش کنیم
‫روث کجاست؟
‫رفت خونه چرت بزنه
‫ساعت ۱۱ صبحه
‫- یه زن مسنه، تام ‫- در جریانم
‫ولی به نظرم غیرمنطقی نیست ‫که بخوام دستیارم
‫بیشتر از ۲ ساعت در روز کار کنه. ‫می‌دونید چیه؟ بی‌خیالش
‫طرف قراره ۲۴ ساعت این‌جا باشه
‫- در مورد نقاشی‌هام بهش گفتی؟ ‫- نه
‫جری همین‌الانش…
‫یه عالمه مزخرف بهش گفته
‫پس می‌خوام تمام مدت ‫زیر نظر داشته باشیمش
‫دِیل، همون‌طور که صحبت کردیم ‫فردا طبق برنامه پیش برو، باشه؟
‫ساحل هیلز، آردور پوینت، سیدد رایی، ‫و کابل پاند. همین. سبک و شاد
‫پس نمی‌خوای ببرمش ‫پیش بیمارستان قدیمی؟
‫نه، نمی‌خوام، دِیل. ‫و به نظرم خودت هم می‌دونی
‫رد شدن از کنار بیمارستان قدیمی ‫کاملاً بی‌خطره. فقط نباید بمونی
‫باشه
‫این جزیره‌ی کوچیک و بی‌خطرمون،
‫مکانی مناسب برای گردشگرهاست ‫که با خانواده‌هاشون بیان و لذت ببرن
‫خب؟ همین
‫- همین ‫- این رو به شِپ کلارک بگو
‫این یه جلسه‌ی خصوصیه، ویک. ‫ممنون
‫تعطیلش کن. همه‌چیز رو تعطیل کن
‫داره شروع می‌شه
‫معلومه که داره شروع می‌شه
‫نه. اصلاً هم شروع نمی‌شه، ‫چون چیزی برای شروع شدن وجود نداره
‫اتفاقی برای شِپ افتاده؟
‫مه گرفتش
‫نه، نه! مه نگرفتش
‫چون همه‌مون می‌دونیم که شِپ ‫یه جایی خوابیده تا مستیش بپره
‫مشکل اینه که شِپ ۳ هفته پیش ‫مشروب رو کنار گذاشت
‫خب، می‌تونم به چند تا ‫توضیح دیگه فکر کنم
‫قبل از این‌که بگم «مه گرفتش»
‫بندر رو ببند. کسب‌وکارها رو تعطیل کن. ‫آژیر رو به صدا دربیار
‫همون آژیر ۱۹۴۰ رو می‌گی؟ ‫دیوونه شدی، ویک
‫قبول نمی‌کنی تاریخ‌مون رو بپذیری، ‫حقیقت رو نمی‌پذیری،
‫و چندین سال باهاش کنار اومدم، ‫اما الان مردم کشته می‌شن
‫من واقعاً حقیقت رو پذیرفتم،
‫اما می‌دونی حقیقت چه شکلیه؟ ‫این شکلیه
‫شبیه شبکه برق فرسوده‌ست. ‫شبیه جاده‌هاییه که نیاز به تعمیر دارن
‫شبیه اینه که توی قرن ۲۱ ‫این شهر لعنتی وای‌فای نداره
‫و قطعاً پول برای انجام این کارها نیست
‫تنها چیزی که این‌جا باعث کشته شدن ‫مردم می‌شه، نبود زیرساخته
‫خب، چون جزیره خواب بوده، ‫اما داره بیدار می‌شه
‫و این‌جور مواقع اتفاقات بد می‌افته
‫به نظرت اون مه طبیعیه؟ ‫نه، طبیعی نیست
‫از قبل شِپ رو گرفته ‫و امشب بقیه‌مون رو می‌گیره
‫یه تسخیره!
‫نمی‌دونستم یه تسخیره
‫ببخشید. می‌شه یه بار دیگه بهم بگی؟
‫تسخیر از شبح بدتره، ‫اما به بدی وحشت نیست؟
‫با ترس مساویه، درسته؟
‫هر چقدر دوست داری مسخره‌م کن
‫ولی این جزیره طلسم شده، تام
‫می‌دونی نظر من چیه؟
‫به نظرم بعضی‌ها ‫دوست دارن بدبخت باشن
‫و از بهونه‌ی جزیره‌ی ‫طلسم‌شده استفاده می‌کنن
‫من قبول نمی‌کنم
‫و نمی‌ذارم این جزیره رو ‫همراه خودتون نابود کنید
‫دفتر شهردار
‫آژیر رو به صدا دربیار، تام
‫- پاتریشا صحبت می‌کنه ‫- اگه اون کار رو نکنی، خودم انجامش می‌دم
‫از دفتر کلانتر تماس گرفتن
‫تام صحبت می‌کنه
‫چه خبر خوبی!
‫شِپ رو پیدا کردن
‫باشه. آره، صبر کن
‫برم توی دفترم صحبت کنم
‫چی می‌دونی؟
‫می‌دونم الان به چند نفر از دروغ نگفتی ‫که من اون مرد رو پیدا کردم
‫ببین، خودت که اخلاق‌شون رو می‌دونی. ‫الکی شلوغش می‌کنن
‫- برامون وقت خریدم ‫- آره، امیدوارم وقت زیادی خریده باشی
‫- چون نمی‌تونم پیداش کنم… ‫- خودش پیداش می‌شه
‫رفیق، من دیگه آخرامه
‫همین‌جوریش باید با یه سری ‫نوجوون سروکله بزنم
‫که از شب تا صبح ‫این‌جا مسخره‌بازی درمیارن
‫و اگه دلت بخواد ‫می‌تونم با جزئیات بیشتری بگم
‫هی، من یه سر برم بیرون
‫هنوز پیداش نکردن، نه؟
‫ولی به این معنی نیست ‫که مه گرفتش
‫باید نگران باشیم؟
‫بیخیال
‫تو دیگه شروع نکن. ‫داری مثل یکی از اونا حرف می‌زنی
‫تام،
‫لولوخرخره رو یادته؟
‫احتمالاً از قبل بهت گفتم
‫که دوران دبیرستان یه شب ‫که خونه تنها بودم، اون اومد سراغم
‫فکر کنم اون داستان رو بهم گفتی
‫باشه
‫خدا نکنه دوباره بخوای بشنویش
‫آخه وحشتناک‌ترین اتفاقیه ‫که تا حالا برام افتاده
‫خب، گفتی قبلاً شنیدمش یا نه
‫هنوزم هر وقت می‌خوابم ‫کمد رو می‌ذارم جلوی در
‫اما اون دخترهای نوجوون رو می‌کشت. ‫تو دیگه ۴۰ رو رد کردی، مشکلی نیست
‫چیه؟
‫چرا بیشتر ناراحت شدی؟
‫وای، لعنتی
‫بریم سراغ اخبار عصر، ‫امروز حواسمون به اون مه هست
‫که از جنوب‌شرقی میاد ‫و فعلاً توی یه منطقه‌ست،
‫اما ممکنه شرایط عوض بشه و…
‫اِوان!
‫برات از دریفت‌وود ‫ساندویچ تن‌ماهی با پنیر گرفتم
‫می‌دونی این چیه؟ ‫خیلی تلاش کردم بفهمم چیه
‫- برو داخل ‫- آها
‫نه، نه، نه، نه. ‫باید صحبت کنیم
‫باید برم خونه‌ پیت، ‫می‌خوایم درس بخونیم. پس…
‫بگیر بشین
‫یا خدا
‫نمی‌دونم… نمی‌دونم چی بگم
‫اصلاً نمی‌دونم چطور ‫باید باهات حرف بزنم
‫و نباید شب‌ها جیم بشی بری بیرون
‫باید برای پنجره‌ها میله وصل کنم؟
‫نه
‫می‌دونی این روحیه‌ی ماجراجوییت رو ‫از کجا به ارث بردی؟
‫- مامان ‫- از مادرت، آره
‫آره
‫خدایا، واقعاً باعث خندیدنم می‌شد
‫بعضی‌ها می‌گن به محض این‌که ‫طرف مقابل رو دیدن، عاشقش شدن
‫ولی من اول صدای خندیدنش رو شنیدم ‫بعدش فهمیدم عشق زندگیمه
‫شانس آوردم خوشگل بود
‫آره، هیچ علاقه‌ای ‫به دوست شدن با من نداشت
‫با سماجت و پشتکار موفق شدم
‫اما بعد از ۴ ماه ازدواج کردیم
‫و آره، موضوع مخفیانه‌ای نیست ‫که قبل از ازدواج تو توی شکمش بودی
‫چیزی که می‌خوام بهت بگم، ‫اِوان، اینه که…
‫تو بهترین غافل‌گیری عمرم بودی
‫و فقط می‌خوام ازت مراقبت کنم
‫می‌دونی بیرون کشیدن آلت ‫جواب نمی‌ده، درسته؟
‫- یا خدا ‫- باشه، ببخشید
‫نه، نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن
‫چرا نمی‌تونی مثل آدم ‫توی روز کارت رو بکنی؟
‫چون توی روز ‫هیچ کاری برای انجام دادن نیست
‫این جزیره مثل یه زندانه
‫اوضاع تغییر می‌کنه، قول می‌دم
‫شرایط عوض می‌شه، قول می‌دم
‫باشه
‫مادرجنده
‫وای، نه، نه. باید انجامش بدی ‫[ بندر خلیج بیوه‌ها ]
‫- حق نداری این کار رو بکنی ‫- خیلی هم حق دارم
‫خاموشش کن. همین‌الان خاموشش کن
‫- کاری به کارش نداشته باش، لانی ‫- خدا لعنتت کنه، ویک
‫لطفاً چند ساعت بهم فرصت بده!
‫اون‌قدر زمان نداریم!
‫در مورد شِپ دروغ گفتی ‫و حالا مه هم داره میاد!
‫بیا در موردش حرف بزنیم، خیلی‌خب؟
‫ما… تو خاموشش کن، ‫تا خوب در موردش حرف بزنیم
‫آره، تا بتونی مسخره‌م کنی
‫ویک، می‌ذارم ۵ دقیقه حرف بزنی، ‫مزاحمت هم نمی‌شم
‫بهت قول می‌دم
‫لطفاً
‫خدا لعنتت کنه، ویک!
‫خاموشش کن!
‫پنج دقیقه
‫و حق نداری حرف‌هام رو تصحیح کنی
‫وقت ندارم این‌جا بشینم ‫و الکی باهات جر و بحث کنم
‫خودمم همه‌ی اطلاعات رو ندارم، ‫چون این شهر اسرار خودش رو داره
‫اما این‌جا یه جای کار می‌لنگه
‫همه‌چیز با زلزله شروع می‌شه،
‫یعنی بیدار شده
‫و اون موقع وحشت شروع می‌شه
‫ببینید
‫سال ۱۸۴۶ اسمش رو گذاشتن: ‫«مِهی که ارواح را می‌دزدد»
‫مرحله‌ی اول، سفید شدن چشم‌ها
‫مرحله‌ی دوم، از دست دادن ‫حواس پنجگانه و روان‌آشفتگی
‫مرحله‌ی سوم، اختلال نعوظ، ‫مرحله‌ی چهارم…
‫بعد از مرحله‌ی دوم دیگه ‫کی اصلاً برای نعوظ تلاش می‌کنه؟
‫یا…
‫شاید ملوان‌های از گور برخاسته‌ی ‫محکوم به فنا میان بهمون سر می‌زنن
‫منظورت چیه؟
‫مثل همون زامبی‌ها
‫- وای، نه ‫- آره
‫سال ۱۸۷۳ کشتی «اِس‌اِس مری» ‫و خدمه‌ش به مدت ۶۲ سال گم شده بودن
‫و شهردار اون زمان ‫فانوس دریایی رو خاموش کرده بود
‫تا کشتی رو سردرگم کنه، ‫و باعث بشه به صخره‌ها بخوره
‫انگار به عروس جوون ناخدا چشم داشته
‫چقدر جوون بوده؟
‫- فکر کنم ۱۶ سالش بوده ‫- اون چند سالش بوده؟
‫۵۳
‫چیه؟ دختره عاشقش بوده
‫از کجا می‌دونی؟
‫یه پیرمرد سزاوار عشق نیست؟
‫توی این سناریو ‫هیچ زن بزرگ‌تری وجود نداره؟
‫متوجه نمی‌شم
‫به نظرم این‌که یه مرد سن بالا ‫عاشق یه زن جوون بشه…
‫بعضی‌وقت‌ها اشکال نداره. ‫البته فقط یه بار
‫مشکل وقت‌هاییه که بعد از یه جدایی ‫می‌خوان مخ دوست‌های جوون‌ترشون رو بزنن،
‫اون دیگه واقعاً اشتباهه
‫- موافقم ‫- شما…
‫عقل‌تون رو از دست دادید؟
‫مسخره می‌کنید؟
‫حتی نمی‌دونم در مورد ‫چی حرف می‌زنید
‫قضیه چیه؟
‫- آره، باشه ‫- ویک!
‫نیویورک تایمز رو مجبور کردم ‫یه خبرنگار بفرسته
‫اصلاً می‌دونی یه مقاله‌ی خوب ‫چقدر می‌تونه مؤثر باشه؟
‫این شهر داره نابود می‌شه
‫ویک، خودمون می‌تونیم ‫بار هاربرِ بعدی باشیم
‫چه باکلاس
‫چرا نمی‌ذاری این شهر رو رهبری کنم؟
‫به خدا قضیه شخصیه
‫واقعاً هم شخصیه
‫به نظرم رهبری کردن بلد نیستی
‫اگه حق با تو نباشه ‫و این شهر فرصتش رو از دست بده
‫می‌تونی خودت رو ببخشی؟
‫اگه حق با من باشه ‫تو می‌تونی خودت رو ببخشی؟
‫نمی‌تونی تحمل کنی ‫کس دیگه‌ای رهبری کنه، ها؟
‫نه
‫من آدم‌شناسم
‫ویک، من هیچ کار اشتباهی نکردم ‫که این‌قدر بهم بی‌اعتمادی
‫موقع دیدارهای تابستونی‌تون ‫اون زمانی که خودت و دوست‌هات
‫نوبتی زنگ خونه‌م رو می‌زدید ‫و فرار می‌کردید رو یادته؟
‫قضیه به‌خاطر اونه؟
‫محض رضای خدا
‫ویک، من… ببین
‫شرمنده‌ام که وقتی ۱۱ سالم بوده ‫زنگ خونه‌ت رو زدم و فرار کردم
‫لطفاً به‌خاطر اون قضیه ‫کل شهر رو نابود نکن
‫اما هیچ‌وقت واقعاً ‫اون کار رو نکردی، نه؟
‫- چی؟ ‫- نه، می‌بینی
‫من نگاهتون می‌کردم
‫می‌دیدم که یواشکی می‌اومدی دم در ‫و وانمود می‌کردی که زنگ رو زدی
‫بعدش می‌دویدی تا بچه‌های محلی رو ‫تحت تأثیر قرار بدی،
‫می‌خندیدید و افتخارش رو ‫به اسمت می‌زدی
‫به همین دلیل می‌دونم یه رهبر نیستی،
‫چون از همون اول یه بزدل بودی
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫شِپ کلارک‌ـه
‫نفس می‌کشه
‫- دکتر رو خبر کنید ‫- شِپ‌ـه
‫شرایطش پایداره
‫اما… بحرانی نیست…
‫اما مجبور شدیم بهش آرام‌بخش تزریق کنیم ‫چون بدجور زمین خورده
‫و همین‌جا نگهش می‌داریم ‫تا ورم سرش بخوابه
‫چقدر اوضاعش خرابه؟
‫صبح اطلاعات بیشتری به دست میاریم
‫اما جای نگرانی نیست
‫اون‌قدر بهش داروی بی‌هوشی دادم ‫که می‌شه باهاش یه اسب رو از پا درآورد
‫البته احتمالاً نباید ‫هیچ‌کدوم اینا رو بهتون بگم
‫اما کی گفته چی خط قرمز ‫حساب می‌شه؟
‫معلومه که هیچ‌کس نظر من رو نپرسید
‫اما این‌که عادی شده دیگه
‫بگذریم
‫فهمیدم سن بیولوژیکم ۲۸ ساله
‫شنیدم حرف زدن باهاشون مفیده
‫فکر کنم وقتی تو کما باشن مفیده
‫معذرت می‌خوام که وقتش رو ‫گرفتم، تام
‫بیخیال
‫برگردم توی دفتر و در رو ببندم ‫که مزاحم کسی نشم
‫باعث شدی قشقرق به پا بشه، شِپ
‫[ نام بیمار: شِپ کلارک ]
‫[ سن: ۳۷ ]
‫درست به نظر نمی‌رسه
‫[ غلظت الکل خون: ۰ درصد ]
‫[ نتیجه: منفی ]
‫من…
‫شِپ؟
‫- شِپ؟ ‫- من…
‫سلام، شِپ
‫چی می‌گی؟
‫چی؟ چی گفتی؟
‫چی؟
‫شِپ؟
‫شِپ
‫کمکم کن بچرخونمش
‫نبض نداره. لطفاً ترالی احیا رو بیار
‫[ هشدار مه غلیظ ]
‫لافتیس صحبت می‌کنه
‫کالبدگشایی رو انجام دادی؟
‫نه. فردا انجامش می‌دم
‫خب، آخه وقتی…
‫وقتی دیدمش، ‫یه مشکلی وجود داشت
‫خب، اون مُرد، تام
‫می‌دونم
‫قبل از این‌که بمیره، تو که متوجه‌ی ‫چیز عجیبی نشدی، نه؟
‫منظورت چیه، تام؟
‫نمی‌دونم
‫نمی…
‫تام، قرار شامت
‫یا خدا، پاتریشا
‫خیلی شرمنده. باید برم
‫- تام، قرار شامت ‫- می‌دونم
‫اگه همین‌الان حرکت کنی ‫‏۱۵ دقیقه دیر می‌رسی
‫دارم می‌رم
‫- تام ‫- دارم می‌رم
‫دارم می‌رم
‫- تام، می‌تونی بعداً… ‫- می‌شه لطفاً… می‌شه…
‫تام؟
‫امروز وقت زیادی رو تلف کردیم
‫نباید بذاری این آدم‌ها ‫ذهنت رو به هم بریزن، پاتریشا
‫نباید بذاری ترس…
‫پیروز بشه
‫می‌دونم، تام
‫لعنت به این شانس
‫[ شهرداری خلیج بیوه‌ها ]
‫- تام ‫- بله؟
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید. یه‌کم حواس‌پرتم
‫آره. من… خوبم. ‫داشتی می‌گفتی…
‫لعنتی! کَتی، اون آب نیست
‫خیلی شرمنده
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫داشتم می‌گفتم چقدر ‫جزیره رو دوست دارم
‫- شوخی می‌کنی ‫- نه
‫واقعاً نمی‌فهمم چرا این‌جا ‫مثل جزیره‌ی مارتاز وین‌یارد نیست
‫مارتاز وین‌یارد
‫آره، وای. می‌دونی،
‫- من توی فکر بار هاربر بودم، اما… ‫- آها
‫عجب، آرتور، نمی‌دونی…
‫نمی‌دونی چقدر منتظر ‫شنیدن این حرف بودم
‫میز سه می‌گه ‫چرا سفارشش رو نبردیم
‫- اون‌جاست ‫- خیلی‌خب. صبر کن
‫عجب مِهیه
‫ولی می‌خواستم یه سوالی بپرسم
‫هر چی دوست داری بپرس
‫می‌دونستی آدم‌هایی توی ‫این جزیره هستن که فکر می‌کنن
‫اگه این‌جا متولد بشی، ‫نمی‌تونی ترکش کنی؟
‫اعتقادات خرافیه
‫توی رستوران دریفت‌وود ‫داشتم با یه مردی حرف می‌زدم،
‫و گفت تا حالا اصلاً به سرزمین ‫اصلی نرفته. ۶۰ سالش بود
‫خب، برای همین دریفت‌وود ‫توی اون فهرست نبود
‫خب، ادعا می‌کنه پسرعموش ‫رفته به سرزمین اصلی
‫و بعد یه ماه سکته‌ی قلبی کرده و مُرده
‫و در مورد یه زنی بهم گفت… ‫اسمش… مارشا دوگان
‫هشت سال پیش سکته‌ی قلبی کرده و مُرده، ‫یه روز بعد از این‌که رفته به سرزمین اصلی
‫- بررسیش کردم. حقیقت دارم، تام ‫- من…
‫من همیشه می‌رم به سرزمین اصلی
‫آره، ولی این‌جا به دنیا اومدی؟
‫نه
‫- پسرت چی؟ ‫- این‌جا به دنیا اومده و بزرگ شده
‫البته، آره، رفته به سرزمین اصلی
‫آره
‫معلومه که حقیقت نداره
‫- مشخصاً ‫- اما واقعاً برام جالبه
‫که خرافات این‌جا این‌قدر قوی‌ان
‫فوق‌العاده‌ست
‫بگذریم، به نظرم فصل گردشگری تابستونی‌تون ‫می‌تونه خیلی خوب باشه. جدی می‌گم
‫و به نظرم تمرکز مقاله‌م ‫داره شکل می‌گیره،
‫اما مردم یه‌جوری‌ان، می‌دونی؟
‫یا یه مشکل دیگه اینه که
‫چطور کمبود امکانات مدرن…
‫و می‌خوام یه چیزی بنویسم
‫- که به نظرم روی مردم… ‫- باید سریع یه تماسی بگیرم
‫اِوان، به نفعته خونه باشی
‫یالا. یالا. جواب بده
‫خیلی‌خب. هی
‫هی، دوستان، می‌دونید چیه؟ ‫باید همین‌جا بمونیم
‫رانندگی توی این شرایط امن نیست، ‫مخصوصاً بعد از خوردن مشروب
‫- پس بشینید همین‌جا ‫- برم مدارشکن‌ها رو بررسی کنم
‫می‌دونی، یه دقیقه صبر کن. وِین
‫هی، وِین. هی. ‫یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫فکر نمی‌کنم بیرون رفتن…
‫هی، می‌شه… هی، هی، بچه‌ها. ‫می‌دونید چیه؟ چطوره…
‫یه ثانیه صبر کنید، ‫چون مه خیلی غلیظه
‫اگه بخوام توی تاریکی بشینم، ‫می‌نشینم توی خونه
‫آره، می‌دونم. آخه… ‫ببینید، بیایید همه بشینیم کنار هم،
‫چون نمی‌خوام کسی ‫توی این مه رانندگی کنه
‫می‌دونم چطور باید توی مه ‫رانندگی کنم، لافتیس
‫- می‌دونم. می‌دونم ‫- هی، قضیه چیه؟
‫- مشکلی هست، تام؟ ‫- نه، نه، معلومه که نه
‫- باید برم خونه ‫- هی، فقط یه لحظه بمون. یه…
‫- هی، هی، هی، هی! ‫- هی، چه غلطی می کنی؟
‫- صبر کن! ‫- هی!
‫نه، صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید!
‫یه چیزی تو مِه هست!
‫مِه داره از بین می‌ره، تام
‫چی؟
‫بریم
‫می‌دونم قضیه چیه
‫نمی‌خوای جزیره‌ی نانتاکت باشید، ‫می‌خوای سِیلِم باشید
‫شهر خوبیه. ‫نیازی به نمایش بازی کردن نیست
‫[ سالتی وِیل ]
‫خب، می‌تونی در رو برام قفل کنی
‫کمترین کاریه که می‌تونی بکنی
‫[ خروج ]
‫ای خدا، کَتی!
‫صورت‌حسابت رو بگیر
‫چی… هی، من هیچ‌کدوم ‫از اینا رو سفارش ندادم
‫به وِین بگو
‫مادرجنده…
‫[ کشتی را ترک نکن ]
‫«یه چیزی تو مِه هست»
‫گندش بزنن
‫مسخره‌ست
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.