دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
::::::::: (سئول ناشناخته‌مون) ::::::::
‫اتاق پردازش داده‌ها
‫منتظر چی هستی؟ اسکنش کن.
‫- ببخشید؟ ‫- اثر انگشتت رو اسکن کن.
‫آه، انگشتم اینجوریه، نمیتونم.
‫زود باش اسکنش کن.
‫چیه؟ تو هم انگشتت آسیب دیده؟
‫یا...
‫دلیل دیگه‌ای داره که نمیتونی؟
‫نامشخص
‫در حال بررسی
‫یو می-ره ‫تایید شد
‫تایید شد.
‫تنها درسی که از مبارزه با بیماری دوران بچگیم گرفتم...
‫اینه که یه سری مبارزه‌ها تو زندگی هستن که نمیشه برد.
‫کجا داری میری؟
‫قله دوسونبونگ.
‫این رو هم میدونم...
‫که ته هر مبارزه‌ای یه چیزی به دست میاری.
‫ولی من دیگه جون نداشتم ‫که انقدر بجنگم تا ببرم.
‫فقط با سه نمره کم آوردی؟ ‫دفعه بعد حتما قبول میشی، می-ره.
‫منم قبول نشدم.
‫البته من دفعه قبل ‫تا دور دوم رفتم.
‫مجبور شدم سریع بین یه مبارزه‌ای که میتونستم ببرم...
‫شرکت‌های دولتی
-و یه مبارزه‌ای که نمیتونستم ببرم، تصمیم بگیرم. ‫- می-ره.
‫داری چیکار میکنی؟ پاشو بریم.
‫شاید برای همینه که...
‫اینقدر نگران سو-یون بودم، ‫که داشت برای حقش میجنگید...
‫کیم سو-یون
‫...برخلاف من.
‫خانم کیم سو-یون گفت...
‫یه نور کوچیکی روشن کرد
‫که من حتی نمیدونستم ‫تو وجودم هست.
‫اون نور منو هدایت کرد...
‫همه چیزش راسته.
‫که وارد یه دعوایی بشم ‫که معمولا ازش فرار میکردم
‫از جنگیدن تو یه مبارزه بیهوده خسته شده بودم،
‫دست دراز شده می-جی رو گرفتم،
‫و فرار کردم.
‫و بعد...
‫یه وقتایی موندن اینجا یه گزینه نیست؟
یهو یه نور دیگه تو جایی که بهش فرار کرده بودم پیدا کردم.
‫یکی که جاشو بگیره؟
‫فکر کنم داره میره آمریکا
‫که دوباره کارشو شروع کنه یا یه همچین چیزی.
‫خجالت کشیدم که سعی کردم ‫به اون نور تکیه کنم،
‫برای همین دوباره فرار کردم.
‫ببخشید.
‫برگشتم به جایی که ازش فرار کرده بودم.
::::::::: (قسمت 9: برگشت دوباره و دوباره) ::::::::
‫مزرعه توت فرنگی
‫موهات رو چجوری بزنم؟
‫اکستنشن میخوام.
‫نگفتی داری میای.
‫جواب تلفنامو ندادی.
‫- چه خبر شده؟ ‫- خب...
‫این...
‫اسم من کیم ته-ایه، ‫همکار خانم یو هستم.
‫یکی رو از شرکت آوردی اینجا؟ ‫عقلتو از دست دادی؟
‫چاره‌ای نداشتم. نمیشد ‫بیرون درموردش حرف بزنیم.
‫هی، چرا باید با یکی از شرکت ‫درباره‌ی...
‫اون برادر کوچیکتر کیم سو-یونه.
‫- چی؟ ‫- میدونی، همکار ارشدت.
‫ته-ای برادر کوچیکتر ‫همون همکارتونه که افشاگری کرد.
‫چرا برادر سو-یون...
‫فکر کردم اون SY مخفف سانگ-یونگه،
‫ولی سو-یون بود.
‫گفت برای جمع کردن مدرک ‫برای خواهرش اومده شرکت.
‫یه چیزی هم درباره ضمانت گفت.
‫به هرحال، جمع کردن مدرک تموم شده، ‫برای همین گفت باید تصمیم بگیری.
‫- درباره چی؟ ‫- گزارش دادن شرکت.
‫باید به همه دنیا بگی ‫اون عوضی‌ها چه کارایی میکنن!
‫- چرا باید این کارو بکنم؟ ‫- چی؟
‫- چون... ‫- چرا منو وسط این ماجرا میکشونی؟
‫به اون بگو این کارو بکنه.
‫ته-ای گفت نمیتونه این کارو بکنه ‫چون اون از داخل شرکت نیست.
‫تو کسی هستی که از اول دیدی ‫چه بلایی سرش اومد،
‫و تو تنها کسی هستی که شهادت دادی.
‫گفت فقط تو میتونی این کارو بکنی.
‫چرا من باید بجنگم؟
‫هی.
‫فکر نمیکنی این عادلانه نیست؟
‫آدم بدها حتی تنبیه هم نشدن،
‫در حالی که کسی که حرف زد ‫رو اذیت کردن و بیرونش کردن.
‫شما دوتا این کارو میکنید ‫چون سرتون نمیشه،
‫ولی این یه جنگیه که نمیتونیم ببریم.
‫تا امتحان نکنی نمیفهمی میبری یا میبازی...
‫من قبلا جنگیدم و باختم.
‫من به سختی یاد گرفتم
‫که اگه باهاشون بجنگم ‫فقط خودم عذاب میکشم.
‫میخوای دوباره اون روزها رو ببینم؟ ‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫تو که گفتی میخوای استعفا بدی.
‫ولی قبل از اینکه این کارو بکنی،
‫حداقل میتونی به اونایی که اذیتت کردن ‫یه درسی بدی.
‫کی گفته میخوام استعفا بدم؟
‫- گفتم دارم بهش فکر میکنم. ‫- نمیخوای استعفا بدی؟
‫میخوای به کار کردن اونجا ادامه بدی؟
‫اگه میخوای بمونی، ‫پس دلیل بیشتری برای جنگیدنه.
‫میخوای دوباره بشینی به دیوار خیره شی ‫و عمرتو تلف کنی؟
‫چرا وقتی هیچ کار اشتباهی نکردی ‫داری فرار میکنی؟
‫- خب تو چی، می-جی؟ ‫- چی؟
‫برنامه ای داری که ‫زندگیتو سر و سامون بدی؟
‫می-ره.
‫بعد از زندگی کردن به جای من، ‫همه چی آسون به نظر میرسه، درسته؟
‫دست از سر زندگی من بردار ‫و روی زندگی خودت تمرکز کن.
‫دیگه تموم شد، ادا درآوردن جای همدیگه.
‫باشه.
‫هر غلطی که میخوای با زندگیت بکن.
‫ببخشید که مجبورت کردم اینو تنهایی تحمل کنی ‫ولی همیشه به فکرتم
‫شنیدم...
‫که سو-یون تو رو تربیت کرده.
‫من بودم که سو-یون رو تربیت کردم.
‫از همکاری باهات خوشحال میشم.
‫درسته...
‫چرا اصلا زحمت دادی...
‫بازگشت از مرخصی زایمان
‫چرا که نه؟ اونم بخشی از تیمه.
‫اوه.
‫بفرمایید.
‫این لاته شما، ‫و اینم آمریکانو شما.
‫- اوه، من... ‫- من قبلا یه فنجون خوردم.
‫بررسی خطاها ‫ارسال فایل ویرایش شده تا یکشنبه
‫این آدما باورنکردنی‌ان.
‫نمیتونی همه اینا رو تنهایی انجام بدی.
‫ولش کن. خودم انجامش میدم.
‫من کمکت میکنم.
‫همکارای ارشد برای همین کارا هستن.
‫تو هم در آینده ‫همین کارو برای همکارای کوچیکترت بکن.
‫چی؟
‫مثل پیرمردا حرف زدم؟
‫نه.
‫ممنون.
‫بیا اینو زود تمومش کنیم ‫و بریم خونه.
‫واقعا لازم نیست منو برسونی.
‫بیا دیگه، ما که هم مسیر هستیم، سوار شو.
‫با هم تا دیروقت کار کردیم، ‫بذار برسونمت.
‫پارک می-ره
‫اسم دختر منم می-رَه‌ست.
‫وقتی فهمیدم اسم شما دوتا یکیه، ‫خیلی خوشحال شدم.
‫وقتی تو مرخصی زایمان بودم، ‫خیلی دلم میخواست بیام سر کار.
‫ولی حالا که برگشتم به اداره، ‫خیلی دلم برای دخترم تنگ شده.
‫جناب...
‫بفرمایید.
‫این چیه؟
‫بن خرید بنزین؟
‫اوه، لازم نیست. نباید این کارو میکردید.
‫لطفا بگیرید.
‫خجالت میکشم که همیشه دارید کمکم میکنید ‫و منو میرسونید.
‫اوه...
‫این کارو برای آرامش خاطر خودم میکنم.
‫وقتی واقعا به کمک نیاز داشتید، ‫من نبودم.
‫خیلی خب، پس...
‫وقتی صبح ها قهوه میخری،
‫یکی هم برای من بخر، باشه؟
‫باشه.
‫می-ره! عاشقتم!
‫هی.
‫می-جی.
‫خانم.
‫این وقت شب اینجا چیکار میکنید؟
‫میخواستم قبل از رفتن به سر کار خداحافظی کنم.
‫دارم از پروژه دفتر مرکزی جدید انصراف میدم.
‫چی؟
‫داری بخاطر من انصراف میدی؟ ‫چون گفتم نمیفروشم؟
‫اوه، معلومه که نه.
‫من فقط... یه لحظه صبر کنید.
‫تصمیم گرفتید رستوران رو نفروشید؟
‫فهمیدم. واقعا خوشحالم که اینو میشنوم.
‫اونا عجله دارن، نه شما.
‫فقط با خیال راحت تصمیمتو بگیر.
‫این حرفو میزنی چون دیگه جزوش نیستی؟
‫کی اهمیت میده؟ ‫من که دیگه بیرونم، هرچی دلم بخواد میگم.
‫اوه، چه حالی میده.
‫ولی چرا اومدی خداحافظی کنی؟
‫داری یه جای دور میری؟
‫نه، اینجوری نیست.
‫فقط دیگه راحت نیست که بیام ‫و ببینمت.
‫برای همین خواستم برای آخرین بار خداحافظی کنم.
‫تو یه جورایی برام خاصی.
‫میدونم که من ‫اونقدرها هم برات خاص نیستم.
‫ولی با نگاه به گذشته،
‫فهمیدم ‫که از وقتی اومدم سئول،
‫تو تنها کسی بودی ‫که منو همونجوری که هستم قبول کرد،
‫بدون توجه به شغل ‫یا تحصیلاتم.
‫راستش، خیلی وقته ‫که با کسی آشنا نشدم.
‫شاید دوست نباشیم،
‫ولی تو یه جورایی برام خاصی.
‫تا حالا...
‫درباره قیمومیت بزرگسالان چیزی شنیدی؟
‫قیمومیت؟
‫تا حالا اینو بهت نگفتم.
‫ولی من یه پسر دارم.
‫شما یه پسر دارید؟
‫اون یه مدته که ‫تو یه مرکز نگهداری زندگی میکنه.
‫چون از نظر ذهنی مشکل داره.
‫اگه بلایی سرم بیاد، ‫به یکی نیاز دارم که ازش مراقبت کنه.
‫مطمئنم متوجه شدی،
‫ولی من کسی رو دور و برم ندارم ‫که ازش کمک بخوام.
‫اگه پایه باشی،
‫یه کم پول هم بابت زحمتت میدم،
‫پس لطفا بهش فکر کن.
‫استعفانامه
‫بابت دیروز معذرت میخوام.
‫نمیدونستم خانوادت دارن میان.
‫خانم یو، میشه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫خانم یو، الان سرتون شلوغ نیست، درسته؟
‫یه لحظه با من بیا.
‫میتونم برم؟
‫بله، میتونید برید.
‫چه خبر شده؟
‫شما گفتید اون خواهر دوقلوی می-ره‌ست، ‫ولی اثر انگشتا یکیه.
‫یکی بود؟
‫خانم یو.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫نه، من...
‫طول نمیکشه.
‫یه چیزی هست که ‫دیروز بهت نگفتم.
‫چند سال پیش،
‫خواهرم یهو بهم زنگ زد.
‫شروع کرد درباره شرکتش حرف زدن، ‫که من زیاد درباره‌ش نمیدونستم.
‫دوباره انجامش بده.
‫گفت کاری رو داره انجام میده ‫که وظیفه‌ش نیست،
‫ولی رئیساش مدام ‫خواسته‌های غیرمنطقی دارن.
‫بهش گفتن به یه ارزیاب شخص ثالث فشار بیاره
‫که نتایج مطلوبی ‫برای یه شرکت خاص بده.
‫و اون...
‫اون افشاگری کرد.
‫بیا از چیزایی که هردومون میدونیم بگذریم.
‫تو سه سال گذشته،
‫بین ضمانت‌های پرداختی که ‫KFMC به شرکت‌های متوسط داده،
‫تیم استراتژی برنامه ریزی ‫بر 20 مورد نظارت داشته،
‫و 60 درصدشون روی ‫یه شرکت خاص متمرکز بودن.
‫شصت درصد.
‫باورت میشه؟
‫شرکتی که اخیرا به عنوان پیمانکار ‫برای دفتر مرکزی جدید انتخاب شده
‫همون شرکته، ‫که یکی از بستگان مدیرعامل جدیده، رئیسشه.
‫همون شرکتی که خواهرم به اصطلاح ‫'داوطلبانه' بهش امتیاز داده.
‫شرکت ساختمانی سیهان.
‫یه خبرایی هست.
‫ولی هیچکس کاری نمیکنه.
‫یکی باید این موضوع رو مطرح کنه.
‫و اون یه نفر منم؟
‫تو دیروز همه اینا رو گفتی.
‫البته تو از من نشنیدی.
‫تو دیر اومدی.
‫تو این اواخر عجیب غریب میزدی.
‫رفتاری که اخیرا داشتی ‫خیلی با همیشه فرق داشت.
‫هیچوقت فکر نمیکردم ‫که تو یه خواهر دوقلو داشته باشی.
‫خب...
‫میخوای باج بگیری؟
‫احتمالا شرکت بیشتر ‫به برادر کوچیکتر علاقه نشون میده
‫که داره رازهای شرکت رو جمع میکنه ‫تا انتقام خواهرشو بگیره
‫تا اینکه به شایعات بی اساس ‫درباره عوض شدن زندگی دوقلوها.
‫ولی تو نمیخوای به شرکت بگی.
‫منم قصد ندارم بهشون بگم.
‫اگه مدرک اینقدر محکمه،
‫پس خودت میتونی یه حرکتی بزنی.
‫همونطور که خودت گفتی،
‫اگه من دخالت کنم،
‫همه بیشتر تمرکز میکنن
‫روی برادر کوچیکتری که دنبال انتقامه ‫تا روی موضوع اصلی.
‫تو تنها کسی هستی ‫که میتونه این کارو بکنه، خانم یو.
‫چرا من، از بین همه؟
‫خودت میدونی اوضاع کاریم ‫الان چطوریه.
‫تو تنها کسی هستی که شهادت دادی.
‫تیم استراتژی برنامه ریزی؟
‫همه دیدن، ‫ولی چشم پوشی کردن.
‫حتی اگه میخواستن هم نمیتونن کاری کنن
‫چون هرچی بگن ‫تبدیل به یه دروغ میشه.
‫این یه فرصته که ثابت کنی ‫حق با تو بوده.
‫من نمیخوام چیزی رو ثابت کنم.
‫میدونم این مدت ‫برات سخت گذشته، ولی...
‫نه.
‫تو نمیدونی.
‫میدونی چرا اون آدما اذیتت کردن؟
‫اونا این کارو کردن تا خلافشون رو پنهون کنن.
‫باید رسواشون کنیم ‫و کاری کنیم تاوان پس بدن.
‫ازشون بخاطر کاری که کردن کینه نداری؟
‫این حرفو میزنم ‫چون خودم تجربه‌ش کردم.
‫مهم نیست مدرک چقدر واضح باشه، ‫اگه شرکت سرپوش بذاره، فایده‌ای نداره.
‫- این یه جنگیه که هیچوقت نمیتونیم ببریم. ‫- شاید ببازیم، ولی...
‫ولی درست نیست ‫که بذاریم اون عوضی‌ها همیشه برنده بشن.
‫برام مهم نیست ببریم یا ببازیم. ‫دیگه نمیخوام بجنگم.
‫دیگه کافیه.
‫مطمئنم سو-یون هم نمیخواد ‫برادرش آسیب ببینه.
‫پس چرا به خواهرم کمک کردی؟
‫تو فقط کمکش نکردی که برنده بشه.
‫تو این کارو کردی ‫چون کار درستی بود.
‫تو مثل اون ترسوها نیستی!
‫تو واقعا فوق العاده‌ای، می-ره.
‫از طرف همه ترسوها،
‫میخوام ازت معذرت خواهی کنم.
‫تو آدم خیلی شجاعی هستی، می-ره.
‫من شجاعم؟
‫من نیستم.
‫من حتی جرات ‫ترسو بودن هم ندارم.
‫آره.
‫کار درستی بود.
‫ولی...
‫اگه میدونستم...
‫که کار درست رو انجام دادن ‫اینقدر سخت میشه...
‫هیچوقت انجامش نمیدادم.
‫چرا پا پیش گذاشتم؟
‫من هیچی نیستم.
‫کاش اصلاً دخالت نکرده بودم.
‫همش دارم بهش فکر میکنم
‫و پشیمونم.
‫و هر شب به سو-یون خیانت میکنم.
‫برای همینه که...
‫هر روز که میگذره،
‫بیشتر و بیشتر از خودم متنفر میشم.
‫نه، مدیر یون.
‫پیشنهادتون خیلی وسوسه انگیزه، ‫و ممنونم.
‫ولی هنوز کلی کار دارم ‫که باید اینجا انجام بدم.
‫تا آخر هفته تصمیم میگیرم.
‫بله، باهاتون تماس میگیرم. باشه.
‫تماس ها ‫مدیر یون
‫شریک تجاری
‫شریک تجاری من کجا رفت؟
‫یه کم پیش رفت.
‫رفت؟
‫بهش گفتم دنبال یه نفر میگردی ‫که جایگزینت بشه،
‫و از ترس اینکه مجبور شه تو مزرعه بمونه، ‫فرار کرد.
‫چرا اینو بهش گفتی؟
‫بهت گفتم که هنوز قطعی نشده.
‫فردی که با او تماس می گیرید
‫تلفن خود را خاموش کرده است. لطفا...
‫باید حضوری باهات حرف بزنم
‫گفتی باید یه چیزی بهم بگی. چرا نمیتونم پیدات کنم؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫شریک تجاری
‫یه مدت تو سئول میمونم. ‫وقتی برگشتم باهات تماس میگیرم.
‫اون الان تو سئوله؟
‫این دیگه باید کافی باشه، درسته؟
‫داری به کی پیام میدی؟
‫به صاحب مزرعه توت فرنگی ‫که اون دفعه دیدیم.
‫از این به بعد با هم کار میکنیم، ‫پس باید باهاش در ارتباط باشم.
‫شما دوتا قراره چیکار کنید؟
‫کار مزرعه.
‫من بعد از اینکه برگردم ‫جای می-ره رو میگیرم.
‫دیگه باید برم.
‫کجا بری؟
‫دوسون-ری.
‫باید برگردم چون الان می-ره اینجاست.
‫- چرا؟ ‫- منظورت چیه؟
‫دیگه جای اون کار کردم، ‫پس باید برم و جامو پس بگیرم.
‫حالا که دیگه جای اون کار کردی، ‫دیگه مهم نیست جای کی کجاست.
‫میتونی هرجا که میخوای بمونی.
‫درسته، ولی...
‫من تو سئول جایی برای موندن ندارم،
‫و نمیتونم خونه می-ره بمونم ‫چون دیروز با هم دعوا کردیم.
‫پس همینجا بمون.
‫چی؟
‫اگه داری برمیگردی ‫چون جایی برای موندن نداری،
‫پس همینجا بخواب.
‫ولی ما...
‫میتونیم... ما...
‫انجام...
‫بدیم؟
‫چرا که نه؟
‫خمیر دندون رو با فوم شستشو اشتباه نگیری.
‫اینجا حوله بیشتری هست، ‫ازشون استفاده کن.
‫باشه.
‫چیه؟ نمیخوای دوش بگیری؟
‫معلومه که باید دوش بگیرم.
‫باید، بخاطر بهداشت.
‫من میرم دوش بگیرم.
‫باشه، پس.
‫دوش بگیر.
‫ممنون.
‫من فقط دارم شب رو اینجا میخوابم. ‫انقدر بزرگش نکن.
‫فقط فکر کن اینجا یه متله. ‫وایسا. نه!
‫این کارو نکن.
‫بله؟
‫یه سری لباس دم در میذارم.
‫وای خدا، ممنون. ‫چه سرویسی میدی!
‫انقدر واکنش نشون نده. جدی میگم.
‫داری جایی میری؟
‫چی؟ نه.
‫- شستنت تموم شد؟ ‫- آره.
‫من باید اینجا بخوابم؟
‫نه، تو تو تخت من بخواب. ‫من اینجا میخوابم.
‫ولی تو گفتی فردا ‫مصاحبه داری.
‫تو باید راحت تو تخت خودت بخوابی.
‫پس هر کی زودتر خوابش گرفت، ‫تخت مال اون.
‫باشه.
‫موهات هنوز خیسه.
‫اینا اکستنشن مو هستن، ‫برای همین بدون نرم کننده گره میخورن.
‫میذارم همینجوری خشک شه.
‫درسته. ‫موهات قبلا یه کم کوتاه تر بود.
‫آره.
‫- میشه یه نگاه بندازم؟ ‫- حتما.
‫خیلی جالبه. ‫پس اینجوری وصل میشن.
‫آره... من بزودی همه‌شون رو در میارم.
‫خیلی وقته ‫موهای بلند نداشتم.
‫بهم نمیاد، نه؟
‫خوشگل شدی.
‫مدل موی قبلیت هم خوشگل بود.
‫حتی وقتی کوتاه تر بود هم خوشگل بود.
‫صبر کن...
‫الان به چی فکر میکنی؟
‫به چی فکر میکنم؟
‫منظورت چیه؟
‫هیچی ولش کن.
‫بیخیال. معذرت میخوام.
‫چرا؟
‫به چی داری فکر میکنی؟
‫چی؟ من...
‫انقدر فکر تو سرمه ‫که نمیدونم از کجا شروع کنم.
‫همه چیو بهم بگو.
‫خب... دارم خیلی دست و پا چلفتی بازی در میارم؟
‫دارم مضحک به نظر میرسم، وقتی هیچ شانسی ندارم ‫دارم این کارو میکنم؟
‫نمیدونم تا کی باید ‫نفسمو حبس کنم.
‫با این حرفا دیگه از چشمات افتادم ‫و فضا رو خراب کردم؟
‫چرا اصلا الان ‫دارم به این چیزا فکر میکنم؟
‫من واقعا مشکل دارم.
‫نمیتونم ساکت شم.
‫کاش منم میتونستم ‫مثل تو ریلکس باشم.
‫می-جی.
‫بهت بگم داشتم به چی فکر میکردم؟
‫"اون فقط بخاطر اینکه من ازش خواستم مونده،
‫نه بخاطر اینکه خودش میخواد؟"
‫"آخرین اتوبوس دوسون-ری ‫ساعت چند میره؟"
‫"بهترین زمان برای اینکه ‫رختخوابشو پهن کنم کیه؟"
‫"رو مبل بشینم یا رو زمین؟"
‫"اگه آستین کوتاه بپوشم،
‫جای زخمام معلوم میشه، ‫چی بپوشم روش؟"
‫اینو سه بار پوشیدم و درآوردم.
‫ای بابا...
‫تو یه احمقی.
‫هیچکدوم از اینا اصلا برام مهم نیست.
‫تو هم اصلا برام مهم نیستی.
‫مهم نیست به چی فکر میکنی...
‫مهم نیست میتونی ساکت شی یا نه...
‫این رو دیدی؟
‫- این چیه؟ وای. ‫- این واقعیه؟
‫اگه این درست باشه، ‫یه آشوب به پا میشه.
‫خیلی فاجعه میشه.
‫هی، خانم یو. شما این کارو کردید؟
‫ببخشید؟
‫شما اون پست رو ‫تو انجمن ناشناس شرکت آپلود کردید؟
‫درباره چی حرف میزنی؟
‫بله، قربان. الان دیدمش.
‫بله، قربان.
‫خوش اومدید، خانم یو می-ره
‫انجمن ناشناس شرکت
‫شرکت ساختمانی سیهان ‫رفتار ترجیحی
‫شرکت ساختمانی سیهان ‫پیمانکار دفتر مرکزی جدید KFMC شد
‫پست توسط مدیر سیستم حذف شد
‫چطور گذاشتی یه کارمند ‫یه همچین چیزی رو زیر دستت پست کنه؟
‫متاسفم، قربان.
‫ولی ما پست رو فورا حذف کردیم، ‫و ناشناس پست شده بود.
‫- پس از نظر اعتبار... ‫- موضوع این نیست!
‫مردم شرکت ساختمانی سیهان رو یادشون میمونه، ‫به لطف این پست!
‫اگه قبل از اینکه کلنگ دفتر مرکزی جدید رو بزنیم، ‫رسانه ها بفهمن چی؟
‫من مطمئن میشم که این اتفاق نمیفته، قربان.
‫باید ساخت و ساز رو شروع کنیم ‫قبل از اینکه این بیشتر از این حرف دربیاره.
‫اوضاع خرید زمین چطوره؟
‫- بله، قربان. ‫- آقای لی.
‫مطمئنی که میتونیم ‫رستوران رزا رو بخریم، درسته؟
‫هیچوقت نمیتونی هیچی رو صد در صد تضمین کنی.
‫من دارم تمام تلاشمو میکنم ‫شانسمون رو بیشتر کنم، پس نگران نباش.
‫وقت این چیزا رو نداریم...
‫یه ماه بهت وقت میدم.
‫اگه تا اون موقع نتونیم بخریمش، ‫دیگه منتظر نمیمونیم.
اونوقت چیکار میکنید؟
‫شرکت از یه شرکت حقوقی دیگه ‫برای همه چی استفاده میکنه، نه فقط این پرونده.
‫میدونی شرکت ما سالی چقدر ‫به وونگ اون پول میده، درسته؟
‫تو به عنوان یه مدیر ‫قدرت انجام این کارو داری؟
‫این دستور من نیست.
‫مدیرعامل ما اینو دستور داده.
‫الان دارم تهدیدت نمیکنم. ‫دارم ازت خواهش میکنم کمکم کنی.
‫تو غیرممکن رو ممکن میکنی.
‫سرنوشت دفتر مرکزی جدیدمون ‫تو دستای توئه.
‫یه ماه.
‫این یعنی باید یه حرکت خطرناک بزنم.
‫با این موضوع مشکلی نداری؟
‫چرا اون پست رو گذاشتی؟
‫تو گفتی نمیخوای هیچ دخالتی داشته باشی،
‫برای همین خودم یه حرکتی زدم.
‫پس فکر کردی گذاشتن ‫یه پست ناشناس بهترین کاره؟
‫تو یه روز حذف شد.
‫واقعا فکر کردی میتونی ‫اینجوری با شرکت بجنگی؟
‫قبل از اینکه ازت شکایت کنن، ‫تمومش کن.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫به من هیچ ربطی نداره؟
‫متوجه نشدی که مردم فکر میکنن ‫من اون پست رو نوشتم؟
‫برای همینه که گفتم نمیخوام بجنگم.
‫همه میگن "ما با هم تو این کاریم،" ‫ولی باز من مقصر شناخته میشم.
‫انگار خودت اون پست رو ننوشتی.
‫منم که قراره ازم شکایت کنن، پس...
‫این...
‫برای مردم مهم نیست.
‫حتی اگه از تو شکایت کنن، ‫بازم به من شک میکنن
‫چون از قبل فکر میکنن ‫من توانایی انجام این کارو دارم.
‫هیچکس اهمیت نمیده...
‫جناب!
‫هی، می-ره. بیا اینجا.
‫هیچکس به حقیقت اهمیت نمیده.
‫سلام کن.
‫ایشون همکار کوچیکتر مورد علاقه ‫من از تیمم هستن.
‫تک خال ماست.
‫از دیدنتون خوشبختم.
‫- از دیدنتون خوشبختم. ‫- سلام.
‫مدیر شرکت ساختمانی سیهان ‫چو نام-هو
‫میخواستم به راننده زنگ بزنم،
‫ولی فکر کنم خیلی مست بودم ‫و اشتباهی به شما زنگ زدم.
‫متاسفم.
‫حالا که اینجایی، چرا سوار ماشین من نمیشی؟
‫خودم رانندگی میکنم.
‫تو؟
‫من راننده خوبیم. میرسونمت خونه.
‫باشه. بریم.
‫جناب، باید کمربند ایمنی‌تون رو ببندید.
‫جناب؟
‫اوه، متاسفم. ‫فکر کردم خوابتون برده...
‫داری چیکار میکنی؟
‫فکر کردم تو هم از من خوشت میاد.
‫ببخشید؟
‫صبر کن، می-ره. منظورم خانم یو بود.
‫صبر کن. وایسا.
‫من...
‫من به عنوان یه همکار ارشد بهتون احترام میذارم. ‫من اونجوری بهتون نگاه نمیکنم.
‫متاسفم. واقعا متاسفم.
‫من مستم، برای همین درست فکر نمیکنم.
‫لعنت بهش.
‫حتما عقلمو از دست دادم.
‫فقط یه بار منو بزن.
‫آره، میدونی چیه؟
‫فقط منو بزن تا حالت خوب شه.
‫جناب، لطفا این کارو نکنید.
‫نه، من...
‫چی...
‫چیکار کنم تا منو ببخشید؟
‫هر کاری بخواید میکنم.
‫بیا...
‫بیا وانمود کنیم که اصلا این اتفاق نیفتاده.
‫چی؟
‫گفتم،
‫بیا وانمود کنیم که اصلا این اتفاق نیفتاده.
‫مطمئنید... از این حرف؟
‫نمیخوام بخاطر این قضیه ‫رابطه‌مون خراب شه.
‫فقط میخوام
‫مثل همیشه ‫همکارای خوبی باشیم.
‫آره، درسته.
‫فهمیدم. بیا این کارو کنیم.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫خانم...
‫خانم یو.
‫ممنون، ولی لطفا دیگه این کارو نکنید.
‫من راحت نیستم.
‫ببخشید؟
‫جناب، مشکلتون چیه؟
‫چرا اینجوری رفتار میکنید؟
‫من میخوام اینو از شما بپرسم.
‫فکر میکنم الان دارم ‫درست رفتار میکنم.
‫اگه به این رفتارتون ادامه بدید...
‫اونوقت مردم فکر میکنن من عجیب غریبم.
‫اگه این بخاطر اتفاقیه که افتاد،
‫ما توافق کردیم فراموشش کنیم ‫و مثل همیشه ادامه بدیم.
‫خانم یو.
‫من یه مرد متاهلم.
‫دارن نگاهمون میکنن. ‫لطفا پا رو از این فراتر نذارید.
‫منم ترجیح میدم دیگه ‫اینجوری خصوصی همدیگه رو نبینیم.
‫من اولین مشتری امروزتونم؟
‫درسته. شما تک نفره سرو نمیکنید.
‫خب...
‫فکراتو کردی؟
‫اگه راحت نیستی ‫تک به تک حرف بزنی،
‫به هو-سو بگم بیاد؟
‫چرا برگشتی؟
‫بهت گفتم قصد فروختن ندارم.
‫میخواستم یه فرصت دیگه بهت بدم.
‫تو که آخرش میفروشیش. ‫اگه داوطلبانه این کارو بکنی،
‫اونوقت همه خوشحال میشن.
‫داری میگی اگه مخالفت کنم، ‫ازم میگیریش؟
‫این کارِ اوباش‌هاست.
‫من شرایطی رو ایجاد میکنم...
‫که مجبورت میکنه بفروشی.
‫رازهایی که میخوای پنهون کنی رو برملا میکنم،
‫رسواشون میکنم،
‫و تعیین میکنم که آیا تو حق ‫داشتن این رستوران رو داری یا نه.
‫اوه.
‫بیا قبل از اینکه کار به اونجا برسه تمومش کنیم.
‫اینطوری میتونی از چیزایی که همیشه ازشون محافظت کردی، محافظت کنی.
‫چیزایی مثل... رازت
‫یا پسرت ‫تو آسایشگاه روانی سونهام.
‫تو از کجا اینو فهمیدی؟
‫کی میدونه؟
‫شاید آدمای زیادی دورت هستن ‫که دارن بهم کمک میکنن.
‫قیمومیت؟
‫بفرمایید.
‫خب...
‫تا فردا بهت وقت میدم ‫که بهش فکر کنی.
‫چرا انقدر استرس داری؟ ‫مصاحبه رسمی که نیست.
‫توصیه شده بودی، درسته؟
‫نمیدونم. فقط یه حس بد دارم.
‫باید فقط میگفتم نه؟
‫فکر نمیکردم تو هم ‫لحظه‌های اینجوری داشته باشی.
‫بذار من.
‫الان درست شدی.
‫الان کج و کوله‌تر شد.
‫امروز میری خانم رزا رو ببینی؟
‫آره، باید برم.
‫قرار بود امروز ‫بهش جواب بدم.
‫تصمیم گرفتی چیکار کنی؟
‫- میخوای حقیقت رو بهش بگی؟ ‫- آره.
‫اگه خیلی عصبانی شه چی؟
‫اگه به شرکت زنگ بزنه
‫و منو به پلیس گزارش کنه، ‫و تهش سر از زندان دربیارم چی؟
‫- و من... ‫- دیگه انقدرها هم نه.
‫انقدر نگران نباش. ‫یادت باشه چی گفتم.
‫یه دلیلی داره
‫که اون ازت خواست اون لطف رو در حقش کنی ‫ولی نتونست از من بخواد.
‫و تو داری حقیقت رو بهش میگی ‫چون میخوای کمکش کنی.
‫اون قبلا از دروغی که ‫به جی-یون گفتم گذشت کرد،
‫پس چون دارم این کارو برای کمک انجام میدم، ‫منو میبخشه، درسته؟
‫صداقت تو بهترین سلاحته، می-جی.
‫درسته.
‫چطور به نظر میرسم؟
‫شبیه...
‫کسی شدی که همین الان ‫تو مصاحبه رد شده.
‫هی، انقدر نترس.
‫اگه استخدامت نکردن، ‫از دست دادن خودشونه.
‫حتی اگه کار رو نگرفتی، ‫تا منو ندیدی گریه نکن.
‫چند بار میخوای بهم بگی ‫که قراره گند بزنم؟
‫ای بابا. دارم سعی میکنم ‫بهت روحیه بدم.
‫هو-سو، تو میتونی!
‫میتونی انجامش بدی! برو جلو!
‫آره.
‫من به گی-چول هستم. لطفا بشینید.
‫من اینجام، قربان.
‫من...
‫درباره قیمومیتی که ‫بهش اشاره کردید فکر کردم.
‫ولی...
‫میخوام اول درباره یه چیزی ‫با شما صادق باشم.
‫بفرمایید.
‫من...
‫یو می-ره نیستم.
‫چی؟
‫من خواهر دوقلوشم.
‫یه اتفاقی افتاد، ‫برای همین داشتم جای اون ادا درمیاوردم.
‫پس سر اون دختری که ‫قبلا اینجا بود چی اومد؟
‫اون...
‫من بودم.
‫از همون روز اولی که دیدمت، ‫همش من بودم.
‫خب؟
‫همین؟ ‫چیز دیگه‌ای نداری بهم بگی؟
‫ببخشید؟
‫چی...
‫برو.
‫دیگه هیچوقت اینجا برنگرد.
خانم عصبانی هستید؟
‫من فقط میخواستم کمک کنم...
‫وقتی دیگه چیزی برای ‫رو کردن نیست، چرا کمک میکنی؟
‫اون وکیل بهت گفت این کارو کنی؟
‫وکیل؟
‫کدوم وکیل؟
‫واقعا میخوای به این ‫تظاهر به بی‌خبری ادامه بدی؟
‫اگه تقصیر تو نبود، ‫اون وکیل از کجا فهمید پسرم کجاست؟
خانم، کار من نبود. ‫من هیچوقت اینو به کسی نگفتم.
‫پس کی گفت؟
‫تو تنها کسی بودی که بهش اعتماد داشتم ‫و بهش گفتم.
خانم
‫من چه احمقیم.
‫حتی بعد از اینکه ‫اون همه سال اینو تجربه کردم...
‫هیچکس رو نداشتم بهش رو بندازم، ‫برای همین بهت اعتماد کردم...
‫بهتره الان بری.
‫بیا تموم این دروغ‌ها رو ‫همینجا تموم کنیم.
‫قربان.
‫قسم میخورم درباره ‫هیچ چیز دیگه‌ای دروغ نگفتم.
‫هر دفعه که دیدمت، ‫هر چی گفتم و هر کاری کردم از ته دلم بود...
‫قربان.
‫من تو رو نمیشناسم.
‫من حتی نمیدونم تو کی هستی!
‫همین الان گمشو بیرون!
‫می-جی، فکر کنم خوب پیش رفتم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- مصاحبه.
‫فکر کنم کار رو گرفتم. ‫فردا با مدیرها ناهار دارم.
‫واقعا؟
‫دیدی؟ بهت گفتم که خوب پیش میری.
‫حق با توئه. الکی نگران بودم.
‫تو چی؟ بهش گفتی؟
‫معلومه که گفتم.
‫واقعا؟ چی گفت؟
‫خیلی تعجب کرد،
‫ولی تهش خوب تموم شد.
‫خوشحالم.
‫هردومون نگران امروز بودیم، ‫ولی اوضاع برای هردومون خوب پیش رفت.
‫کی برای قیمومیت اقدام میکنی؟ ‫قبل از اینکه بری دادگاه...
‫هی، الان اون مهم نیست.
‫تو دوباره استخدام شدی!
‫بیا یه مهمونی بگیریم.
‫هنوز که قطعی نشده. ‫بیا فردا جشن بگیریم.
‫نه، بیا امروز مهمونی بگیریم.
‫اول از همه برای مهمونی چی لازم داریم؟
‫بیا اول یه کیک بخریم.
‫باید ترقه و بادکنک هم بگیریم.
‫و کلاه بوقی هم بگیریم.
‫فکر میکردم عجیبه که اونقدر راحت ‫قبول کرد از پروژه کنار بکشه.
‫بهت گفتم که می-ره ‫دردسر درست میکنه.
‫ولی هنوز نمیدونیم کی اون پست رو گذاشته.
‫کدوم کارمند دیگه ‫یه همچین پستی رو مینویسه؟
‫باید همون اول جلوشو میگرفتیم.
‫دست دست کردیم، ‫حالا داره گریبانمونو میگیره.
‫هی.
‫از شر می-ره خلاص شو.
‫ببخشید؟ ولی...
‫- چطوری... ‫- تو بلدی چطوری از پسش بربیای.
‫باید الان دست به کار شیم. ‫وقت نداریم همینجوری بشینیم.
‫اگه اوضاع از این بدتر شه...
‫تو هم به دردسر نمیفتی؟
‫این مدارکیه که ‫تا الان جمع کردم.
‫چرا داری اینا رو به من میدی؟ ‫بهت گفتم که میخوام دخالت نکنم.
‫پس بندازشون دور.
‫به هر حال، اگه ازشون استفاده نکنی ‫هیچ فایده‌ای ندارن.
‫چرا وقتی هیچ کار اشتباهی نکردی، ‫داری فرار میکنی؟
‫من از اولش هم قصد فرار کردن نداشتم.
‫در واقع سعی کردم فقط دووم بیارم،
‫به اون باور کمرنگ چسبیده بودم ‫که حداقل من کار درست رو انجام دادم.
‫خانم یو؟
‫من قبلا اینجا کار میکردم.
‫فکر کردی نمیفهمم ‫تو اداره چه خبره؟
‫چطور جرأت میکنی یه مرد متاهل رو اغوا کنی!
‫عزیزم، داری چیکار میکنی؟ لطفا تمومش کن.
‫منو ول کن. تو خیلی دل رحمی
‫برای همینه که اون دوهزاریش نمیفته!
‫بیا دیگه. لطفا تمومش کن.
‫زن خراب‌کن تیم PS رو کشوندن
‫منابع انسانی
‫ما یه شرکت سهامی عام هستیم، ‫پس مسئولیت داریم
‫که رفتار حرفه‌ای رو حفظ کنیم.
‫این قضیه رو با یه تذکر میگذرونیم.
‫ولی لطفا دیگه...
‫چرا من باید تنبیه شم ‫وقتی خودم قربانیم؟
‫تو پرونده‌های ضرب و جرح، طرفین ‫باید مسئله رو بین خودشون حل کنن.
‫تو یه پرونده مثل این،
‫نمیتونی ادعا کنی ‫که یه قربانی بی‌گناهی...
‫چه جور پرونده‌ایه این؟
‫ببخشید؟
‫این یه رابطه نامشروع نبود.
‫این آزار جنسی بود.
‫من قربانیم.
‫پس چرا به محض اینکه ‫این اتفاق افتاد، گزارش ندادید؟
‫تو اون لحظه، ‫یه بذر شک تو وجودم کاشته شد.
‫آیا من کار اشتباهی کردم؟
‫اون موقع، ‫نمیخواستم دردسر درست کنم.
‫ما با اعضای تیم شما صحبت کردیم.
‫اونا گفتن که حتی بعد از این اتفاق، ‫شما به خریدن قهوه براش ادامه دادید.
‫بعد از یه همچین اتفاقی، ‫عادی نیست که به خریدن قهوه ادامه بدی
‫برای کسی که آزارت داده، درسته؟
‫اون موقع، فکر کردم بهتره ‫رابطه‌مون رو مثل همیشه حفظ کنم...
‫ولی شنیدم
‫که شما دوتا همیشه با هم اضافه کاری میکردید،
‫و با هم میرفتید سر کار.
‫مردم همچنین گفتن ‫که شما با اون صمیمی‌تر بودید
‫تا با بقیه.
‫مطمئنید که هیچ ‫رابطه شخصی‌ای باهاش نداشتید؟
‫آیا واقعا هیچ کار اشتباهی نکردم؟
‫آیا من بهش ‫تصور اشتباهی دادم؟
‫آیا واقعا من هیچ نقشی ‫تو این اتفاقات نداشتم؟
‫ای بابا، نگران نباش. ‫چیزی نیست که نگرانش باشی.
‫فقط ریلکس باش.
‫اون فقط داره خودشو مسخره میکنه.
‫باشه؟
‫آیا من...
‫واقعا قربانیم؟
‫پرونده آزار جنسی
‫متاسفم که دیر کردم.
‫وقتی سیل سوالات شروع شد...
‫مجبور شدم فرار کنم.
‫نتونستم به یه سوال هم جواب بدم.
‫چون بیشتر از هر کس دیگه‌ای،
‫به خودم شک داشتم.
‫تبریک میگم که کار پیدا کردی
‫خب تو چی، می-جی؟
‫بعد از زندگی کردن به جای من، ‫همه چی آسون به نظر میرسه، درسته؟
‫من تو رو نمیشناسم. ‫من حتی نمیدونم تو کی هستی!
‫هو-سو.
‫بله، می-جی. چیه؟
‫موهات...
‫فکر کنم باید برم.
‫کجا بری؟ این وقت شب؟
‫دوسون-ری.
‫چرا انقدر عجله داری؟ ‫اتفاقی تو خونه افتاده؟
‫هیچی نشده.
‫فقط دیگه دلیلی برای ‫موندن تو سئول ندارم.
‫معلومه که داری.
‫باید به عنوان قیم ثبت نام کنی و...
‫دروغ گفتم.
‫حتی نتونستم باهاش درباره ‫قیمومیت حرف بزنم.
‫خانم رزا...
‫خیلی...
‫خیلی عصبانی شد.
‫احتمالا بخاطر این بود که شوکه شده بود.
‫گفت دیگه نمیدونه من کیم.
‫نمیدونم چی انتظار داشتم.
‫همه چی از اولش ‫با یه دروغ شروع شد.
‫اینا همش مال می-ره‌ست.
‫فقط بخاطر این ممکن شد که من می-ره بودم.
‫میخوام برگردم به جایی که بهش تعلق دارم.
‫دیگه دلیلی برای موندن اینجا ندارم.
‫می-جی.
‫تو به جایی تعلق داری که خودت انتخاب میکنی بمونی.
‫میتونیم با هم یه دلیل پیدا کنیم.
‫دوست دارم این کارو بکنم، ولی...
‫ولی یه حسی بهم میگه ‫که انگار اینجا به من تعلق نداره.
‫حس میکنم تو سئول ‫جایی برای من نیست.
‫پس بیا بریم.
‫بیا به محض اینکه هوا روشن شد بریم.
‫تا اون موقع یکم بخواب، باشه؟
‫می-جی.
‫داری چیکار میکنی؟ ‫چرا نمیری تو؟
‫در قفله؟
‫نه، فقط...
‫خوبی؟
‫با مادرت دعوا کردی؟
‫وای، من حریفش نمیشم. ‫حتی نمیتونم باهاش بجنگم.
‫فقط داشتم به در نگاه میکردم،
‫و با خودم فکر میکردم ‫که همیشه اینقدر کهنه به نظر میرسیده یا نه.
‫آهان، اون؟ اگه رنگش کنی، ‫خیلی زود مثل نو میشه.
‫فکر کنم باید یه وقت رنگش کنم. ‫به هر حال میخوام اینجا زندگی کنم.
‫خب، روز خوبی داشته باشی.
‫باشه، میبینمت.
‫خداحافظ.
‫مامان، من اومدم.
‫زود برگشتی. ‫فکر کردم بیشتر میمونی.
‫نه، همین الان برگشتم.
‫می-ره هم که سر کاره، ‫تو سئول تنها چیکار میکردم؟
‫وای، اونجا انقدر شلوغ بود ‫که همه چی بهم ریخته به نظر میرسید.
‫چرا؟ اتفاقی افتاده؟
‫نه، چه اتفاقی میخواد برای من بیفته؟
‫جایی رفته بودی؟
‫سئول.
‫یه کم حالم بده، ‫چون خیلی وقته سوار اتوبوس نشدم.
‫مامان، من میرم بخوابم. ‫بیدارم نکن.
‫مزرعه توت فرنگی
‫متاسفم. سئول بودم. ‫باید از کجا شروع کنم؟
‫حدس میزنم می-ره رفته؟
‫میتونم من جای اون کار کنم؟
‫معلومه که میتونی. ‫من تو رو بخاطر رزومه‌ت استخدام کردم، خانم سئول.
‫اسم من می-جیه.
‫می-جی.
‫می-جی. اسم داره کم کم ‫جا میفته.
‫بریم، می-جی.
‫باشه.
‫اوک-هی.
‫شنیدم آسیب دیدی. خوبی؟
‫بچه‌ها دوباره جای هم عوض کردن؟
‫چی؟
‫یعنی می-جی از اولش هم می-ره بوده؟
‫تو میدونستی؟
‫- تو میدونستی. ‫- اوک-هی.
‫اه، ولش کن. هر چی.
‫اوک-هی.
‫نه...
‫بچه‌ها رو زیاد دعوا نکن.
‫مامان.
‫شماها منو چی فرض کردین؟
‫اوک-هی...
‫حدس میزنم می-ره
‫تصمیمشو گرفته، ‫با توجه به اینکه برگشته سئول.
‫نمیدونم. اون به من ربطی نداره.
‫اون همه چیو بهم نمیگه.
‫برگشتن چه حسی داره؟
‫مزخرف.
‫پس چرا برگشتی؟ ‫میتونستی تو سئول بمونی.
‫چون موندن اونجا حس مزخرف‌تری بهم میداد.
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم،
‫ولی یه حسی بهم میگفت که باید برگردم.
‫حدس میزنم سرنوشت من اینه ‫که تا ابد اینجا زندگی کنم.
‫تو هم یه همچین حسی نداری؟
‫مثل یه نوجوون فراری ‫که از این دوست به اون دوست پناه میبره.
‫منم اون حس رو میشناسم.
‫فکر نمیکنم اصلا بدونی.
‫تو خارج درس خوندی و تو سئول زندگی کردی.
‫مهم نیست آمریکا باشه یا سئول.
‫هر کسی که از جایی که براش مهمه دور باشه، ‫این حس رو داره.
‫تو هنوز اون حس رو داری؟
‫دیگه نه.
‫دلیلی که اونجا برام مهم بود ‫دیگه از بین رفته.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫منظورم پدربزرگمه، نه می-ره.
‫فکر میکنم این یه مسئله دلیه، نه سرنوشت.
‫برای همینه که خیلی راحت ‫با مردم صمیمی نمیشم.
‫چون ممکنه حس کنم ‫دوباره فرار کردم.
‫A&A تو چند سال گذشته
‫روی دسترسی بدون مانع ‫تمرکز کرده.
‫و ما همچنان داریم ‫ساختمون اداری رو بهتر میکنیم.
‫بین شرکت‌های حقوقی بزرگ، ‫ما فعال‌ترین شرکت هم هستیم
‫تو پرونده‌های مربوط به ‫منافع عمومی.
‫به نظر میرسه شما بهترین فردی هستید
‫که میتونه اهداف شرکت ما رو ‫نمایندگی کنه، آقای لی.
‫من؟
‫ای بابا، شما دوتا باید تمومش کنید.
‫بهشون گفتم چرا آخرش ‫وونگ اون رو ترک کردی،
‫و حدس میزنم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتن.
‫معلومه که شدیم.
‫شما از دستور سرپیچی کردید ‫و وونگ اون رو ترک کردید
‫تا از طرف ضعیف‌تر ‫محافظت کنید، نه موکل. وای خدا.
‫انگار تو فیلم‌هاست.
‫اوه، این...
‫به علاوه، شنیدم وکیل ارشدی ‫که باهاش درگیر شدید آقای لی چونگ-گو بوده.
‫خیلی شایعات درباره‌ش شنیدم.
‫واقعا چه جور آدمیه؟
‫من معمولاً خیلی به شایعات توجه نمیکنم...
‫اون به خاطر رسیدگی به پرونده‌های حساس ‫و استفاده از معلولیتش به عنوان سپر معروفه.
‫چطور میتونه با ضعیف‌ها انقدر بیرحم باشه ‫وقتی خودش هم آسیب‌پذیره؟
‫بدتره چون اون ‫در واقع میدونه چه حسی داره.
‫اون باعث میشه ما در مقایسه باهاش خوب به نظر برسیم، ‫پس به نفعمونه.
‫یه وکیل ارشد و یه وکیل کوچیکتر، ‫هردو با معلولیت،
‫انتخاب‌های کاملاً متضادی میکنن.
‫چه داستان جالبی.
‫جناب.
‫آقای لی اونجوری نیست.
‫شاید بعضی وقتا از روش‌های ارزون استفاده کنه،
‫ولی از معلولیتش ‫به عنوان سپر استفاده نمیکنه.
‫اون اونجوری نیست.
‫- اون حرفایی که اون دوتا میزدن... ‫- و...
‫منم اونجوری نیستم.
‫من برای محافظت از ضعیف‌ها قدم جلو نذاشتم.
‫من فقط نمیتونستم ‫از کار اشتباه موکلم چشم‌پوشی کنم، پس اگه بخوام درست بگم،
‫من صلاحیت وکیل بودن رو ندارم.
‫عدالت، معلولیت...
‫اگه دنبال کسی میگردید ‫که نماینده همچین چیزایی باشه،
‫فکر نمیکنم ‫من آدم مناسبی برای این کار باشم.
‫خب، امم،
‫اگه شما نماینده چیزایی ‫مثل آسیب‌پذیرها یا عدالت نیستید،
‫فکر میکنید نماینده چی هستید؟
‫فکر نمیکنم ‫تا حالا واقعا به این موضوع فکر کرده باشم.
‫پس بهش فکر کنید،
‫و اگه میخواید برای ما کار کنید، بهم زنگ بزنید.
‫تازه دارم فکر میکنم، انگار این ما بودیم ‫که داشتیم مصاحبه میشدیم.
‫من باید برم.
‫من برگشتم.
‫مامان، اینجا چیکار میکنی؟
‫بیا اینجا. باید حرف بزنیم.
‫از سر کار خسته‌ام. بذار بعدا حرف بزنیم.
‫می-جی.
‫میخوای همینطوری به رفتار کردن با من ‫مثل یه احمق ادامه بدی؟
‫میدونم با می-ره جاها رو عوض کردید.
‫اصلا میخواستید بهم بگید؟
‫چطور میتونی اینقدر بی‌شرم باشی؟
‫به چی فکر میکردید ‫که یه همچین کاری کردید؟
‫چیز جدی‌ای نیست. ‫فقط برای تفریح یه مدت کوتاه جاها رو عوض کردیم.
‫برای تفریح؟
‫واقعا فکر میکنی من احمقم؟
‫چرا جاها رو عوض کردید؟
‫اتفاقی برای می-ره افتاده؟
‫هیچ اتفاقی برای می-ره نیفتاده.
‫و من زندگی‌شو خراب نکردم. حالا خوشحالی؟
‫می-ره از اون تیپ آدم‌ها نیست ‫که با نقشه‌های تو همراهی کنه
‫وقتی همه چی خوبه.
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- ای بابا، دیگه تموم شد!
‫شما که حتی نمیتونستید ما رو از هم تشخیص بدید، ‫پس چرا الان اینقدر بزرگش میکنید؟
‫چی گفتی؟
‫فقط بخاطر اینکه نمیتونم شما دوتا رو از هم تشخیص بدم، ‫اشکالی نداره باهام مثل یه احمق رفتار کنید؟
‫اصلا منو جزو خانواده حساب میکنید؟
‫مادربزرگ زمین‌گیرتون از این موضوع خبر داشت، ‫پس چرا من نه؟
‫شما دوتا اصلا منو مادرتون میبینید؟
‫خب تو چی؟ ‫منو دخترت میبینی؟
‫چی؟
‫همیشه داری درباره می-ره حرف میزنی.
‫منم دخترتم.
‫چرا نمیپرسی من خوبم یا نه؟
‫تو بیمارستان باهام خوب بودی، ‫چون فکر میکردی من می-ره‌ام.
‫حالا که فهمیدی منم، ازم بدت میاد؟
‫داری درباره چی حرف میزنی؟
‫شما دوتا هردو دخترهای منید...
‫ما برات یکی نیستیم!
‫حتی نمیتونی ما رو از هم تشخیص بدی.
‫چه فرقی بین من و می-ره هست؟
‫حتی انتظار ندارم ‫با منم همونجوری رفتار بشه.
‫چرا نمیتونی فقط یه بار ‫به من نگاه کنی؟
‫هی.
‫فکر میکنی وقتی داشتم بزرگ میشدم، ‫مامانم بهم علاقه داشت؟
‫من اینو تو بچگی یاد گرفتم، ‫پس ازم چی انتظار داری؟
‫من چطوری باید مادر خوبی باشم؟
‫نمیتونم بفهمم، ‫پس چرا تو بهم نمیگی؟
‫تو هم یه دختری.
‫شاید ندونی چطوری مادر خوبی باشی،
‫ولی حتما میفهمی من چه حسی دارم.
‫تو هم همیشه منتظر بودی ‫مادربزرگ به تو هم توجه کنه.
‫ازم میخوای چیکار کنم؟
‫باید تمام روز بهت زل بزنم؟ ‫این چیزیه که میخوای؟
‫بیخیال. نمیتونم درباره ‫هیچی باهات حرف بزنم.
‫هی، منظورت از این حرف چیه؟
‫دارم میپرسم چون نمیدونم. ‫هر کاری بخوای میکنم.
‫گفتم بیخیال!
‫برای همینه که نمیخواستم ‫برگردم اینجا.
‫پس باید تو سئول میموندی! ‫چرا برگشتی؟
‫چون تو اینجا تنهایی.
‫اگه من برم، اون وقت تو تنها میمونی ‫و باید تنهایی از مادربزرگ مراقبت کنی.
‫هی.
‫چرا باید نگران این باشی؟
‫نمیدونم. ای بابا. ‫رابطه خوبی که با هم نداریم...
‫منم کلافه‌ام.
‫منم میخوام آزادانه زندگی کنم، ‫بدون اینکه به این چیزا فکر کنم.
‫ولی نمیتونم جلوی خودمو بگیرم، پس چاره‌ای ندارم.
‫می-جی، هیچوقت کسی ازت نخواسته ‫نگران این چیزا باشی.
‫شاید من شبیه یه مادر برات نباشم،
‫ولی چرا باید نگران ‫چیزایی مثل این باشی؟
‫پس کی باید نگران باشه؟
‫به جز من کی دیگه باید نگران ‫این چیزا باشه؟
‫شاید تو هیچ کار دیگه‌ای خوب نباشم،
‫ولی بودن اینجا کاریه که میتونم انجام بدم.
‫معلومه که میتونی کارای دیگه هم انجام بدی.
‫من بارها بهت گفتم که ‫تو از پس هر کاری برمیای.
‫چرا همش سعی میکنی ‫مثل من زندگی کنی؟
‫چرا همش منو یه مادر ‫بد نشون میدی؟
‫چرا گریه میکنی؟
‫بهتره بری.
‫هر جا میخوای برو ‫و هر کاری میخوای انجام بده.
‫من اینجا میمونم، ‫پس تو باید بری، می-جی.
‫چرا باید نگران اون چیزا باشی
‫و اینطوری دلمو بشکنی؟
‫گریه نکن.
‫مامان، متاسفم. لطفا گریه نکن.
‫متاسفم.
‫- مامان. ‫- زود باش برو.
‫بهت گفتم برو.
‫هر جا میخوای برو. ‫نگران اینجا نباش و فقط برو.
‫این دفعه دیگه چیه؟
‫- چند بار باید بگم که... ‫- میخوای بریم خواهرمو ببینیم؟
‫همین الان.
‫یعنی ما...
‫واقعا میخوایم همین الان ‫بریم سو-یون رو ببینیم؟
‫یه چیزی هست که ‫قبلا بهت نگفتم.
‫احتمالا نمیتونی ‫خواهرمو ببینی.
‫ببخشید؟
‫اون تو اتاقشه.
‫حدود شش ماه میشه ‫که از اتاقش بیرون نیومده.
‫ولی اگه بیرون درش حرف بزنی، ‫احتمالا همه حرفاتو میشنوه.
‫سو-یون.
‫خانم یو اینجاست.
‫میذارم شما دوتا با هم حرف بزنید.
‫سو-یون، منم.
‫می-ره.
‫زود اومدی.
‫امروز اولین روز کاریته.
‫من کیم سو-یونم.
‫چرا اینجوری اینجایی؟
‫تو که رفتی، باید همه چیو فراموش میکردی ‫و به زندگیت ادامه میدادی.
‫بخاطر اینه که از اتفاقی که افتاد دلخوری؟
‫اومدم بهت بگم ‫که این دفعه نمیتونم کمکت کنم.
‫که میدونی چجوریه.
‫این یه جنگیه که هیچوقت نمیبریم.
‫راستش، حتی نمیدونم ‫چرا باید بجنگم.
‫من به زور میتونم از خودم مراقبت کنم،
‫پس علاقه ای به تنبیه کردن کسی ندارم.
‫من میترسم و خسته‌ام.
‫تو هم چون میترسیدی و خسته بودی رفتی.
‫میفهمم، پس...
‫پس لطفا فقط این یه بار سعی کن منو درک کنی.
‫برادرت خیلی سخت تلاش کرد.
‫ولی من دارم همه چیو خراب میکنم.
‫متاسفم.
‫نه.
‫سو-یون؟
‫من بودم که همه چیو خراب کردم.
‫خیلی متاسفم، می-ره.
‫چرا...
‫داری معذرت خواهی میکنی؟
‫من تنهایی فرار کردم...
‫با اینکه میدونستم ‫چقدر اوضاع برات سخت میشه.
‫منم دست کمی از اون آدما ندارم.
‫برای همینه که خیلی شرمنده‌ام،
‫و متاسفم.
‫ولی چرا متاسفی؟
‫چرا داری معذرت خواهی میکنی؟
‫اونایی که باید معذرت بخوان ‫حتی یه عذرخواهی هم نکردن.
‫نه.
‫تقصیر من بود.
‫تقصیر تو چی بود؟
‫تو یه قربانی هستی.
‫تو کار درستی کردی، ‫پس چرا اینجوری اینجایی؟
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی، ‫پس چرا اینجوری اینجایی؟
‫دیر برگشتی.
‫فکر کردم شاید اسباب کشی کردی،
‫ولی حدس میزنم هنوز اینجا زندگی میکنی.
‫چرا این همه راه اومدی منو ببینی؟
‫همش ازم دوری میکردی، پس چاره‌ای نداشتم.
‫میشه چند دقیقه وقتتو به من بدی؟
‫هر چی میخوای بگی همینجا بگو.
‫متاسفم، ولی لطفا یه مدت ‫به شعبه چیلدال منتقل شو.
‫شعبه چیلدال؟ چرا باید برم؟
‫منظورت از چرا باید برم چیه؟
‫بدون هیچ هشداری ‫از پروژه جدید دفتر مرکزی انصراف دادی.
‫این یه پروژه خیلی مهمه،
‫پس حدس میزنم بالادستی‌ها ‫نمیتونن از این قضیه بگذرن.
‫داری درباره چی حرف میزنی؟ ‫تو گفتی از پسش برمیای.
‫تو گفتی اگه از پروژه انصراف بدم،
‫کاری میکنی که جریمه نشم.
‫خودت اینو بهم گفتی.
‫ولی اگه انصراف نمیدی...
‫قول داد عواقبی نداشته باشه ‫به فایل صوتی مراجعه کنید
‫...چون نگران عواقبش هستی،
‫پس من میتونم از پسش بربیام.
‫این مال قبل از این بود که اون پست گذاشته شه.
‫جوری رفتار کردی که انگار میخواستی ‫بی سر و صدا از این قضیه بگذری.
‫چرا یه همچین پستی رو گذاشتی؟
‫من اون پست رو آپلود نکردم.
‫خانم یو. انتظار دارید باور کنم؟
‫حتی اگه تو ننوشته باشی، ‫بالادستی‌ها فکر میکنن تو نوشتی.
‫و راستش، شرکت آماده بود ‫که اقدام قانونی کنه،
‫ولی من منصرفشون کردم، ‫به شرطی که تو بری چیلدال.
‫من دلیل این نیستم ‫که شرکت نمیتونه اقدام قانونی کنه.
‫از اتفاقی که برای سو-یون افتاد درس نگرفتی.
‫جنگی رو شروع نکن که نمیتونی ببری. ‫فقط خودت آسیب میبینی.
‫فعلا برو شعبه چیلدال.
‫وقتی اوضاع آروم شد، ‫بهت کمک میکنم برگردی.
‫تا اون موقع، من رئیس تیم میشم.
‫و قدرت اینو خواهم داشت ‫که تو رو به دفتر مرکزی منتقل کنم.
‫این دقیقا مثل دفعه قبله.
‫چی؟
‫روزی که سعی کردی منو ببوسی،
‫جلو پام زانو زدی و التماس کردی ‫که وقتی تنها بودیم ببخمت.
‫بعد یهو جوری رفتار کردی ‫که انگار جلوی بقیه تو قربانی هستی.
‫واقعا فکر میکنی ‫دوباره گول این حقه رو میخورم؟
‫ولش کن! ولش کن!
‫ولش کن! اونو بده به من!
‫ذخیره نکن
‫هی!
‫لعنتی.
‫می-ره، چرا انقدر ساده‌ای؟
‫ولش کن! اونو بده به من!
‫لعنتی.
‫هر چقدر میخوای این مزخرفات رو سر هم کنی، ‫ولی هیچکس باورت نمیکنه.
‫اینجا که بازی اعتراف گیری نیست.
‫اینجا جنگ آبروهاست.
‫- ولش کن! ‫- هنوز نمیفهمی؟
‫هر کاری بکنی، ‫هیچکس طرف تو نیست.
‫هر کاری من بکنم، آخرش تو مقصر شناخته میشی.
‫نه، من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫لعنتی.
‫هی!
‫تو یه عوضی هستی!
‫لعنت بهش.
‫تو یه حرومزاده‌ای! بخاطر تو، من...
‫- می-جی! هی، می-جی! ‫- بخاطر تو، می-ره...
‫تو یه عوضی هستی!
‫لعنتی.
‫هی، خوبی؟ صبر کن.
‫- چرا، تو کوچولو! ‫- هی...
‫هی، یکم بیشتر بزنش.
‫تو واقعا...
‫هیچکس نمیاد.
‫پلیس مردمی
‫هی، هو-سو.
‫من وکیل متهمم. ‫اشکالی نداره منم بشینم؟
‫اومدن یه وکیل این واقعیت رو عوض میکنه ‫که تو به من حمله کردی؟
‫من حاضر به سازش نیستم.
‫آقای پارک سانگ-یونگ قبلا متهم شده بود
‫به آزار جنسی خانم یو می-ره ‫تو شرکتشون.
‫همون فرد اومد در خونه‌ش، ‫مچ دستشو گرفت و تهدیدش کرد.
‫پس نباید اینو ‫یه اقدام نجات‌بخش در نظر گرفت؟
‫هی، نگاه کن.
‫من معتقدم عمل خانم یو می-جی ‫یه اقدام قانونی و موجه بوده.
‫درسته که شما متهم شده بودید؟
‫نه، اون فقط یه اتهام دروغین بود.
‫اون یه آدم بی‌گناه رو متهم کرد ‫به آزار جنسی،
‫ولی حتی نتونست پیگیری کنه ‫و وسط راه ولش کرد.
‫درسته؟
‫این دفعه، من شکایتم رو پس نمیگیرم.
‫میخوام از آقای پارک ‫به جرم آزار جنسی و تهمت شکایت کنم.
‫فضای خالی‌ای که از شک به خودم مونده بود
‫کم کم داشت از شجاعت پر میشد.
‫چرا حس میکنم ‫دوباره از خونه فرار کردم؟
‫با اون شجاعت، ‫یه قدم سنگین برمیدارم...
‫سئول
‫...به ترسی که قبلا باهاش روبرو شدم،
‫ترسی که خیلی خوب میشناسمش.
‫۱ ساعت و ۵۸ دقیقه ‫۱۱۹ کیلومتر
‫بله، قربان. تصمیم گرفتید چیکار کنید؟
‫مهم نیست چه آینده‌ای ‫در انتهای این مبارزه منتظرمونه...
‫هیچ قصدی برای فروش ندارم.
‫پس این تصمیمی بود که گرفتید.
‫باشه، فهمیدم. ‫خب، یه جای دیگه دوباره همدیگه رو میبینیم.
‫بله، خبرنگار ایم.
‫همین الان یه ایمیل میفرستم.
‫یه کم عجله دارم، ‫پس فردا یه مقاله منتشر کنید.
‫زنی که زندگی دوستشو دزدید
‫ممنونم که همیشه کمکم میکنید.
‫بله.
‫ارسال
‫آپلود پیوست ایمیل
‫ایمیل ارسال شد
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
::::::::: (سئول ناشناخته‌مون) ::::::::
من کار خودمو میکنم، با سرعت خودم
‫نمیخوام دوباره تو جنگی که یه بار باختم، شکست بخورم
‫اون الان پوزخند زد؟
‫رستوران، دارایی‌ها، و تنها پسرش.
‫همشون باید به صاحب اصلیش برگردن.
‫اون تویی؟
‫این نقض حریم خصوصیه، و غیرقانونیه.
‫الان وقت نگرانی درباره مسائل قانونی نیست.
‫همه که نمیتونن از کسی کمک بخوان.
‫بالاخره پیدات کردم.
‫سه-جین؟</i
‫پس این ظاهر همیشگی توئه.
‫بریم. وقت زیادی نداریم.