دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫کاش یه دوجین پسر داشتم
‫و می‌تونستی دخترای شیطون رو ‫بندازی روی گل‌های خاردار
‫روی گل‌های خاردار
‫کاش یه دوجین پسر داشتم
‫و حتی یه دختر هم نداشتم
‫«یک روز، گذشته با قدرت به‌روز بودنش ما را غافلگیر خواهد کرد.
‫این گذشته نخواهد بود که تغییر کرده، بلکه ذهن ماست...»
اُدیسئوس اِلیتیس از کتابش «جادوی آ. پاپادیامانتیس»، 1976
‫نفس بکش، نفس بکش، از راه دهن.
‫آقا، برو بیرون. من بچه رو ‫وقتی زاده شد برات میارم.
‫درد داره.
‫به نام تو، ای خداوند...
‫از راه دهن نفس بکش.
‫-درد داره، مامان! ‫-زور بزن، آنیو! زور بزن، دخترم!
‫زور بزن!
‫دختره.
‫زود باش، یه کم لیمو برای ‫مادر جدید فشار بده، برای خون.
‫چی؟
‫اسم!
زنِ قاتل
‫-کجا بودی؟ شب شده. -خونه دلارو، مامان.
‫یه نامه از برادرامون رسیده ‫بود و رفتم براش بخونم.
‫گوش کن، مامان.
‫"مامان عزیز و خواهرام."
‫"حالم خوبه."
‫"امیدوارم شما هم همینطور باشین."
‫"این‌جا، خارج از کشور، ‫جایی که با گیالیس هستم"...
‫"همه چی خوبه."
‫-می‌بینم... -صبر کن، مامان، بیشتره.
‫"وطنمون رو فراموش نکردیم."
‫"در اولین فرصت براتون پول می‌فرستیم."
‫"میخالیوس تو یه شهر ‫دیگه کار پیدا کرد و رفت."
‫"بهترین آرزوهامون رو براتون می‌فرستیم. استاتیس و گیالیس."
‫میخالیوس به یه شهر دیگه رفت.
‫هیچ شانسی برای برگشتشون نیست.
‫انگار هیچ مرد لایقی اینجا مونده...
‫ما تنها موندیم.
‫چهار پسر بزرگ کردم و همه‌شون رفتن خارج.
‫سه تا، مامان. میتروس تو زندانه.
‫خب... زندان رو خودش انتخاب کرد.
‫من هیچ آرزویی ندارم، مامان. همین‌جا می‌میرم.
‫من ازدواج می‌کنم، مامان. مثل دلارومون.
‫-آره! از دستش نده! -چی می‌گی، مامان؟
‫دادیس آدم خوبیه. سخت‌کوشه. آدم خانوادگی‌ایه.
‫زیاد هم کتکش نمی‌زنه.
‫خب، پس برات یه همسر خوب پیدا می‌کنیم!
‫از اونجایی که زندان خودت رو پیدا کردی، برو ازش لذت ببر!
‫اما ببینیم چطوری، بدون جهیزیه.
‫برو، زود بخواب.
‫وقتی آفتاب بزنه، می‌ریم خونه رزمای تا لباس بشوریم.
‫به زودی چیزی برای خوردن نداریم.
‫هادولا!
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
زنم حالش خوب نیست. تب داره و مثل یه حیوان وحشی زوزه می‌کشه.
‫-چطور مریض شد؟ -یکهو.
‫نمی‌دونم زنده می‌مونه یا نه.
‫-نمی‌دونم. -براش یه کم علف سنت جان دم کن.
‫و به پدر نیکولاس بگو براش دعا بخونه.
‫وقتی آزاد شدم میام.
‫باید بهش رسیدگی کنی، باید خوبش کنی.
‫باید سرپا بشه، تا خونه و بچه‌هاش رو نگه داره. می‌فهمی؟
‫مادربزرگ...
‫منم یه "علف مردونه" می‌خوام تا پسر داشته باشم.
‫برو پیش مادرت، جوجه شیطون!
‫هنوز از تخم درنیومدی و به فکر پسر داشتن هستی!
‫مامان!
‫کجایی؟
‫آگوریسا، برو یه تکه چوب تو آتیش بنداز.
‫بیا، دلارو، من علف رو برات آماده کردم که روش بشینی. بیا.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، مامان.
‫پسر دار می‌شم، درسته؟
‫می‌بینیم.
‫دیروز آنیو چی شد مامان؟
‫زایمانش خوب بود؟
‫-دختر. -خب؟
‫خب چی؟ این سومیه پشت سر هم!
‫ای مریم مقدس، دعاهامون رو بشنو!
‫اونجاست.
‫آگوریسا...
‫برات یه کم غذا میارم.
‫کیسه آبش پاره شد!
‫از اینجا برو! خواهراش رو خبر کن! زود باش!
‫زود باش، دادیس. پسرت داره میاد بیرون!
‫آگوریسا، برامون دو تا حوله از کشو بیار.
‫آروم باش، داره میاد. به زودی راحت می‌شی.
‫منو بگیر، مامان! درد داره.
‫اینو بگیر! نفس‌های عمیق بکش، از دهن.
‫آمریسا، لگن آب جوش رو بیار. و قیچی رو داغ کن.
‫برادرت داره میاد. برو دراز بکش.
‫نه، می‌خوام تماشا کنم، خاله کرینیو!
‫یه کم دیگه.
‫زور بزن.
‫نفس بکش!
‫بیرونش بیار، مامان!
‫کرینیو، خواهرت رو بگیر. بیا، داره میاد.
‫بدش به من، مامان!
‫دوباره دختره.
‫با دادیس حرف بزن، مامان.
‫آروم بهش بگو.
‫حالشون خوبه.
‫هردوشون.
‫مادر و دختر.
‫دختر...؟
‫تو، بیا اینجا!
‫آگوریسا!
‫گفتم بیا!
‫می‌بینم که مرغ کشتی؟
‫چی فکر می‌کنی؟ رسمشه.
‫برای جشن تولد دختره؟
‫دو تا از دو تا دختر... زن بیچاره!
‫آه، هنوز ممکنه وضعیت رو درست کنی.
‫هنوز چهل روزش نشده. دادیس چطور تحملش کرد؟
‫خب...
‫ببینیم چهل روزش رو می‌رسونه یا نه!
‫این چیزیه که می‌گن: "ازدواج خیلی تلخیه."
‫دیروز آنیو بیچاره رو دیدی...
مرده به دنیا اومد... زودرس بود!
‫آه، یادم رفت...
‫یانیس باغبان... زنش مریضه توی تخت.
‫تب داره.
‫می‌گن سل داره.
‫می‌خواد بری اونجا.
‫بیچاره، زن بیچاره...
‫و اون دخترای کوچولو... اونا رو نابود می‌کنه.
‫از صبح داشتن پارس می‌کردن.
‫مرگ بیشتری به سراغمون میاد!
‫مامان، بچه!
‫برو تو! تازه زایمان کردی و داری صورتت رو نشون می‌دی!
‫مامان، بچه حالش خوب نیست.
‫داره مثل یه بچه گربه مریض سرفه می‌کنه و تب هم داره.
‫برو تو. میام.
‫بهش بگو صبح زود میام.
‫بیا، مامان. بچه داره کبود می‌شه!
‫بیچاره، خیلی گریه می‌کنه. و این سرفه...
‫زنده می‌مونه، مامان؟
‫-سل هست، مامان؟ -امکان نداره. سیاه سرفه.
‫استاتیس، برادرت هم داشت.
‫-به زحمت زنده موند. -مامان، چیکار کنیم؟
‫چیزی که باید رو می‌کنیم. برو دراز بکش. شیرت خشک نشه.
‫از پدر نیکولاس می‌خوام برات دعا بخونه.
‫کرینیو، برو از لنیو بپرس شیر الاغ داره یا نه.
‫مامان، برو خونه استراحت کن. من همین‌جام.
‫از دیروز نخوابیدی.
‫برو. راه بیفت!
‫چی می‌شه، مامان؟
‫چی انتظار داری؟ بچه‌ایه... گریه نمی‌کنه؟
‫حالا استراحت کن.
‫و اینطوری، این بچه هم به دنیا اومد...
‫تب داره، بیچاره.
‫ای مریم مقدس، چرا اون رو به این دنیا آوردی؟
‫به نام پدر، پسر و روح القدس.
‫دخترم هادولا رو به عقد یوانیس فراگوس در میارم.
‫اول از همه، برکت خودم رو بهش می‌دم.
‫و بعدش جهیزیه زیر رو بهش می‌دم:
‫شش دست لباس، شش تا پیراهن...
‫شش تا روبالشی، دو تا قابلمه مسی...
‫یک تابه، یک سه‌پایه، یک دست ظرف غذاخوری...
‫پنج تا پتو، یه دوجین دست قاشق و چنگال.
‫اینجا نوشته شش دست لباس.
‫فقط چهار تا هست.
‫و باید شش تا روبالشی می‌بود. دو تا حوله صورت هم کمه.
‫و یه قطعه زمین...
‫با یه کلبه تو کاستری.
‫زیاده!
‫همین امروز بیارینشون!
‫به جای اینکه از اون صخره تو کاستری شکایت کنی...
‫جایی که حتی روح‌ها هم نمی‌رن، حواست به ملافه‌های کم باشه.
‫اما چه جهیزیه ناقصی...
‫خفه شو! انگار تو لیاقت حتی یه ذره‌اش رو داری.
‫ما پیش پدرم می‌مونیم. مهم نیست که تو کاستری خونه نداره.
‫جهیزیه کمه.
‫اگه می‌خواین ادامه بدیم، همین امروز برامون بیارین.
‫چیزی که پیشنهاد دادیم عادلانه‌ و کافیه.
‫جون و زور داره مثل یه مادیون!
‫سخت‌کوشه، محکمه مثل یه بلوط بارور!
‫می‌خواین بذارین روبالشی‌ها همه چیز رو خراب کنن؟
‫بلند شو، تا خوب ببیننت!
‫چرا بهم برکت می‌دی انگار می‌خوام بمیرم، مامان؟
‫من جهیزیه کامل می‌خوام. من بزرگ‌ترینم!
‫جهیزیه تو اینه که زنده نگهت داشتم.
‫هنرم رو بهت یاد دادم. دختر ناسپاس!
‫چیزی که قرار شده رو بیار.
‫چطوری شیر می‌ده؟
‫بیاین ادامه بدیم.
‫از اونجایی که می‌خوادش، بذار بره.
‫نامزدی رو به خاطر جهیزیه خراب نمی‌کنیم.
‫کاش یه دوجین پسر داشتم
‫و می‌تونستی دخترای شیطون رو ‫بندازی روی گل‌های خاردار
‫روی گل‌های خاردار
‫کاش یه دوجین پسر داشتم
‫و حتی یه دختر هم نداشتم
‫کاش یه دوجین پسر داشتم...
‫چطوری فرار کردی، بیچاره؟
‫و می‌تونستی دخترای شیطون رو ‫بندازی روی گل‌های خاردار...
‫یانو! فراگویانو! به خاطر خدا بیا!
‫دیروز بهت نیاز داشتم، برای زایمان!
‫زودتر از حد انتظار بود و از اون موقع خانمم مریضه.
‫بهت فکر کرده بودم. فکر می‌کردم هفته بعد میاد.
‫مریم مقدس تو رو فرستاد.
‫خانمم زایمان زودرس کرد.
‫دوباره دختر.
‫لعنت به ساعتی که اون رو آورد.
‫خب... این چیزا اتفاق می‌افته.
‫سومین دختر. دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫توی کلبه‌ست با مادرش.
‫و دختر تازه‌متولد شده مریضه.
‫اما مادرشوهرم کندذهنه. هیچ "کمکی" نمی‌کنه.
‫نوزاد حالش خوب نیست.
‫این لطف رو بهم بکن.
‫برو کلبه. به خانم رسیدگی کن...
‫و... به دختره رسیدگی کن.
‫بیچاره هنوز چهل روزش نشده.
‫-تعمید نشده، درسته؟ -خدا بهت سلامتی بده، فراگویانو.
‫اسمش رو می‌ذاریم ماریا.
‫به اسم مریم مقدس.
‫الان میرم.
‫اما برمی‌گردم.
‫الان که بهت نیاز دارم کجا می‌ری؟
‫کی این کار رو می‌کنه؟
‫کیه؟
‫هادولاست، فراگویانو.
‫دامادت منو فرستاد...
‫تا برای مادر و نوزاد دارو درست کنم!
‫-کجا دیدیش؟ -همین نزدیکی.
‫-و چی بهت گفت؟ -به مادر جدید رسیدگی کن.
‫یه کم آب جوش برام بیار.
‫وقتی بلند شد، اینو بهش بده بخوره.
‫-الان بیدارش نکن. -آره، آره...
‫دخترم نباید ناراحت بشه...
‫اگه بیدار شد و تو رو دید.
‫بعد از زایمان حالش خیلی بده.
‫نباید فکر بدی کنه.
‫و دختر کوچولو داره سخت نفس می‌کشه.
‫زودرس بود.
‫-بذار ببینمش. -نه...
‫خوابه.
‫تحمل کن.
‫فراگویانو.
‫-چطور اینجایی؟ -مریم مقدس منو آورده.
‫-بخور. -بخور تا قوی بشی، دخترم.
‫پیرزن!
‫وضعم خرابه.
‫-بیا کمکم کن. -اونو تو خونه تنها نمی‌ذارم.
‫به کار خودت برس، پیرزن.
‫پیک من رفت و من تنها موندم.
‫چهار تا دست ندارم. بیا، حرکت کن.
‫مامان؟ مامان کجاست؟
‫بچه ام، بدش به من.
‫بذار شیرش بدم. بذار بگیرمش.
‫بدش به من.
‫بنده خدا ماریا تعمید داده شد...
‫به نام پدر...
‫و پسر...
‫و روح القدس.
‫آمین.
‫بیا، پدر. هادولا داره اینجاست.
‫پدر نیکولاس، نوزاد مریضه.
‫-اسم؟ -هادولا، پدر.
‫بنده خدا هادولا به نام پدر تعمید داده شد...
‫و پسر و روح القدس.
‫آمین.
‫خب، اسم رو گم نکنیم.
‫خداوندا، عیسی مسیح، به بنده‌ات هادولا رحم کن.
‫باید بریم.
‫بذار روزهای سخت بگذره...
‫تا بتونیم درستش تعمیدش بدیم.
‫برکت بگیره!
‫چهل روزش رو برسه!
‫مامان...
‫شیرش خونی شده.
‫از بدی حرف نزن!
‫کاش یه فایده‌ای داشت.
‫ساکت. گناهه درباره بچه خودمون اینجوری حرف بزنیم.
‫چهل روزش رو برسه.
‫چی؟
‫یهو بهم رسید. دو تا دختر... دو تا!
‫نگران نباش.
‫چند روز دیگه تا برکت چهل روزش مونده.
‫می‌بینیم.
‫بیا، مامان!
‫برو خونه استراحت کن. چند روز و شب نخوابیدی.
‫شما برین! من می‌مونم.
‫خفه شو!
خودت خفه شو!
‫بیچاره...
اومدی به این زندگی تا شکنجه بشی...
‫و ما رو شکنجه کنی!
‫چیه، مامان؟ بچه حالش خوب نیست؟
‫نمی‌تونم به حرفات گوش بدم، دختر!
‫برو پیش شوهرت. همیشه همین‌طوره...
‫-کیه؟ -منم، مامان. آمریسا.
‫چیه؟ این ساعت چی به سرت زده؟
‫مامان، حال دختره چطوره؟
‫مرده؟
‫نه، خوابیده، تازه آروم شد.
‫-چی به سرت زده؟ -خواب دیدم مرده.
‫خب، اگه مرده بود، اومدی کمک کنی خوب بشه؟
این کلاغ شوم داره کل شب قارقار می‌کنه.
‫توی خواب ترسیدم.
‫خواب دیدم دختره مرده و تو یه علامت سیاه روی دستت داشتی.
‫خیلی روانی هستی.
‫و انقدر احمق بودی که این ساعت بیای؟
‫نمی‌تونم آروم بشم، مامان.
‫بذار اینجا بشینم. تو برو خونه.
‫نه، تو برو. یه کم بخواب!
‫برو!
‫یه کم بخواب!
‫امروز آسمون سیاهه
‫امروز روز تاریکیه
‫امروز،
‫مادر و دختر از هم جدا می‌شن
‫ای مادر، گل‌هات رو آب بده
‫مدام آبشون بده...
‫نوازشم کن، ببوسم، دوستم نداری؟
‫بدو، جادوگر کوچولو! بدو!
‫نمی‌تونی از سرنوشتت فرار کنی!
‫چیه، مامان؟
‫اوه، هیچی!
‫انگار چیزی گفتی، انگار توی خواب صدام کردی.
‫من؟
‫نه. باید شنیده باشی.
‫-ساعت چنده؟ -از کجا بدونم؟
‫خروس خیلی وقته داره قوقولی قوقو می‌کنه.
‫کل شب نخوابیدی؟
‫نیازی ندارم.
‫شمع خاموش شد، مامان. ندیدی؟
‫ندیدم، دختر.
‫و کوچولو خوب خوابیده. چی به سرش اومده؟
‫بالاخره آروم شد.
‫امیدوارم بیدار بشه، تا بتونم شیرش بدم.
‫سینه‌ام درد می‌کنه.
‫چیکار کنیم؟
‫باید یه بچه پیدا کنیم تا شیر بده.
‫چی می‌گی؟
‫بیا، مامان، شمع رو روشن کن. خوب نیست خاموش باشه.
‫تو روشنش کن.
‫دست ندارم.
‫دست بیچاره‌م خشک شده.
‫چی می‌گی، مامان؟ هنوز برکت نگرفتم.
‫چطوری شمع رو روشن کنم قبل از اینکه چهل روزش بشه؟
‫الان میرم تا علف جمع کنم.
‫و بعد میرم خونه کاباناخماکیس.
‫می‌گن یانیس باغبان هم دنبالم بود.
‫روز یکشنبه، مامان؟ و تو نمی‌ری عروسی؟
‫انگار لازمه برم عروسی!
‫امروز آسمون سیاهه
‫امروز روز تاریکیه
‫امروز، مادر و دختر
‫از هم جدا می‌شن
‫امروز آسمون سیاهه
‫امروز روز تاریکیه...
‫کجا بودی، خاله هادولا؟
‫-چند روزه دنبالت می‌گردم. -خانم حالش بدتر شده؟
‫حالش خیلی بده.
‫-کشیش براش دعا کرد؟ -نه.
‫منتظر بودم تو بیای.
‫حتی نمی‌تونه حرف بزنه.
‫توی تخت خوابیده، نیمه‌جان.
‫برو بلندش کن!
‫حالش رو خوب کن!
‫بیا بریم.
‫بیا بریم پایین.
‫نترس، بیا.
‫چطور می‌تونه این کار رو با تو بکنه؟
‫آروم باش.
‫می‌دونم.
‫بخور.
‫دست‌هام شد دست‌های اونا.
‫تو بودی که اینو بهم یاد دادی!
‫-اما من... -آره، تو.
‫فکر می‌کنی یه آدم خاصی، درسته؟
‫زیاد به خودت غره نشو.
‫تو یه قاتلی.
‫خداوندا، عیسی مسیح، به من رحم کن.
‫خداوندا، عیسی مسیح...
‫به من رحم کن.
‫ای یحیی تعمیددهنده...
‫کمکم کن.
‫روشنم کن.
‫راه رو بهم نشون بده، گم شدم.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫-مامانتون کجاست؟ -خونه.
‫مریضه. سل داره.
‫و شما اینجا تنها هستین.
‫پدرتون شما رو اینجا تنها گذاشته. آره...
‫تو باید میرسودا باشی.
‫چند سالته؟
‫این پایین چی می‌خوای؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، مامان!
‫دیگه نمی‌خوام دختر به دنیا بیارم!
‫برو، بشور، و بهش رسیدگی کن. من وظیفه‌ام رو انجام دادم!
‫مامان، بهم رحم کن.
‫هیچکس بهت رحم نمی‌کنه.
‫اوضاع همین‌طوریه. بزرگ شدی، ‫پس باید تحمل کنی.
‫-نمی‌تونم، مامان. ‫-عادت می‌کنی.
‫لطفاً، مامان! بذار بیام.
‫راهت رو برو! وظیفه‌ام رو انجام دادم!
‫یانیس!
‫دخترات افتادن تو آب انبار!
‫عزیزم آرتی...
‫عزیزم آرتی... عزیزم میرسودا... نه، دخترم.
بچرخونشون!
‫باید آب رو بالا بیارن. بچرخونشون!
‫-باهام حرف بزن، باهام حرف بزن. -مریم مقدس منو فرستاد.
‫باهام حرف بزن، باهام حرف بزن.
‫دخترای کوچولوم رفته‌ن... دخترای کوچولوم رفته‌ن...
‫عزیزم آرتی...
‫-نه، دخترم! ‫-کجاست طناب تا وارونشون کنم؟
‫اون طناب کجاست؟ شوهرت رو صدا کن!
‫آقای یانیس رو صدا کن، زن!
‫باهام حرف بزن، باهام حرف بزن.
‫یانیس!
‫دخترامون رفته‌ن. دخترای ‫کوچولوم رفته‌ن. عزیزهام رفته‌ن...
‫نه! نه، دخترم... نه، دخترم...
‫چرا اونا رو تنها گذاشتی؟
‫چرا؟ چرا؟ چرا؟
‫آره، بدو... بدو، تو قاتلی!
‫چرا این کار رو کردی؟ اون دخترا بزرگ شدن.
‫پدرشون بهت علامت داد؟
‫خیلی فکر بزرگی کردی، ها؟ قاتل!
‫بسه.
‫خداوندا، عیسی مسیح، به من گناهکار رحم کن.
‫اگه درست عمل کردم، ای یحیی عزیز...
‫به من یه علامت بده.
‫می‌دونی درست عمل کردم.
‫بازم یه علامت بده.
‫ما رو پنهان کن، مامان، ما رو پنهان کن
‫تا مرگ ما رو نبره
‫بیا. بیا.
‫باد شمال می‌وزه و تو رو آشکار می‌کنه
‫و مرگ تو رو می‌دزده
‫برو پیش خواهرت تا حال نوزاد رو چک کنی. ‫بعد بیا پیشم.
‫توی خونه رزمای ها!
‫گرفتمت! دارم برنده می‌شم!
‫بیا تمومش کنیم تا بریم خونه.
‫چقدر این بچه‌های لعنتی داد می‌زنن...
‫دارن بازی می‌کنن، مامان...
‫از اینجا برین! برین خونه!
‫یانو دیوونه، یانو دیوونه!
‫برو گمشو!
‫اگه دستم بهتون برسه...
‫چیکار داری مامان. بچه‌ان.
‫آره، الان بچه‌ان، اما بعداً مرد می‌شن...
‫و زن‌ها رو شکنجه‌ میدن.
‫سرگیجه دارم.
‫برو خونه یه کم نون بیار.
‫گرسنه‌ایم.
‫منم گرسنمه. میرم.
‫و دخترای شیطون رو بندازی روی گل‌های خاردار...
‫خب، خب، داری مثل پسرا باهوش می‌شی، ها؟
‫اگه دستم بهت برسه...
‫تقصیر پدرته که تو رو ول کرده.
‫آه، کاش تو می‌افتادی، زنولا...
‫چقدر مادرت رو نجات می‌دادی !
‫ای یحیی تعمیددهنده...
‫به حرفم گوش دادی!
‫و بهم یه علامت دادی!
‫بدو، جنده، بدو.
‫دخترا رو خفه‌ کردی، تو یه روستای کوچیک.
‫...به عنوان عروس زیباش
‫تا چوبش رو بذاره زمین
‫تا منو محکوم نکنه
‫تا با مهربونی نوازشم کنه
‫تا منو به سمت خودش بکشه...
‫خدا بیامرزتش! خیلی مرگ به سراغمون اومده.
‫یتیم هم مرد!
‫رینیو. لحظه شوم! لیز خورد و افتاد.
‫دست‌هات رو باز کن، مامان
‫تا منو بغل کنی
‫تا دردی حس نکنم
‫یا غصه نخورم، یا دیگه آه نکشم
‫به مرگ بگو
‫منو مثل عروس زیباش بپذیره
‫تا با مهربونی نوازشم کنه
‫تا منو به سمت خودش بکشه
‫تا توی زندگی بعدی
‫آرامش و سکون پیدا کنم
‫تسلیت.
‫صبر کن، کجا می‌ری؟
‫-خبر رو نشنیدی؟ ‫-چه خبر؟
‫سه تا ژاندارم از پایتخت اومدن.
‫کلی سوال می‌پرسن. قاضی فرستادتشون.
‫-درباره چی می‌پرسن؟ ‫-درباره دخترا.
‫به نظر می‌رسه دخترهای زیادی مرده‌اند.
‫اونایی هم که خیلی وقت پیش مردن.
‫به هر حال، بهت هشدار دادم!
‫مواظب باش! نزدیکن!
‫رینیو الان آرومه.
‫بی‌فرزند بود، بیچاره. ‫هیچ بچه‌ای نداشت که براش عزاداری کنه.
‫اگه بچه داشت، اونو نمی‌کشت، ها؟
‫ساکت، مامان. ما حق ‫نداریم در این مورد نظر بدیم.
چرا؟ اگر به ما مربوط بود، نجاتش می‌دادیم؟
‫این چیزا با حرف عوض نمی‌شن.
‫دیگه نمی‌خوام از این چیزا بشنوم، مامان!
‫-آخ! آروم، مادربزرگ، آروم. ‫-بی‌حرکت بشین!
‫بذار موهات رو شونه کنم، تا ‫مثل یه آدم ژنده‌پوش به نظر نرسی.
‫مادربزرگ، چرا رینیو مرد؟
‫-تا بره یه جای بهتر. ‫-ما هم می‌ریم؟
‫وقتی اراده خدا باشه.
‫-فردا می‌ریم علف جمع کنیم؟ ‫-چی می‌گی؟
‫تو جایی نمی‌ری.
‫دختر جایی تو اون صخره‌های شیب‌دار نداره.
‫- اصلاً بهش فکر نکن. ‫- ولی من دلم می‌خواد برم!
‫من می‌برمش بالای کوه ‫و هنر رو بهش یاد می‌دم.
‫دختر به هیچ هنری نیاز نداره. ‫نه این یکی، نه هیچ کدوم.
‫کاش این هنر یه بار برای همیشه بمیره.
‫اوه، نگران نباش. می‌میره.
‫شام چی داریم؟
‫پای. و یه کم هم دونات تازه درست کردم.
‫بدبختی دیگه‌ای به سراغمون اومده. ‫زنولا، دختر پروپانتیس.
‫زنولا چی شده؟
‫دو روزه گم شده.
‫برو.
‫برای پیدا کردنش، همه جا رو زیر و رو کردن.
‫کی داره پیداش می‌کنه؟
‫پروپانتیس و زنش.
‫می‌گن داشت تو خونه رزمای بازی می‌کرد. ‫چیزی دیدی؟
‫هیچی.
‫من یه کم با کرینیو اونجا بودم تا ‫لباساش رو بشورم و خونه رو تمیز کنم.
ما چه ارتباطی با اون دختر داریم؟
‫خانواده پروپانتیس دیوونه شدن.
‫دارن تا تهش دنبال می‌کنن. ‫به قاضی خبر دادن.
‫اوه، پس نجات پیدا کردیم!
‫زنولا رو تو چاه رزمای پیدا کردن.
‫رفتن آب بیارن، اما چاه بسته بود.
‫اونو بیرون کشیدن، بیچاره، ‫همه‌چیش ورم کرده بود.
‫-ازم سوال کردن، مامان. ‫-چه سوالایی؟
‫که چی کار می‌کردیم اونجا...
که بچه‌ها رو دیدیم... همین.
‫و چی گفتی؟
‫که سروصدا می‌کردن...
‫و من رفتم نون بیارم.
‫و تو بعداً برگشتی.
‫یه دختر بزرگ...
‫چی شد، مامان؟
گفتم هیچی
قالی من کجاست؟
‫ مامان اگه بری، انگار تو این کار رو کردی.
‫هیچ دلیلی نداشت که با بچهٔ یک غریبه کاری داشته باشی.
‫درسته، مامان؟
‫اینو بگیر.
‫شب‌ها تو کوه سرده، مامان.
‫این قالی می‌شه کفن من.
‫ساکت، مامان...
‫مامان؟
‫کرینیو! در رو باز کن!
‫تو بودی، مامان؟
‫گفتم، من نبودم!
‫یه دختر بزرگ بود. دلیلی نداشتی.
‫به خدا قسم! این یکی من نبودم.
‫تو مادر منی...
‫اما خوب می‌دونم کی هستی...
هر کاری که انجام دادم، به خواست خودم نبود. اصلاً! می‌فهمی؟
‫-پس چی شد؟ ‫-بسه!
‫گناه داره تو رو دنبال می‌کنه، مامان.
اونا هم دارن منو تعقیب می کنن، برای همین دارم تاوان گناهان خودشون رو پرداخت میکنم.
‫چطوری سر می‌کنی، مامان؟
‫همیشه تو کوه‌هام. کوه‌ها و من یکی هستیم.
‫بذار بگردن؛ پیدایم نمی‌کنن.
‫کرینیو، یه کم نون خشک بیار.
‫چاقوی جیبی‌م رو هم توی سبد بذار. و چوبم.
‫کجا می‌ری، مامان؟
‫دلم آتیش گرفته.
‫می‌رم بالا به کاستری، به زمین جهیزیه‌ام.
‫حتی یه روح هم پاش رو اونجا نمی‌ذاره.
‫-بذار به یه دردی بخوره. ‫-و کجا می‌خوابی؟
‫می‌دونم کجا شب رو بگذرونم. نگران نباش.
‫تا فردا، من رفتم.
‫من کوه رو می‌شناسم، و کوه هم منو می‌شناسه!
‫تا دوباره همدیگه رو ببینیم، مامان.
‫یا اینجا می‌بینمتون، یا برادرتون رو تو زندان.
‫یا پدرت رو اون طرف می‌بینم.
‫از بین این سه تا، اون قطعی‌ترینه.
‫حالا تو باید مادر اینجا باشی.
‫ماروسو!
‫بیا تو. نذار کسی ببینه.
‫من در رو باز می‌کنم! بیا، زود باش!
‫ناپدری‌ات؟
‫سحرگاه رفت روستا.
‫قاضی و ژاندارم‌ها می‌خوان دستگیرت کنن.
‫پروپانتیس شروع به حرف زدن کرد.
‫من کاری به دخترش نکردم! ‫قبل از صبح بمیرم اگه کار من باشه!
‫درباره اونایی هم که قبلاً بودن حرف زد.
‫دیروز داشتن راجع بهش تو کافه حرف می‌زدن.
‫ناپدریم دیشب ناراحت ‫برگشت و همه‌چی رو بهم گفت.
‫بهت شلیک کردن!
‫نترس. همه چیز می‌گذره.
‫یادت میاد چی کشیدم؟
‫اگه شوهرم وقتی از دریا ‫برگشت منو باردار پیدا می‌کرد...
‫منو خفه می‌کرد. خدا بهت سلامتی بده.
‫بخور تا قوی بشی.
‫حتی یه لقمه هم نمی‌تونم ‫بخورم، دهنم پر از غمه.
‫چیکار کنیم وقتی اربابت میاد؟
‫من بهت خیلی مدیونم، خاله هادولا.
‫تو واسه من یه قابله و درمانگر بودی.
‫هر کاری بتونم برات می‌کنم.
‫بیا، آروم باش.
‫فقط امروز می‌گردن بعد فراموش می‌کنن.
‫امشب اینجا بمون، و فردا برو.
‫بخور.
‫بخورش.
‫درد دارم!
‫اول شادی میاد، بعد درد.
‫-مطمئنی جواب می‌ده؟ ‫-حتماً.
‫بخورش، تا بچه خشک بشه و بیفته.
‫توی این معجون چیه، خاله؟ ‫منو هم می‌کشی.
‫بخورش و سوال نکن.
‫ما هم ازت نپرسیدیم کی این کار رو با تو کرد.
‫درد دارم!
‫ساکت!
‫ساکت! نذار ناپدریت بیدار بشه و بشنوه.
‫بذار اون مرد لعنتی بیدار بشه ‫و ببینه چی کرده!
‫-درد دارم، دارم می‌سوزم. ‫-داشتی باید بسوزی.
‫مریم مقدس!
‫ساکت!
‫بگیرش.
‫چشم داره؟
‫خدایا، بذار چشم نداشته باشه.
‫آروم باش! هیچی نداره!
‫یه چیز بی‌جانه.
‫حتی یه ذره هم انسان حساب نمی‌شه.
‫بیا.
‫بریم از راه دیگه.
‫بیا بریم.
‫مریم مقدس تو رو فرستاد.
‫هر کاری کردم...
‫برای خیر بود.
‫فقط خدا می‌دونه.
‫خداوندا، عیسی مسیح...
‫به بنده‌ات رحم کن...
‫اسمت چیه، خواهر؟
‫بذار اسمش رو هادولا بذاریم.
‫تا بهش خیلی "هادی" (نوازش) هدیه بدیم.
‫دست بیچاره‌م خشک شده.
‫اوه، خدا...
‫کاش یه پرنده بودم، تا پرواز کنم.
‫دست‌هات رو باز کن، مامان
‫و بذار منو بغل کنی
‫تا دردی حس نکنم
‫یا غصه نخورم، یا دیگه آه نکشم
‫-شیطان رو انکار کردی؟ -انکارش کردم.
‫به مسیح پیوستی؟
‫پس جلوش خم شو.
‫بهش پیوستم.
‫حالا بخواب.
‫قبل از برکت چهل روزت...
‫آزاد می‌شی...
‫تا با دست‌هاشون تو رو آلوده نکنن.
‫بذار نجاتت بدم...
‫بذار تو رو به یه پرنده تبدیل کنم...
‫تا بتونی پرواز کنی.
‫تو...
‫امیدوارم چیزی که من کشیدم رو نکشی.
‫دور از همه!
‫دور.
‫کبوتر من.
‫امیدوارم از...
‫غم‌ها و شکنجه‌ها...
‫نجات پیدا کنی...
‫عزیزم.
‫چرا، مامان؟
‫چرا، مامان؟ چرا؟
‫چرا، مامان؟
‫کجایی؟
‫خودم تو رو به پلیس معرفی می‌کنم. می‌فهمی؟
‫می‌فهمی، مامان؟ می‌کنم!
‫بچه‌ام، ‫بچه‌ام، ‫بچه‌ام...
‫چرا، مامان؟ چرا؟
‫تو یه قاتلی، مامان! می‌فهمی؟
‫کجایی؟
‫-قاتل! ‫-قاتل!
‫جهیزیه‌ام.
‫نوازشم کن، ببوسم، دوستم نداری؟
‫در سال ۱۸۳۶، حاکمان محلی جزیره ‫اسکوپلوس از دفتر دادگستری درخواست کردند...
‫که قانون جهیزیه را لغو کند...
‫تا کشتار پنهانی نوزادان دختر متوقف شود.
‫قانون جهیزیه در یونان در سال ۱۹۸۳ لغو شد.
تا سال ۱۹۹۰، بیش از ۱۰۰ میلیون زن
‫از جمعیت جهانی "ناپدید" شده بودند.
‫پارلمان اروپا تأکید کرد که تا سال ۲۰۱۳...
‫این رقم به ۲۰۰ میلیون نفر افزایش یافته است.
‫بر اساس رمان الکساندروس پاپادیامانتیس
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.