‫ای تف!
‫منم!
‫کسی هست؟!
‫اوه... اوه...
‫اوه. اوه گوه بگیرتش.
‫سلام.
‫هی.
‫اوه.
‫آره، حالیشون کن.
‫حالی کن کصکشا رو، الی.
‫[اشلی جانسون - صداپیشه الی توی بازی]
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫اوه، تو خیلی جون‌سختی.
‫هواتو دارم. ‫مشکلی نیست.
‫آره، مشکلی نیست.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫عنوان قسمت: ‫نور را جویا شو
‫[ همانند قسمت قبل این قسمت هم ‫ توسط علی عباسی کارگردانی شده ]
‫آنا؟
♫ The Sun Always Shines On TV - A-ha ♫
‫[ یه آهنگ از یه بَند که الی ازش خوشش میاد ]
‫اوه خدایا.
‫تقصیر تو نیست.
‫توی خروج از ناحیه با تاخیر مواجه شدیم. ‫[ احتمالا ناحیه قرنطینه شده فدرا توی بالتیمور رو میگه ]
‫- من... ‫- گشنه‌اشه.
‫باید بهش تغذیه داد، و من...
‫من نخواستم بهش شیر بدم.
‫قبل از اینکه گزیده بشم بریدمش.
‫قبلش.
‫ازت می‌خوام که... ‫با خودت ببریش به باستون...
‫یکیو پیدا کن تا بزرگش کنه،
‫و از امنیتش اطمینان حاصل کن.
‫نمی‌تونم اینکارو کنم.
‫و ازت می‌خوام اینو بهش بدی.
‫آنا.
‫اسمش الیه.
‫نمی‌تونم.
‫چند مدته همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫کل زندگیمون.
‫پس همین الان بلندش کن...
‫و بعدش منو بکش.
‫نمی‌تونم بکشمت.
‫لطفا، لطفا، لطفا.
‫لطفا!
‫مارلین!
‫بفرما.
‫سرشو نگه دار. ‫بفرما.
‫اینو بردار.
‫گوش‌هاشو بپوشون.
‫[توی بازی این اتفاقات نمایش داده نشدن]
‫الی.
‫الی!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫نه... چیه؟
‫خب، من اینو تو اونجا پیدا کردم.
‫بیفرونی. سرآشپز بیوردی. ‫[ توی قسمت ۴ از اینا خوردن ]
‫اوه، چه خفن.
‫تا حالا اینو بازی کردی؟
‫لولو؟ ‫بازی با کلماته.
‫
‫خب، اگه می‌خوای منو تو یه چیزی شکست بدی، ‫توی این خواهد بود.
‫خب، باشه پس.
‫داریم نزدیک می‌شیم.
‫- اوهوم. ‫- بیمارستان از اون طرفه.
‫شاید همونیه که دنبالش می‌گردیم.
‫گرفتم.
‫اینو برام نگه می‌داری؟
‫ممنون.
‫توی اون ماشین کاروان یه گیتار داشتن.
‫خرد و خمیر شده بود ‫ولی منو تو فکر این برد که،
‫شاید باید یه گیتار پیدا کنم.
‫خیلی وقته گیتار نزدم.
‫راستش، داشتم فکر می‌کردم ‫شاید بتونم بهت یاد بدم.
‫شرط می‌بندم کارت توش عالی میشه.
‫می‌خوای یاد بگیری چجوری گیتار بزنی؟
‫- الی؟ ‫- هوم؟
‫اوه، آره.
‫عالی میشه.
‫خیلی‌خب، این چیزیه که فکرشو می‌کنم...
‫از میون اون ساختمون عبور ‫کنیم تا از پس اون چیزا بگذریم،
‫آسمون‌خراش رو پیدا کنیم، ‫بریم بالا و اطراف رو دید بزنیم.
‫اووه، درواقع، این بار فکرم این بود با انفجار
‫از بین اون خرابه بریم.
‫اون پشت یکم دینامیت پیدا کردم.
‫جدی؟
‫نه، پس از میون اون ساختمون می‌ریم،
‫یه آسمون‌خراش پیدا می‌کنیم، ‫می‌ریم بالا و اطرافو دید می‌زنیم.
‫ولی روکار انداختمت، مگه نه؟
‫اینجا رو نگاه.
‫نمونه بارز بدشانسی.
‫ارتش بمب‌بارون می‌کنه...
‫حتی یه بمبشون هم به ساختمونی نمی‌خوره ‫که سعی داری ویرانش کنی.
‫راهی برای بالا رفتن نیست.
‫اگه ببرمت اون بالا، ‫می‌تونی اون پله رو بندازی پایین،
‫شاید از اون طرفی بریم.
‫یالا. ‫برات قلاب می‌گیرم. ‫[ توی بازی زیاد این کارو می‌کردن ]
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫قضیه اینه که امروز زیادی ساکت بنظر میای، ‫پس...
‫اوه... متاسفم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫- شنیدی چی... ‫- آره، قلاب.
‫فهمیدم.
‫یک... دو، بالا.
‫- از پسش برمیای؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫وای!
‫خدا لعنتش کنه، الی!
‫گندش بزنن.
‫همونجا بمون!
‫باید اینو ببینی!
‫الی؟!
‫این بالا!
‫- الی! ‫- یالا!
‫- الی. ‫- بجنب!
‫فقط صبر کن. خدا لعنتش کنه.
‫- نترسونیشا. ‫- نمی‌ترسونمش.
‫[ یکی از بیادماندنی‌ترین صحنه‌های توی بازی ]
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- عیبی نداره.
‫بیا اینجا، زود باش. ‫یالا.
‫سلام علیکم.
‫لامصب خیلی خفنه.
‫داره کجا میره؟
‫بیا، بیا، بیا، بیا!
‫باشه.
‫خب...
‫درحد چیزی هست که براش امیدوار بودی؟ ‫[ دیالوگ‌های قسمت اول ]
‫پستی و بلندی‌های خودشو داره...
‫ولی نمی‌شه دل به این منظره نداد.
‫ببین، دقیقا نمی‌دونم این بیمارستان کجاست...
‫آره پیداش می‌کنیم.
‫قطعا. قضیه فقط اینه‌که...
‫شاید اون بیرون هیچ بدی‌ای وجود نداره، ‫ولی تا الان
‫همیشه اون بیرون یه چیز بد وجود داشته.
‫- ولی هنوزم زنده‌ایم و اینجاییم. ‫- می‌دونم.
‫فقط دارم میگم خطر و ریسک هست.
‫لازم نیست این کارو کنیم.
‫من فقط... من می‌خوام اینو بدونی.
‫منظورت چیه؟ ‫مگه دیگه باید چه کنیم؟
‫هیچی. راحت برمی‌گردیم پیش تامی.
‫کل قضیه لعنتی رو فراموش می‌کنیم.
‫بعد از این همه زجری که کشیدیم...
‫همه کارایی که کردم...
‫نمی‌شه برای هیچ و پوچ بوده باشه.
‫می‌دونم نیتت خیره.
‫می‌دونم می‌خوای ‫ازم محافظت کنی. این کارم کردی.
‫و وقتی کارمون تموم شد، ‫هرجایی می‌خوای می‌ریم.
‫شهر تامی، مزرعه دامداری گوسفندها،
‫ماه.
‫هرجا بری دنبالت میام.
‫ولی نمی‌شه اینو نصف کار ول کرد.
‫کاری که شروع کردیم رو تموم می‌کنیم.
‫- این مال فدرا بوده؟ ‫- نه.
‫ارتش.
‫چند روز اول بعد از فاجعه شیوع
‫این جاها رو سرهم کردن.
‫کمپ‌های فوریت‌های پزشکی.
‫مشخصا دووم نیورد.
‫- منو توی یکی دقیقا شبیه این قرار دادن. ‫- بهمراه سارا؟
‫- نه، اون موقع مرده بود. ‫- اوه.
‫خب چه مرگت بود؟
‫- بخاطر این بود. ‫- اها، یارویی که تیرش به هدف نخورد.
‫حدس زدم بعدها اتفاق افتاده.
‫نه.
‫روز دوم.
‫خب، باید اعتراف کنم ارتشیا کاربلدن.
‫تو بخیه زدن بهت خیلی بهتر از من بودن.
‫کار خودم بود.
‫من یارویی بودم که تیرش به هدف نخورد.
‫[ این داستان خودکشی توی بازی نبود ]
‫داستانی در کار نیست.
‫سارا مرد...
‫و من نمی‌تونستم معنایی تو زندگی ببینم.
‫به همین سادگی.
‫و ترس هم برم نداشته بود. ‫آمادگی داشتم.
‫بیشتر از این نمی‌شد آمادگی داشته باشم.
‫وقتی من...
‫رفتم ماشه رو بکشم، ‫من-من جا خوردم.
‫هنوزم نمی‌دونم چرا.
‫بگذریم، دلیلی که دارم بهت اینا رو میگم...
‫می‌دونم چرا داری اینارو بهم میگی.
‫آره، خیال کنم بدونی.
‫پس گمونم زمان مرهم دهنده همه زخم‌هاست.
‫کار زمان نبود.
‫خب، خوشحالم که...
‫اون قضیه عملی نشد.
‫منم همینطور.
‫- احتمالا بهتره به حرکت ادامه بدیم. ‫- آره.
‫می‌دونی حس و حال چیو دارم؟
‫چی؟
‫- لطیفه‌های کصشر. ‫- اوهوهو.
‫«مردم جوری دارن جک‌های اخرالزمانی میگن ‫انگار فردایی درکار نیست.»
‫- زیادی زودبه‌هنگام بود؟ ‫- نه، روزمره‌س.
‫اوه، عاشق این یکیم.
‫«مزه سنگ‌های ماه بهتر از سنگ‌های زمینه. چرا؟
‫- چون شهابسنگیَن.» [ایهام: گوشتی‌ترن] ‫- اوه، مزخرف بود.
‫- بی شرف. درواقع خیلیم خوب بود. ‫-این یه... این...
‫- این نمره‌ش ۰ از ۱۰ بود. ‫- باشه، باشه.
‫«انگور سبز به انگور بنفش چی گفت؟
‫نفس بکش، ای ابله.» ‫[ نفس خودشو نگه داشته رنگش پریده ]
‫این نمره‌ش ۳ از ۱۰ بود.
‫- حداقلش ۷. ‫- بهش ۵ میدم.
‫- ۵ از ۱۰. ‫- ۵؟
‫- جول! ‫- الی.
‫- الی! ‫- جول!
‫[ بخشی که توی بازی از تونل رد شدن و ‫با مبتلایان جنگیدن از روایت سریال حذف شده ]
‫به فایرفلای‌ها خوش اومدی.
‫اروم باش.
‫بدجور ضربه دیدی.
‫نیروی گشت نمی‌دونست کی هستی.
‫- الی کجاست؟ ‫- آسیب ندیده بود.
‫حتی یه خراش هم برنداشت.
‫عمدتاً نگران توعه.
‫کجاست؟
‫توی گذر از ایالت نصف خدمه‌امون ‫رو از دست دادیم.
‫۵ نفر رو داشتم که تنها کارشون حفاظت ازم بود.
‫و با این وجود تقریبا نزدیک بود کشته بشم.
‫تو چطور انجامش دادی؟
‫همه‌اش کار دختره بود.
‫مثل شیر جنگید تا به اینجا برسه.
‫همون روز اول دخلش میومد.
‫تو تنها کسی هستی که دلم نمی‌خواست ‫هرگز بدهکارش باشم.
‫ولی مدیونتم.
‫- همه مدیونتیم. ‫- فقط منو ببر پیشش.
‫نمی‌تونم.
‫داره برای عمل جراحی آماده میشه.
‫چه نوع عمل جراحی‌ای؟
‫دکترمون...
‫فکر می‌کنه قارچ‌های سرچماقی توی الی
‫- از موقع تولدش باهاش رشد کردن. ‫- چرا تو اتاق عمله؟
‫نوعی پیام‌رسان شیمیایی تولید می‌کنه.
‫باعث میشه سرچماقیای عادی خیال کنن ‫اون هم یه سرچماقیه. این دلیل مصون بودنشه. ‫[ توی بازی بطور قطعی معلوم نبود چرا مصونه ]
‫دکتره می‌خواد ازش جداش کنه.
‫سلول‌ها رو توی آزمایشگاه تکثیر کنه،
‫اون پیام‌رسان‌های شیمیایی رو تولید کنه...
‫و بعدش می‌تونیم به همه بدیمش.
‫دکتره فکر می‌کنه ممکنه درمان‌آور باشه، جول.
‫یه درمان.
‫سرچماقی داخل مغز رشد می‌کنه.
‫همینجوره.
‫- کس دیگه‌ای رو پیدا کن. ‫- کس دیگه‌ای درکار نیست.
‫به دختره نگفتیم، ‫هیچ ترسی بهش منتقل نکردیم،
‫- دردی درکار نخواهد بود. ‫- نه. نه، باید ببریم پیشش.
‫همین الان ببرم پیشش!
‫لطفا... درک نمی‌کنی.
‫می‌کنم.
‫وقتی بدنیا اومد من اونجا بودم، جول.
‫به مادرش قول دادم که بچه‌اش رو نجات میدم.
‫قول دادم.
‫پس درک می‌کنم.
‫من تنها کسیم که درک می‌کنه. [ جفتشون سعی دارن نظر خودشون رو تحمیل کنن بدون اینکه نظر خود الی رو ازش بپرسن ]
‫متاسفم.
‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫من دارم.
‫به بزرگراه ببرینش، ‫همونجا بهمراه کوله‌پشتیش ولش کنین.
‫اینو بهش بده.
‫اگه سعی کنه حرکتی بزنه...
‫بهش شلیک کنین.
‫من که نشنیدم کسی بگه «ایست».
‫از کدوم طرف؟
‫از راه‌پله.
‫داری چه گوهی می‌خوری؟ ‫راه بییفت.
‫گفتم راه بیفت.
‫- بی ناموس! ‫- دختره کجاست؟
‫گاییدمت.
‫وقت این چیزا رو ندارم.
‫گلوله شلیک شده. گلوله شلیک شده!
‫[ قسمت ۵ - کاتلین به هنری : «شاید برادرت ‫سرنوشتش این بوده که بمیره... فکر می‌کنی که دنیا ‫حول محور اون می‌چرخه، که ارزش همه‌چیو داره؟» ]
‫[ قسمت ۳ - بیل : «یه چیزی رو بهت بگم چون احتمالا ‫تنها آدمی هستی که درکش می‌کنه. قبلا از دنیا ‫متنفر بودم و دلم خنک شد وقتی همه مردن.
‫[ ولی اشتباه می‌کردم، چون یه نفر بود که ارزش ‫نجات دادن رو داشت. این کاریه که کردم. ‫نجاتش دادم. بعدش ازش محافظت کردم.
‫[ این دلیلیه که مردایی مثل من و تو اینجان.
‫[یه کاری داریم که باید ‫انجامش بدیم، و خدا به هر ننه قمری که ‫سر راهمون قرار می‌گیره رحم کنه.» ]
‫به اندازه کافی نیرو داریم؟
‫آماده‌اس.
‫بازش کنین.
‫- تو چطوری وارد اینجا شدی؟ ‫- گفتم بازش کنین.
‫اجازه نمی‌دم ببریش.
‫بازش کنین.
‫- بجنبین! ‫- اوه خدای من.
‫دستشو بپوشون.
‫- سریع. ‫- باشه.
‫[ پرستار سمت چپی - لائورا بیلیه ‫صداپیشه اَبی توی پارت ۲ بازی ]
‫بچرخین.
‫نمی‌تونی تا ابد امن نگهش داری.
‫مهم نیست چقدر سرسختانه تلاش کنی،
‫مهم نیست چقدر آدم بکشی،
‫دختره بزرگ میشه، جول.
‫و بعدش تو می‌میری. اونم میره.
‫بعدش چی؟
‫چقدر طول می‌کشه تا توسط مبتلایان ‫تیکه پاره شه؟
‫یا توسط یغماگران به قتل برسه؟
‫چون توی یه دنیای درهم‌شکسته زندگی می‌کنه ‫که می‌تونستی نجاتش بدی.
‫شاید.
‫- ولی تصمیمش با تو نیست. ‫- یا با خودت.
‫پس تصمیم اون چیه، ها؟
‫چون فکر کنم دلش بخواد کار درست رو بکنه.
‫و خودتم اینو می‌دونی.
‫زیادی دیر نشده.
‫حتی الان....
‫حتی بعد از کاری که کردی.
‫هنوزم می‌تونیم راهی پیدا کنیم.
‫- چی شده؟ ‫- چیزی نیست. با منی.
‫سخت نگیر.
‫هنوز مونده تا اثر داروها از بین بره.
‫من با فایرفلای‌ها بودم و بعدش...
‫چه داروهایی؟
‫داشتن روت یه سری آزمایش انجام می‌دادن.
‫و روی یه سری افراد دیگه.
‫از قرار معلوم کلی افراد شبیه تو هستن...
‫افرادی که مصونن.
‫ده‌ها مورد ازشون هست.
‫و دکترها، اونا نتونستن ‫هیچ‌کدومشون رو به نتیجه برسونن.
‫اونا درواقع...
‫اونا دل‌بریدن از جستجو برای یه درمان.
‫لباسام کجان؟
‫یغماگران به بیمارستان حمله کردن. ‫من زورکی از اونجا درت اوردم.
‫توی راه لباس‌های جدید برات پیدا می‌کنیم.
‫مردم آسیب دیدن؟
‫آره.
‫مارلین حالش خوبه؟
‫دارم خودمون رو می‌رسونم خونه.
‫متاسفم.
‫نه، وایسا. ‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫لطفا.
‫بذار برم.
‫بعدش یه راست میای دنبالش.
‫خب، به اندازه کافی نزدیکمون کرد.
‫بقیه راه رو باید پیاده بریم.
‫احتمالا یه پیاده‌روی ۵ ساعته میشه...
‫ولی از پسش می‌تونیم برآیم.
‫یادت میاد؟
‫آره.
‫می‌دونی، من و سارا همیشه ‫اینجوری پیاده‌روی می‌کردیم.
‫نمیشه گفت کار موردعلاقه‌ش بود.
‫از پشه‌ها و اینا خیلی خوشش نمی‌اومد.
‫ولی کوه‌نورد خوبی بود... ‫یا دونده‌ی خوب.
‫احتملا کلمه صحیح براش همینه.
‫اون دختر...
‫یه صخره بزرگ می‌دید،
‫و بعدش... فیووو...
‫از تو خوشش میومد.
‫نه اینکه بگم شما دو تا مثل همین.
‫- قطعا که بچه‌های متفاوتی هستین. ‫- چطور مگه؟
‫خب، اون خیلی بیشتر... ‫می‌خوام بگم دخترونه بود،
‫- و منظورم این نیست که تو دخترونه نیستی. ‫- نیستم.
‫آره، نیستی.
‫خب اون اونجوری بود.
‫قدش بلندتر بود.
‫لبخندش معرکه بود.
‫بازم بگم، حرفم این نیست که ‫تو این ویژگیو نداری.
‫ولی می‌دونی چرا فکر می‌کنم ازت خوشش میومد؟
‫چرا؟
‫چون بامزه‌ای.
‫فکر می‌کنم می‌خندوندیش.
‫بگذریم، شرط می‌بندم تو هم ازش خوشت میومد.
‫آره، شرط می‌بندم همینطور می‌بود.
‫بفرما.
‫حالا دیگه خیلی نمونده.
‫هی، صبر کن.
‫ای شاشیدم توش.
‫توی کنزاس سیتی که بودیم درمورد ‫اولین باری که کسیو کشتم ازم پرسیدی.
‫وقتی توی فروشگاه گزیده شدم، ‫من-من خودم تنها نبودم.
‫بهترین دوستم اونجا بود.
‫و اونم گزیده شد.
‫نمی‌دونستیم چیکار کنیم، ‫و اونم گفت،
‫«راحت می‌تونیم براش صبر کنیم...
‫شاعرانه باشیم و راحت باهم روانی بشیم.»
‫و بعدشم اینجوری شد.
‫و من مجبور شدم که... ‫[ توی بازی مشخص نشد رایلی ‫بعد از گزیده شدن دقیقا چطوری مرد ]
‫اسمش رایلی بود....
‫و اون نفر اولی بود که مرد.
‫و بعدش تس بود.
‫- و بعدش سم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫- می‌دونم، ولی... ‫- ببین، گاهی
‫اوضاع جوری که امیدوار بودیم پیش نمیره.
‫می‌تونی حس کنی انگار...
‫انگار به بن بست خوردی...
‫و نمی‌دونی بعدش چه کنی.
‫ولی اگه فقط به حرکت ادامه بدی...
‫یه چیز جدید پیدا می‌کنی که براش بجنگی.
‫- و شاید این چیزی نباشه که... ‫- به جونم قسم بخور.
‫به جونم قسم بخور تمام چیزایی که ‫درمورد فایرفلای‌های گفتی حقیقت دارن.
‫قسم می‌خورم.
‫باشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.